Onze belevenissen
29 december 2008:
Nog maar een paar dagen, en dan is het jaar alweer voorbij.
Dan gaan we met z'n allen naar 2009.
Benieuwd wat dat dan weer gaat brengen.
Voor papa en mama was het jaar 2008 een bewogen jaar.
We hebben veel nieuwe mensen leren kennen, waarbij een aantal ook echte dikke vrienden geworden zijn. Maar ook hebben we van een aantal mensen dit jaar afscheid moeten nemen.
Op adoptiegebied, begon het heel mooi met een aanvraag voor een brusje.
Helaas kregen wij halverwege het jaar te horen dat wij niet bemiddelbaar zijn omdat wij duidelijk onze grenzen aangegeven hebben tot hoever we met een special need willen gaan. Omdat deze volgens de vergunninghouder niet zwaar genoeg zouden zijn, betekend dat dat er (voorlopig) geen brusje komt.
Maar niets is zo veranderlijk als de adoptiewereld, dus wie weet wat er toch nog op ons padje komt.
Ook heeft mama dit jaar haar ogen laten laseren, en ze kan alleen maar zeggen, ik wou dat ik het eerder gedaan had.
Ook op medisch gebied hebben we een spannende tijd achter de rug, maar zo als het er nu naar uit ziet, is de uitslag positief.
Het afgelopen jaar zijn er in de adoptiekring verschillende vrolijke dingen gebeurt.
Er zijn een aantal voorstellen geweest, thuiskomsten van kindjes en adoptiezwangerschappen.
Dus al met al toch wel een hele hoop positiviteit in adoptieland.
Wij wensen dat er in het komend jaar nog veel meer blijdschap bij mag komen voor al die mensen die nog wachten.

De afgelopen week is het bij ons best druk geweest, dus ik had erg weinig tijd om over onze belevenissen te schrijven.
Vorige week kwamen onze lieve vrienden Ruud, Natascha en hun mooie Chinese dochter Si op visite.
Dit was zoals gewoonlijk weer erg gezellig.
Ze zijn lekker een hapje blijven eten, en de meiden hebben heerlijk met elkaar gespeeld.

Met 1e kerstdag zijn 's morgens eerst naar opa en oma geweest om kadootjes uit te pakken.
Daarna zijn opa en oma mee naar ons geweest, en hebben we met z'n allen gebruncht.
's Middags moesten papa en mama alletwee gaan werken en hebben opa en oma opgepast.
2e kerstdag moest mama eerst werken.
Toen mama thuiskwam hebben we met z'n drietjes nog wat kadootjes uitgepakt.
Mama was blij verrast, want sinds een paar weken zijn wij (net zoals volgens mij heel nederland) de eigenaars van een WII.
En nu kreeg mama een hele mooie set met tennisracket, boxhandschoenen, honkbalknuppel en een golfclub voor de WII.
Nu lijkt het helemaal echt.
Het is echt een supergaaf spel, en we liggen nogal eens in een deuk, zodat de ballen alle kanten op gaan.

Het afgelopen weekend zijn we naar Enschede geweest, want daar wonen ome Hans (broertje van mama) en tante Marina.
Ook daar was de WII aanwezig.
's Avonds hebben we lekker gegourmet, en natuurlijk heel veel gekletst en gelachen.
's Zondags had tante Marina lekker broodjes gebakken, dus hebben we van een heerlijk ontbijt zitten smullen.
's Middags zijn met de bus naar het centrum gegaan, want het was koopzondag.
Dus maar gelijk even geshopt.
En Sam wilde graag frietjes, dus zijn we naar de Mac gegaan.
Tegen de avond zijn we weer naar huis gegaan, want het was nog een heel eind rijden.
Het was een erg leuk en gezellig weekend
Hans en Marina, bedankt voor de gastvrijheid.
En de volgende keer dat we jullie zien, zijn jullie papa en mama.

17 december 2008:
Gisteren had Sam kerstviering op de peuterspeelzaal.
De kinderen moesten om 12.45 uur op school zijn, en er werd het een en ander over kerst verteld.
Om 14.15 uur moest mama op de psz, omdat zij hulpmama is, mocht zij bij de viering aanwezig zijn om te helpen.
Terwijl de kinderen de tafel gingen dekken, smeerden de 3 hulpmama's de boterhammetjes en zorgde zij er voor dat alles er netjes uitzag.
Toen alles klaar was, mochten de kinderen aan tafel en werden de (nep) kaarsjes aangedaan.
Ook klonk er mooie kerstmuziek op de achtergrond.
De kinderen mochten zelf hun boterhammetjes bedekken met hagelslag.
Er waren verschillende broodjes, en nog andere lekkernijen zoals kaas, knakworstjes en komkommers.
Ook mochten de kinderen kiezen wat ze wilden drinken.
Nadat iedereen alles opgepeuzeld had, werd er nog een mooie groepsfoto gemaakt, kregen alle kinderen hun zelfgemaakte kerstboom mee naar huis, en natuurlijk nog een kerstkransje.
Donderdag nog een ochtend naar de psz, en dan heeft Sam lekker 2 weken vakantie.

Vanmorgen kwamen Louwra en Yu-lissa.
We hadden afgesproken om iets leuks te gaan doen.
Omdat mama moest wachten tot ze de nieuwe droger kwamen brengen, konden we pas tegen de middag weg.
We zijn eerst naar de stad geweest, want de mama's moesten nog even het een en ander halen.
Daarna zijn we naar Roosendaal gereden, daar zit Ballorig, een grote binnenspeeltuin.
Omdat we nog niets gegeten hadden, hebben we eerst maar een broodje besteld.
De meiden konden bijna niet wachten om te gaan spelen.
Uiteindelijk hebben ze toch eerst wat gegeten, en daarna gingen ze helemaal los in het klimtoestel en de ballenbak.
Sam en Yu-lissa leefde zich helemaal uit. Het was wel jammer dat er in het gebied voor de kleintjes waar notabene een bordje tot 5 jaar bij stond, dat er steeds grote kinderen kwamen.
Dit omdat deze met alles gingen gooien, en de kleinere kinderen omver duwden.
Sam maakte nog een grote smakkert, maar stond weer even zo vrolijk op.
Tussendoor hebben de kinderen nog een lekker ijsje op.
Rond 16.00 uur kwamen ook de papa's nog lekker even spelen.
Daarna zijn we met z'n allen natuurlijk nog even langs de Mac geweest.
Na het eten zijn Sjaak, Louwra en Yu-Lissa nog even mee naar ons geweest, en hebben we nog wat gedronken.
Het was al met al weer een hele gezellige dag.
Sam lig nu als een roosje te slapen.

15 december 2008:
Het goede nieuws kan niet op.
Vandaag kregen wij het bericht dat zowel Monique en Robin  hun zoon Chen als Monique en Marco hun dochter Yuna op mogen halen in Taiwan.
Zij mogen deze kerst als kersverse gezinnetjes vieren.
Wij wensen hun dan ook een hele fijne vlucht naar hun kindjes, en heel veel geluk.

14 december 2008:
Het is alweer zondag.
De week is weer voorbij gevlogen.
Afgelopen donderdag zijn papa en mama samen met Diana naar Pater Moeskroen geweest.
Heel veel mensen weten niet wie zij zijn,  maar dit was het feestbandje wat een aantal jaren geleden het liedje "Roodkapje" zong.
Zij doen tegenwoordig veel theaterprogramma's en hebben het imago van toendertijd vaarwel gezegd.

Vrijdag zijn papa en mama een hele dag op weg geweest.
Mama moest eerst in Amsterdam zijn voor controle van haar ogen, en daarna moest ze op preventieve controle naar Rotterdam.
Omdat we nu wat meer de tijd hadden, zijn we nog even de stad in geweest.
En zijn we de trotse eigenaars van een WII geworden.
Daarna zijn we terug maar Berrege gereden, en zijn daar nog even de stad in geweest.
Nog snel langs het reisbureau, want we hebben besloten om in mei naar Disneyland Paris te gaan.
Dus dat hebben we even vast gelegd.
Daarna nog lekker uit wezen eten, en toen weer naar huis.

Gisteren hadden we de jaarlijkse kerstbingo van de activiteitencommissie waar papa en mama vrijwilligers bijzijn.
Helaas, heeft mama niets gewonnen, maar onze grootste prijs lag natuurlijk thuis in haar bedje.

Vandaag was het weer vroeg dag, want we gingen naar Schiphol.
Hier kwamen Johan, Esther en hun prachtige dochter Naïka aan.
Het duurde vrij lang voordat ze door de deuren naar buiten kwamen.
Er was nl een koffer kwijt.
Intussen werden er heel veel beschuiten met muisjes gesmeerd, en werden de ballonnen verdeeldt.
Hier zagen we ook Hugo, Eline en Daniël.
Dus daar nog gezellig mee gekletst.
En toen was het moment daar, de schuifdeuren gingen open, en er kwam een dolgelukkig gezinnetje.
Het grote genieten kan voor hen nu gaan beginnnen.
Nadat we hen gefeliciteerd hadden, zijn we terug naar huis gereden, want we hadden nog een verjaardag.

En vanavond lazen we het goede bericht, dat Bouke en Saskia afgelopen vrijdag de trotse ouders zijn geworden van een zoon.
Zijn naam is Micha.
Vanaf deze plaats willen wij hen hier natuurlijk van harte mee feliciteren.
We hopen dat het ongetwijfeld mooie mannetje heel snel bij hen mag zijn.
Het verhaal van Bouke en Saskia staat bij onze links.

8 december 2008:
Zo, er is weer een weekend voorbij. Dit schiet lekker op in de aanloop naar de feestdagen en het nieuwe jaar.
Afgelopen vrijdag hebben we thuis pakjesavond gevierd.
Sam had 's middags lekker geslapen, en toen ze uit bed kwam, had ze bijna geen stem meer.
Soms is dit toch best fijn met zo'n kwebbeltante als Sam.
Mama vond het ook wel weer zielig, want je kon merken dat Sam wel last had van haar keeltje.
Papa had opa en oma opgehaald, dus Sam was helemaal enthousiast.
Nadat we eerst wat gedronken en gegeten hadden, werd er ineens heel hard aan de deur gebeld.
Sam dacht dat het Ingrid was, maar toen ze in de gang kwam, zag ze 3 zakken met kadootjes.
Sam wilde in de gang al beginnen met uitpakken, maar mama vond dat toch niet zo'n goed idee.
Dus samen met mama heeft Sam de zakken naar de woonkamer gebracht.
En toen kon het uitpakfestijn beginnen.
Er waren voor iedereen kadootjes, maar de meeste toch wel voor Sam.
Sinterklaas weet heel goed dat Sam van Dora houdt, dus de nodige kado's waren van dat meisje.
Ook kan Sam als papa of mama ziek is, doktertje spelen, want ze heeft een hele dokterstas met instrumenten gekregen.
Er zaten ook nog 2 lieve knuffeltjes van Woezel en Pip bij, en ook een puzzel mocht uiteraard niet ontbreken.
Intussen kan Sam ook lekker uitgebreidt kokkerellen, want haar keukentje is uitgebreidt met een magnetron en een frietpan.
Nadat alle kadootjes uitgepakt waren, hebben we nog wat gedronken en een stukje sinttaart gegeten.
En toen was het alweer tijd voor Sam om naar bed te gaan.

Zaterdag hebben we het maar rustig aangedaan, 's morgens zijn we even boodschappen gaan doen, en 's middags moest mama weer werken.
Sam en papa hebben lekker gespeeld met het nieuwe speelgoed.

Gisteren moest mama ook eerst werken, en daarna zijn we naar Hoeven gereden.
Tante Ellie was vorige week jarig, en omdat we het zo druk hadden toen, hadden we voor deze middag afgesproken.
Sam is heel lief aan het spelen geweest, en vond de poesjes toch ook wel heel erg leuk.
's Avonds zijn nog even langs de Mac gereden, en toen we thuis kwamen, hebben we nog even gespeeld.

Vandaag is het een bijzondere dag voor Johan en Esther.
Zij krijgen na 1 jaar en 10 maanden wachten eindelijk hun prachtige dochter Naika in hun armen.
Wij denken deze dag regelmatig aan hen.
Johan en Esther, wij wensen jullie heel veel geluk met jullie dochter, en zondag staan wij op schiphol om jullie welkom te heten.

4 december 2008:
Deze week staat natuurlijk helemaal in het teken van de goedheilig man.
Maandag had mama op haar werk sintviering met de cliënten en collega's.
Gisterenmorgen hadden we afgesproken bij Cobie, de oppas van Sam.
Ook daar was sinterklaas geweest.
Ze kreeg een mandje met brood voor in haar keukentje, en een mooi "Dora pop".
's Middags wilde Sam niet slapen, en lag ze anderhalf uur te kletsen.
Toen we tegen de avond nog even naar de stad gingen om de laatste dingen te halen, werd Sam ineens heel ziek.
Ze was al wel flink verkouden, maar nu had ze ook hoge koorts.
We zijn zo snel mogelijk naar huis gegaan, en hebben onderweg nog gauw even friet gehaald.
Bij thuiskomst begon ze ook wat te spugen.
Mama heeft ze snel een zetpil gegeven en d'r pyjama aangedaan.
Sam gaf zelf aan lekker naar bed te willen.
Na ongeveer een uurtje werd ze wakker en wilde mee naar beneden.
Daar heeft ze een mandarijntje op, verder wilde ze niets.
Vannacht is ze wel een aantal keer wakker geweest, en vanmorgen om 6.45 uur was ze wakker.
Mama tempte haar nog even ter controle, maar ze had 39.1.
Dus maar weer een zetpil gegeven.
Papa heeft vanmorgen maar naar school gebeld dat Sam 's ochtends niet kwam spelen, omdat sinterklaas vanmiddag op school zou komen, en het toch wel leuk zou zijn dat ze hier bij aanwezig zou zijn.
Tegen de middag was Sam al weer een stuk opgeknapt.
Mama heeft Sam nog gauw een zetpil gegeven, en vanmiddag konden we toch naar de sintviering.
Het was heel leuk, alle kindjes hadden een zelfgemaakte pietenmuts op, en kregen een bekertje voor de pepernoten.
Mama mocht er lekker bij blijven, omdat ze in de cliëntenraad zit.
Hier was mama toch wel blij om, want halverwege de middag wilde Sam alleen bij mama op schoot, en werd ze toch weer wat hangerig.
De kindjes kregen op het laatst allemaal nog een leuk kadootje.
Nadat mama mee geholpen had met opruimen, zijn we weer naar huis gegaan.
Sam was intussen toch wel heel moe geworden, en lig nu inmiddels even lekker te slapen op de bank.
Morgen de pakjeavond nog, en dan is het weer voorbij.
En gaan we op naar de kerst.


1 december 2008:
Vandaag de eerste dag van de laatste maand.
Wat vliegt de tijd toch.
We hebben weer een heel leuk weekend achter de rug.
Vrijdagmiddag gingen we naar de stad, want we wilden langs het pietenhuis.
Helaas hadden ze verkeerde informatie in het krantje gezet, want toen wij er om 16.25 uur kwamen was het gesloten, terwijl in het krantje stond dat het tot 18.00 uur op zou zijn.
Dus zijn we maar verder de stad in geweest, we moesten tenslotte nog wat kadootjes hebben.
Nadat we wat gegeten hadden in de stad, zijn we naar de grote markt gelopen.
Hier startte de lampionnentocht.
Mama had 2 lampionnen bij (1 reserve, je weet tenslotte maar nooit), en papa had nieuwe battertijen erin gedaan.
Helaas dimde het licht van de lampion al na een paar minuten.
Terwijl de stoet vertrok, zijn we snel naar de mediamarkt gelopen, en heeft papa daar nieuwe batterijen gekocht.
En nu hadden we wel veel licht.
Ondertussen kwam de stoet onze kant uit, en konden wij zo invoegen.
Sam zat erg te genieten, en riep steeds "zwarte piet", wel fijn dat ze er niet bang voor is.
Nadat we bij het eindpunt gekomen waren, zijn we gauw naar huis gegaan, want we hadden het intussen wel koud gekregen.
Onderweg hadden we nog snel wat oliebollen gekocht, en deze lekker thuis opgewarmd.

Zaterdagmorgen waren we al voor dag en dauw op.
Eerst zijn we maar boodschappen gaan doen, en daarna een nieuwe poging naar het pietenhuis.
Onderweg kwamen we nog een zwarte piet tegen, en Sam kreeg een handje vol met pepernoten.
Nu kwamen we niet voor een gesloten deur.
We kregen bij binnenkomst een kaartje, hierop kon je de letters invullen die je onderweg tegen kwam.
We begonnen in de pakjeskamer, en liepen daarna door naar de slaapkamer van de zwarte pieten.
Er lag er nog een te slapen, en Sam mocht deze piet wakker maken.
Dit tot grote hilariteit van haar.
De tocht vervolgde naar de keuken waar je met de zwarte pieten pepernoten mocht bakken.
Ook kon je er mooi kleurplaten kleuren voor sinterklaas.
Op het binnenplein waren er wat zwarte pieten aan het voetballen.
De route kwam uit in de ontbijtzaal van sinterklaas en zijn pieten.
De tafels waren mooi gedekt.
Toen werden we uitgenodigd door een zwarte piet om in de slaapkamer van de sint te gaan kijken.
Sam vond het allemaal super leuk, en ook nu vroeg ze regelmatig "zwarte piet".
We hebben ook nog even snel in de sint z'n badkamer gekeken.
Daarna zijn we weer terug naar de ontbijtzaal gegaan, en hier werd nog voor gedaan hoe dat de pieten de pakjes door de schoorsteen gooien.
Als afsluiter kreeg Sam nog een lekker zelfgebakken speculaasje.

's Middags was het zover, en reden we naar Veenendaal.
De mama's hadden in maart deze datum al afgesproken, en eindelijk was het dan zover dat we gezellig bij Gerben, Els en Boaz op visite gingen.
We werden hartelijk ontvangen, en het was dan ook meteen al heel gezellig.
Boaz was heel blij met zijn kadootje.
De kids gingen gelijk spelen, zodat de papa's en de mama's lekker bij konden kletsen.
We kregen de foto's en verhalen te zien en horen van hun reis naar Taiwan.
Dit was wel heel bijzonder.
Ook kreeg Sam een heel mooi visje uit Taiwan, deze krijgt dan ook een heel mooi plekje op Sam d'r kamer.
Voor we het wisten, zaten Boaz en Sam boven, en hadden ze de grootste lol.
De kinderen hebben het samen ook zo naar hun zin gehad.
We bleven lekker frietjes eten, alleen hadden de kinderen niet zoveel honger, dus bleef er nog wel wat over.
Na het eten hebben we nog koffie gedronken, en rond 20.15 uur werd het tijd om weer naar huis te rijden, maar niet zonder te beloven dat we het snel een keertje overdoen.
Sam lag al snel te slapen in de auto.
Het was echt reuze gezellig, en we willen Gerben, Els en Boaz dan ook bedanken voor hun gastvrijheid.

Gisteren hadden we ook weer een druk dagje,
's Morgens hadden we eerst een verjaardag bij Jesper.
Het was gezellig om iedereen weer te zien, het is alleen zo jammer dat je niet echt bij kan kletsen met die verjaardagen.
's Middags mocht Sam naar de buurtjes toe, want papa en mama moesten weer naar een andere verjaardag.
Tante Annie (tante van Bianca) werd 60 jaar.
En we waren uitgenodigd voor een borrel en een etentje, dus dat is niet echt iets voor Sam.
Het was ontzettend gezellig, en we hebben dan ook weer lekker gekletst met de familie.
We kregen een koud buffet, en dat was erg lekker.
Rond 21.30 uur zijn we naar huis gegaan, en toen zat er het drukke weekend weer op.

Er komen snel weer nieuwe foto's op de site.

28 november 2008:
Vandaag ontvingen wij weer een leuk bericht.
Johan en Esther vliegen 6 december naar Haiti om daar hun prachtige dochter Naika op te halen.
Wij zijn zo ontzettend blij voor hun.
Op de dag dat wij Sam in onze armen kregen 7-2-2007 dus, kregen zij te horen dat Naika hun dochter werd.
Dus dat is een hele lange procedure.
Wij willen hun vanaf deze plaats een hele fijne reis wensen.
Bij onze links kun u de site van Johan en Esther volgen.

Van de week werd bekend dat per 1 december de sn-lijst bij stichting Meiling open gaat.
Wij willen iedereen bedanken die ons hier op attent gemaakt heeft.
Helaas weten wij niet of zij ons kunnen bemiddelen omdat er verschillende voorwaardes gesteld worden.
Wij willen deze nog eens goed overdenken, en zodra er nieuws is, laten wij dit jullie uiteraard allemaal weten.

21 november 2008:
Vanmiddag kreeg ik een heel leuk smsje van Dagmar.
Zij hebben vanmiddag te horen gekregen dat ze na bijna 1 jaar op de centrale wachtlijst te hebben gestaan, nu eindelijk hun papieren in orde mogen maken voor een brusje uit Taiwan.
Vanaf deze plaats willen wij Patrick, Dagmar en Sem dan ook van harte feliciteren met deze stap richting hun brusje.

17 november 2008:
We hebben weer een heel druk, maar gezellig weekend achter de rug.
Zaterdagmorgen zijn we eerst met z'n drietjes om boodschappen geweest.
We zorgden dat we om 12 uur thuis waren, want de intocht van sinterklaas wilden we niet missen.
Tegen 13.00 uur kwamen Peter, Diana, Annemiek en Romy, zij hadden ook nog een vriendinnetje bij.
En met z'n allen gingen we op weg naar de sluizen.
Hier komt de stoomboot altijd voordat hij naar de haven gaat.
Het weer was ons gelukkig goed gezindt.
De kinderen waren natuurlijk wat gespannen, en uiteindelijk kwam de stoomboot eraan.
Het leuke van de sluizen is, dat de boot even stil blijf liggen en de kinderen door de zwarte pieten geentertainend worden.
Sam vond het allemaal erg leuk, en begon ook heel enthousiast te zwaaien naar de sint en zijn gevolg.
Zodra de boot weer verder ging, zijn we richting de stad gegaan, want daar zou de sint door de straten komen.
We hadden een goed plekje uitgezocht, en na even te hebben moeten wachten, kwamen de eerste pieten alweer voorbij.
Sam kreeg van verschillende pieten pepernoten en mandarijnen.
Ze genoot volop van alles wat voorbij kwam.
En ook de sint werd weer uitbundig begroet door ons meisje.
Nadat alles gepasseerd was, zijn we naar huis gegaan.
Sam mocht bij Ton en Ingrid gaan eten, terwijl papa en mama met Marco en Daniëlle uit gingen eten.
Toen papa en mama 's avonds laat thuis kwamen, lag Sam prinsheerlijk te slapen.

De volgende dag waren we ook alweer vroeg uit de veren, want we moesten nog naar opa en oma voor opa z'n verjaardag.
Hier had sinterklaas wat kleine kadootjes gebracht.
Tegen het middaguur zijn we naar huis gegaan en hebben mama en Sam een boterham gegeten.
Papa moest ondertussen naar het wijkgebouw om alles in gereedheid te brengen voor het sint bezoek van de activiteitencommissie.
Helaas konden wij hier niet naar toe omdat we al een hele tijd geleden een afspraak gepland hadden met Hugo, Eline en Daniel.
Toen papa weer terug was, zijn we de auto ingestapt en op weg gegaan naar Almere.
Onderweg heeft Sam lekker liggen slapen.
Exact 15.00 uur stonden we voor het afgesproken adres.
Maar nadat we 2x gebeld hadden, en het er verdacht stil was, zijn we de auto weer in gegaan.
Mama had 's morgens nog even gekeken hoe laat we ook al weer hadden afgesproken en dat was 15.00 uur.
Toen mama net wilde bellen kwamen Hugo en Eline met de wandelwagen aangelopen.
Zij dachten dat we om 16.00 uur hadden afgesproken.
Het was van begin af aan al gelijk heel gezellig, en het klikte ontzettend goed.
Het is altijd maar afwachten, en het blijft dan toch spannend als je elkaar zo'n eerste keer ontmoet.
Mama vond Daniel op de foto's altijd al zo'n knap ventje, maar in het echie is het helemaal een lekker mannetje.
We raakten niet uitgekletst, en voor we het wisten was het al wat later en moest Daniel eten hebben.
Terwijl Daniel eten kreeg, ging Sam er gezellig bij zitten.
De mannen bleven bij de kids, en de vrouwen gingen ondertussen Sintra de hond uit laten.
Toen we terug kwamen hebben we nog frietjes gegeten.
Na het eten hebben we nog wat gedronken, en toen was het ondertussen al 22.00 uur.
Dus toen vonden we het tijd om weer richting huis te gaan.
Wij willen Hugo, Eline en Daniel ontzettend bedanken voor de gastvrijheid en de gezelligheid.

14 november 2008:
Vandaag precies 2 jaar geleden ging om 14.55 uur de telefoon.
Mama weet nog precies de woorden die er toen verteld werden.
Mama: met Bianca Taalman
Ellen: Hoi, met Ellen van Meiling.
Mama: oh hoi
Ellen: Ik ga je feliciteren
Mama denkt: feliciteren? waarmee, ik ben vorige maand al jarig geweest.
Ellen: Jullie hebben een dochter
Mama: Neee, dat kan niet
Ellen: Ja echt waar
Mama pakt gauw een papiertje en een pen om de gegevens op te schrijven.
Ellen: Ze heet Ai-Shu
Mama: hoe spel je dat
Ellen: A I Simon Hendrik Utrecht
Mama denkt: het was toch een meisje?
Ondertussen loopt mama heen en weer in de kamer, en het konijn denkt dat hij een tenniswedstrijd aan het volgen is.
Mama krijgt ook gelijk de geboortedatum, gewicht en lengte door.
Mama vraagt nog: en nu, wat moet ik nu doen
Ellen: Misschien Jan bellen
Mama: Oja, maar die is aan het werk (alsof ik hem dan niet kan bellen)
Mama spreekt met Ellen af dat we later die dag nog even terugbellen voor het informatieve gedeelte.
Dan probeert mama papa te bellen, maar die is zich ws net aan het omkleden, dus spreekt mama heel neutraal (voor zover dat mogelijk is met zo'n bericht) in op zijn voice mail dat hij mama zo snel mogelijk moet terug bellen.
En wat kan een kwartier dan lang duren.
Eindelijk belt papa, en mama kan hem vol trots vertellen dat hij zojuist papa is geworden van een prachtige dochter(ook al hadden we nog geen foto van haar gezien, voor ons was ze toen al de mooiste)
Papa heeft wat sneller dan normaal gereden, en daarna zijn we wat mensen in gaan lichten.
Later hebben we Ellen terug gebeld, en de definitieve naam door gegeven.
Ons meisje zal door het leven gaan met de naam Sam Ai-Shu.

Vandaag vieren we dan ook SAM-dag.
Vanmorgen is papa gewoon gaan werken, en mama en Sam zijn bij Louwra en Yu-Lissa op de koffie geweest.
Dat is op zich altijd al een feestje.
We hadden gehoopt dat het droog zou zijn, zodat we naar het bos zouden kunnen gaan.
Maar helaas, het is echt november rain.
Vanmiddag hebben mama en Sam al wel poffertjes gegeten, en vanavond staat er toch een bezoekje bij de Mac op het programma.
Ook is er een klein kadootje voor onze grote schat.
En vanavond nog een klein stukje taart, en dan is het feest compleet.

Niet alleen voor ons is het een bijzondere dag.
14 november is ook voor onze lieve buurtjes Ton en Ingrid een dag om bij stil te staan.
Het is hun trouwdag.
Wij willen dan ook vanaf deze plek Ton en Ingrid van harte feliciteren met hun 28 jarig huwelijk.

Ook kregen wij het bericht dat er bij de collega van Jan een jonge zoon geboren is.
Hij draagt de naam Jarno.
En inmiddels hebben we de eerste foto's gezien van dit bijzonder wondertje, en het is werkelijk een prachtmannetje.
Wij willen dan ook Willen, Femke en Lisanne vanaf deze plaats feliciteren met hun zoon en broertje.


12 november 2008:
We zijn inmiddels terug van ons weekendje Center Parcs.
Het was echt in alle opzichten een geslaagd weekend.
Vrijdagmorgen, nadat alles was ingepakt, zijn we nog even langs opa en oma gereden, want zaterdag was opa jarig.
Sam had op de psz een hele leuke tekening gemaakt, en hier was opa heel blij mee.
Rond 13.00 uur zijn richting het Meerdal gereden.
Toen we er aankijn we wamen, konden we gelijk inchecken en naar ons huisje door rijden.
Terwijl mama alles in het huisje een plekje aan het geven was, heeft papa de auto weggebracht.
Daarna zijn we met z'n drietjes naar de plaza gegaan, en hebben daar wat gedronken.
Rond 17.30 uur kwamen Peter, Diana, Annemieke en Romy.
De mannen zijn lekker frietjes gaan halen, en de vrouwen hebben voor de gezelligheid in huis gezorgd.
's Avonds was het zover, het slotconcert van Rowwen Hèze.
Peter, Diana en mama gingen op de fiets, want het is op de hoek van het park.
Na een zeer geweldig concert, zijn we weer terug naar het park gegaan.
De andere dag zijn we na het ontbijt gaan zwemmen met z'n allen.
Sam vond het helemaal super, en wilde in het golfslagbad.
's Middags toen Sam lag te slapen, zijn Peter, Diana, Romy en mama wezen midgetgolfen.
Later op de middag zijn we nog naar de indoorgolf geweest, en ook Sam kon hier aan mee doen.
Zij was dan ook heel fanatiek met haar club.
's Avonds lekker met z'n allen gegourmet, en nadat de kinderen op bed lagen, nog gezellig bij het haardvuur gezeten.
Zondagmorgen zijn we weer met z'n allen naar het zwembad gegaan.
Ook nu vond Sam het weer helemaal geweldig, vooral toen ze met Peter van de grote familieglijbaan mocht.
Na het middagslaapje van Sam zijn we met z'n allen gaan bowlen, en Sam mocht ook nu weer meedoen.
En ze heeft echt het talent van haar vader met bowlen, want Sam werd eerste.
Na het bowlen zijn we naar het buffetrestaurant geweest, en hier heeft Sam heerlijk zitten eten.
Na het eten zijn Peter, Diana, Annemieke en Romy naar huis gegaan, want de meiden moesten maandag gewoon naar school.
Wij zijn met z'n drietjes nog een nachtje gebleven.
Maandag nadat we alles ingepakt hadden, zijn we nog even wezen zwemmen, en Sam wilde alleen van de familieglijbaan af.
Wat is het toch een stoere meid.
Na het zwemmen nog even een pannekoekje gegeten op de plaza, en toen zijn we richting huis gereden.
Wij willen Peter, Diana, Annemieke en Romy heel erg bedanken voor het gezellige weekend.

Papa en mama hadden het er al een paar keer overgehad, en gisteren vonden we de tijd rijp dat Sam in een kleuterbed zou gaan slapen.
Het babybed hebben we omgetoverd in een kleuterbed.
Sam was helemaal verbaasd, want ze heeft ineens een Dora bed.
We waren dan ook zeer benieuwd hoe ze dit zou vinden.
We hebben Sam gisterenavond om 19.30 uur op bed gelegd, en op 2x een valpartij uit bed, heeft ze de gehele nacht doorgeslapen tot vanmorgen 6.45 uur.
Dus we zijn supertrots op onze kleine, grote meid.
Ze was keurig in bed blijven zitten toen ze wakker was, en riep om mama.
En zo sluiten we steeds een fase af.

Vrijdag is het alweer 2 jaar geleden dat wij "het telefoontje" kregen.
Als we er zo op terugkijken is de tijd ontzettend snel gegaan.
Nu ik dit zo zit te typen, zingt Marco Borsato zijn nieuwe singel "dochter".
Hoe toepasselijk kan het zijn.

5 november 2008:
Het is alweer even geleden dat we iets van ons hebben laten horen.
Dit komt omdat oktober niet zo heel veel leuke dingen voor ons, en dan vooral voor mama in petto had.
Zoals een ieder al in het onderstaande kon lezen, heeft mama afscheid moeten nemen van een cliënt.
Dit heeft bij mama nogal een flinke impact gehad.
2 dagen na de crematie, kreeg mama opnieuw een telefoontje, en bleek dat er een vader van een cliënt was overleden.
En op zondag 26 oktober kregen wij het telefoontje dat een oom van papa was overleden.
Dit bracht het aantal uitvaarten op 4 in 3 weken tijd, dus eigenlijk een beetje teveel van het goede.
Ook was mama intussen heel druk met haar jaarlijkse bewonersvakantie.
En oktober is voor mama toch altijd al heel beladen.
Het was nu 6 jaar geleden dat oma sterretje (de mama van mama) is overleden.
Dus toen mama vrijdag terug kwam van bewonersvakantie, zijn we met z'n drietjes naar de begraafplaats geweest, en hebben daar roosjes weg gelegd voor oma Sterretje.
Zaterdagmorgen moesten papa en mama naar de begravenis van ome Piet.
Sam is toen gezellig bij Ingrid en Ton geweest.
's Middags zijn we naar het aankomstfeestje van Zilan geweest.
Dit was erg gezellig.
Want we hadden met onze lieve vriendjes Jeroen en Yvonne afgesproken om er heen te gaan.
Het feestje werd gevierd in een kleuterschool, dus de kinderen konden zich helemaal uitleven in het gymlokaal.
Hier stonden 2 springkussens.
Ook was er genoeg te eten en te drinken, en Sam had dan ook al heel gauw de snoeppot in de gaten.
Nadat we zo'n beetje als laatste weg gingen, zijn we in Tiel nog op zoek geweest naar een eettentje.
In het winkelcentrum hebben we een jongen aangesproken, en hij vertelde dat er om de hoek een restaurantje zat.
Het eten was voortreffelijk, en we hebben smakelijk moeten lachen omdat we de pelpinda's gewoon op de grond mochten gooien.
Hoe ga mama dit aan Sam uitleggen dat dit thuis dus niet mag.
Ook Sam heeft heerlijk zitten smullen.
Ondertussen hebben we met Jeroen en Yvonne gezellig bij zitten kletsen.
Maar we moeten echt vaker afspreken, want we raken niet uitgekletst.
Het was dan ook weer ouderwets gezellig en zeker voor herhaling vatbaar.

Zondag moest mama eerst werken, en daarna hadden we met onze andere lieve adoptievriendjes Marcel en Annemiek afgesproken.
Dus rond kwart voor 4 reden we richting Roosendaal.
Dit kost onze auto toch wel moeite ;-)
Maar het is gelukt.
Nadat we een rondleiding door het huis hadden gehad, gingen we lekker aan de koffie.
En ook werden de fotoboeken van ons allemaal uitvoerig bekeken.
Annemiek was dan ook echt een prinses op haar trouwdag volgens Sam.
Tegen etenstijd zijn de mannen om chinees geweest, en dat gaat er natuurlijk altijd in.
Mama heeft zelfs iedereen overgehaald om toch echt die gebakken garnalen te proeven.
Na het eten werd Marcel tot animator gebombardeerd voor Sam.
Wat hele leuke plaatjes heeft opgeleverd.

Nog een paar dagen en dan gaan we er even een weekendje tussenuit.
Mama gaat dan met haar lieve vrienen Peter en Diana naar het slotconcert van Rowwen Hèze.
Ondertussen past papa dan op de 3 meiden in het huisje van Center Parcs.
Dus het zal ws weer even een beetje stil zijn, maar we proberen toch regelmatig wel wat van ons te laten horen.
Ook komen er regelmatig foto's bij op deze site.

19 oktober 2008:
Enige tijd geleden hadden we een afspraak staan met Martijn en Patty.
Mama en Patty zijn er via het mailen achtergekomen dat we hemelsbreed maar 500 meter van elkaar wonen.
Helaas kon een paar weken terug de afspraak niet door gaan, dus nu hadden we hem voor gisteren gepland.
Mama werd 's middags eerst gebeld door haar werk, want het ging heel slecht met een bewoner waar ze 4 jaar voor gezorgd heeft, en mama wilde toch nog even afscheid nemen.
Tegen drie uur was ze weer thuis, en terwijl ze Sam uit bed aan het halen was, stond de visite op de stoep.
Toen mama en Sam beneden kwamen, kregen ze allebei een kadootje,
Dit vonden we natuurlijk heel lief, en we willen Martijn, Patty en hun lieve dochtertjes daarom ook bedanken.
Het klikte gelijk tussen de 3 meiden, en ook de papa's en mama's hadden genoeg gesprekstof.
Het werd een heel gezellige middag, en tegen  kwart voor 6 gingen ze weer naar huis, met de belofte dat we snel een keertje naar hun gaan.
Omdat het nog lekker weer was, besloten papa en mama om nog even de winkel te lopen.
Nadat we onze boodschapjes gedaan hadden, liepen we op ons gemak terug over het terrein van Lambertijnenhof.
Toen we voorbij de woning liepen waar mama d'r bewoner nu woont, viel het mama gelijk op dat het raam op zijn kamer openstond.
Dus mama wist het eigenlijk al, maar toen kwam er een collega naar buiten en zei bevestigde het dat de bewoner om half 5 was ingeslapen.
Papa en Sam liepen door naar huis, en mama is toch nog even gaan kijken samen met Annemarie die er ook net aan kwam.
De bewoner (ivm privacyredenen geen naam) heeft nu zijn rust gevonden.
Hierbij willen wij de familie, cliënten en team van de woning heel veel sterkte wensen met dit verlies.

14 oktober 2008:
Omdat wij nog 2 vrijkaartjes hadden voor de Efteling en ze voor vandaag heerlijk weer hadden afgegeven, hadden we het idee om naar de Efteling te gaan.
Toen we aankwamen rijden, zagen we al dat het vrij druk was.
Maar toch waren we zo binnen.
Op het binnenplein was het wat rustiger, en we wilden naar Droomvlucht lopen.
Op een gegeven moment staat er iemand te zwaaien, dus mama kijk een beetje om zich heen, niet in de gaten hebben dat het voor ons bedoeld was.
Toen de vrouw bleef zwaaien en wijzen op een chinees meisje, kreeg mama het (eindelijk) in de gaten dat het Marlou was. (zij hebben ook een eigen site, zie links)
Mama had van de week al via hun site laten weten dat we ws vandaag naar de Efteling zouden gaan, en ook hadden we ons mobiel nummer doorgegeven.
Marlou stond nog op een vriendin te wachten, en ondertussen waren we heel gezellig aan het babbelen.
We vonden het heel leuk dat we Marlou en Majin nu eens in het echie zagen. En wat mama al verschillende keren op de foto's had gezien, bleek echt zo te zijn, Majin is een mooie meid.
Nadat ook de vriendin van Marlou zich bij ons gevoegd had, gingen we naar droomvlucht.
We hoefde niet zo heel lang te wachten, dus dat was wel prettig.
Daarna zijn we naar het sprookjestheater gegaan.
Dit vond Sam helemaal geweldig.
Tijdens de voorstelling ging mama d'r mobiel, en bleek het Angelique te zijn.
Zij was met Kyan ook in de Efteling.
Dus na de voorstelling hebben we afscheid genomen van Marlou, en zijn we naar de speeltuin gegaan.
Daar heeft Sam nog lekker gespeeld, alleen had Kyan vandaag niet zoveel tijd voor Sam, want zijn vriendje was er ook bij.
Maar Sam heeft zich niet verveeld.
En van het spelen krijg je honger, dus na een poosje hebben we ook van Angelique en Kyan afscheid genomen, en zijn we naar het poffertjesrestaurant gegaan.
Hier hebben we heerlijk zitten smullen.
We hoopten dat Sam na het eten toch nog even in de buggy in slaap zou vallen, maar nee hoor, ze vond de atracties wel heel erg intressant.
Dus zijn we nog in het carnaval geweest, en is Sam nog in de rups en de carousel geweest.
Na nog wat souveniers gekocht te hebben, zijn we maar naar huis gereden.
We waren de parkeerplaats nog niet af, of Sam sliep al.
Thuis hebben we nog lekker frietjes gegeten, en is Sam lekker gaan slapen.

Ook kunnen we het goede nieuws melden dat Bas en Colette vandaag eindelijk hun zoon Zhi in de armen hebben mogen sluiten.
Wij willen ze vanaf deze plaats dan ook feliciteren met hun zoon.

13 oktober 2008:
Er is er een jarig hoera hoera, dat kun je wel zien dat is ......... mama.
Gistern hebben we het verjaardagsfeestje al gevierd, maar vandaag doen we nog eens dunnetjes over.
Straks komen onze lieve vrienden Sjaak, Louwra en Yu-Lissa. En de beide meiden kijken er nu al naar uit.

Helaas hebben we ook mindere berichten te horen gekregen afgelopen weekend.
Op vrijdagavond is de moeder van onze buurman overleden. Ton en Ingrid, heel veel sterkte, en wij denken aan jullie.

Ook lazen we op de site van Bas en Colette, die nu momenteel in Chengdu verblijven, dat er weer een aardbeving geweest is.
Zij zouden vandaag hun zoon in de armen sluiten, maar helaas, is dit verzet naar morgen.
Ook hen wensen wij nu veel sterkte en succes met die allerlaatste loodjes, en hopen dat zij morgen dan eindelijk hun zoontje Zhi voor altijd bij hun krijgen.
Hun verslag is te volgen via onze links.

11 oktober 2008:
Woensdagmiddag was het erg lekker weer, dus besloot mama om samen met Sam naar het bos te gaan.
Omdat  buurvrouw Ingrid ook maar alleen was, vroegen we of ze zin had om met ons mee te gaan.
Dus nadat we de jassen aanhadden, reden we naar het appeltjesbos.
Mama had een plastic tas meegenomen, zo konden we allerlei materialen zoeken voor een mooi herfststukje te maken.
We hebben zeker wel 2 uur in het bos gewandeld, en een halve tas met spullen verzameld.
Daarna naar huis gereden, en toen was het alweer tijd om te eten.

Gisteren moest mama weer voor controle naar Amsterdam, en omdat Sam het momenteel heel veel over de trein heeft (Dora heeft ook een trein) besloten we na het controlebezoek naar de Arena te rijden en onze auto daar te parkeren.
Van daaruit hebben we de metro gepakt (dit lijkt tenslotte ook op een trein)naar het centrum.
Sam vond het helemaal geweldig, en zat dan ook honderuit te kletsen.
Het was echt lekker weer, dus het was geen straf om rond te slenteren in Amsterdam.
Op het middaguur wilde we wel iets eten, en kwamen we uit bij de kalvertoren.
Dit zag er erg leuk uit. Vanaf dit restaurant heb je een mooi uitzicht over Amterdam.
Sam heeft een hele tosti kaas naar binnen zitten werken, en vond het allemaal erg intressant.
Nadat we nog het een en ander aangeschaft hadden, zijn we weer met de metro terug gegaan naar de Arena en hebben we de auto daar gehaald om vervolgens naar huis te rijden.
Helaas hadden we flink file, dus het was een lange rit van 3 uur.

Vandaag een drukke dag, vanmorgen boodschappen gedaan voor mama's verjaardag.
Want morgen komt er veel visite, dus we hopen dat het net zulk lekker weer is als vandaag, want dan kunnen we buiten zitten.
Vanavond komen opa en oma oppassen, want papa en mama moeten naar een bbq feest van een collegaatje van mama.

Intussen zitten Bas en Colette in China.
Zij krijgen maandag hun zoontje Zhi voor altijd bij hun.
Wij wensen hen dan ook een onvergetelijke reis. En wil je hun volgen.
Kijk dan bij links, naast hun naam staat hun reissite vermeldt.
Voor alle andere wachtenden, veel sterkte. Eens zal er voor jullie ook een mooi wondertje zijn.

7 oktober 2008:
Vanaf vandaag staan er ook foto's op de site.
We proberen regelmatig nieuwe te plaatsen.
Veel kijkplezier.

2 oktober 2008:
Toen mama Sam vandaag ging halen op de peuterspeelzaal, werd er bij binnenkomst al verteld dat Sam een klein ongelukje had gehad.
Mama zag inderdaad wat bloed op de jas van Sam.
Het bleek allemaal wel mee te vallen.
Sam was met buitenspelen uit het huisje gevallen. Hierdoor waren er wat tanden door haar tandvlees gegaan, en ook had ze 2 plekjes onder haar mondje.
Sam had even wat gehuild, maar zat lekker een appeltje te eten toen mama binnen kwam.
Thuis heeft Sam gewoon een boterham gegeten, en leek ze nergens last meer van te hebben.
Tja, zulke dingen gebeuren nu eenmaal, en Sam is nou eenmaal een rauwdouwer.

Vandaag gaat deze site online. We zullen de komende tijd nog wel enige veranderingen er aanbrengen, maar vanaf nu kun je alle belevenissen hier lezen.
Ook zullen er nog foto's geplaatst gaan worden.
 
30 september 2008:
Vandaag zijn we naar Schiphol geweest, want er kwam een hyvesvriendin van mama met haar gezin en kersverse zoon Zilan aan uit China.
We zijn rond 13.45 uur weg gereden, en hadden gelukkig geen files.
Onderweg hebben we eerst een bakje koffie bij het restaurant over de weg gedronken, en daarna hebben we onze reis vervolgd naar Schiphol.
Daar zijn we eerst naar de promenade gegaan om vlieguigen te kijken, maar het was helaas niet al te best weer, dus maar weer gauw naar binnen.
Mama had 's morgens al een kadootje gekocht voor Zilan, maar had nog geen kadootje voor Isabella.
Dus in een van de vele winkeltjes nog gauw iets gekocht.
Daarna zijn we nog een bakje koffie gaan drinken bij delifrance. We hebben nog gewacht met eten op Yvonne, maar helaas stond zij vast in de file.
Dus uiteindelijk zijn we toch maar gaan eten in het restaurant.
Het vliegtuig zou rond 18.51 uur landen, dus na enig sms verkeer tussen Yvonne en mama leek het erop dat Yvonne het niet ging halen.
Mama heeft toen snel Jeroen gebeld, want ook hij was op weg naar Schiphol met de trein.
Niet veel later zagen we hem in ontvangsthal 3 en net op het nippertje kwam Yvonne aangerend.
Nadat ze even wat water gedronken had, zagen we Barbara, Ramon, Isabella en Zilan aankomen.
Wat een prachtgezinnentje, en de kriebels gaan dan echt over je rug.
Omdat zij nog op de koffers moesten wachten, zijn wij naar de schuifdeuren gelopen.
En niet veel later was daar het moment, dat het gelukkige gezinnetje door de deuren kwam.
Nadat we nog even met Barbara hebben staan kletsen, zijn we met Yvonne en Jeroen weer naar het restaurant gelopen, want zij moesten nog eten.
Toen alles op was, zijn we op het gemakje naar de auto gelopen.
uiteindelijk waren we na een hele gezellige dag om 22.30 uur thuis.

21 september 2008:
Vanmiddag zijn we bij Jeisson op visite geweest.
Jeisson is in april naar huis gekomen vanuit Colombia.
De mama van Jeisson en mama mailen al een paar jaar met elkaar, en we wonen niet zo heel ver van elkaar.
Lekker buiten gezeten en de kids heerlijk gespeeld.
Vooral de glijbaan vond Sam erg leuk.

Intussen zijn we wel druk bezig met het opstarten van een nieuwe site.
De oude site zal tzt komen te vervallen.
Deze was soms zo moelijk om te updaten.
We hopen dat u deze site ook veelvuldig zal bezoeken en natuurlijk een berichtje in het gastenboek achter zal laten.
Want we blijven natuurlijk het wel en wee van ons meisje beschrijven.
Ook zullen er weer regelmatig nieuwe foto's op komen.

20 september 2008:
Vandaag was het de jaarlijkse meilingdag.
Rond 8.30 uur reden we richting het Archeon, en het beloofde een mooie dag te worden want de zon probeerde zijn stralen al flink door te laten komen.
Toen papa de kaartjes ging halen, smste Yvonne al waar we waren.
En al gauw kwamen ze onze kant op gelopen.
Het is altijd weer een feestje om hun te zien.
Nadat we op ons gemakje wat hadden rondgekeken, gingen we op zoek naar een bakje koffie.
Toen mama de koffie had betaald met de bonnetjes die we hadden gekregen, zag ze Dagmar, Patick en Sem.
Dus zodra zij ook hun drank hadden, kwamen ze gezellig bij ons aan tafel. Op dat zelfde moment kwamen Sjaak, Louwra en Yu-lissa ook al aangelopen.
Dus we hadden al gelijk een hele gezellige club.
Van lieverlee volgde er nog meer bekende, die mama van hyves of de site ken.
Dus het was al een gezellige boel.
Om 11.15 uur zou de roofvogelshow beginnen, dus zijn we met z'n allen richting de Arena gelopen.
Zo met het zonnetje werd het toch nog best warm.
Het duurde even voordat de show begon, dus ondertussen konden Sam, Sem en Yu-lissa lekker in het zand spelen.
Na een welkomstwoordje van meiling, begon de show.
Het was op zich wel een mooie show, maar we vonden het voor de kids wel wat lang duren.
Die willen helaas niet zo lang stil zitten op schoot, en om ze niet als prooi voor de roofvogels te laten functioneren, was er geen andere keuze.
Na de show kwamen er van lieverlee nog meer hyvesvriendinnetjes.
Dus er werd al gauw over en weer gebabbeld.
Met een groep besloten we om nog maar een bakje koffie te gaan drinken en iets te eten.
Nadat we een paar tafels en banken naast elkaar in het zonnetje hadden gezet, en de kids allemaal weer een schone luier om hadden, hebben we daar toch wel een hele poos gezeten.
Om 14.00 uur ging de meilingwinkel open en was er voor aspirantadoptieouders de gelegenheid om vragen te stellen.
Mama kon een typisch taiwanees eetbestekje niet laten liggen, dus was ons gesnuffel in de meilingwinkel niet voor niets.
Ondertussen werd Sam toch wel moe, en papa is een stukje met haar gaan lopen.
Uiteindelijk is ze in slaap gevallen.
Om 15.00 uur kon je de buitenlandse bezoekers ontmoeten, helaas was er dit jaar uit Taiwan niemand aanwezig.
Wel hebben wij van de situatie gebruik gemaakt om nog even te kletsen met Ellen en Dominique.
Ook nog even gevraagd of er misschien nog een optie voor ons was om evt, een procedure voor Taiwan op te starten.
Maar helaas, zoals we eigenlijk al wel verwacht hadden, kan Meiling (momenteel) niets voor ons betekenen.
Toch hielden papa en mama aan dit gesprek een fijn gevoel over.
Buiten nog even lekker gezeten met Sjaak, Louwra en Yu-Lissa.
Het lijkt een traditie te worden als we met z'n zessen op stap zijn, want dan sluiten we de dag altijd af bij de Mac Donalds.
We willen al onze lieve vrienden bedanken dat dankzij hun gezelligheid deze dag voor ons toch een onbezorgde dag werd.

Ook willen wij aan degene die de landenintake, centrale intake en raadsgesprekken hebben veel succes wensen.
En Patrick en Dagmar, wij hopen echt dat jullie nu heel snel gebeld gaan worden.
Ook degene die op een voorstel wachten willen wij veel sterkte wensen.
En Bas en Colette, heel veel succes met de laatste voorbereidingen voor het afreizen naar jullie wondertje.

18 september 2008:
We zijn inmiddels 2 weken verder, en we zijn inderdaad door K&T gebeld.
Maar omdat mama zich er niet bij neer kan leggen omdat de berichten in de infokrant zo anders zijn dan het bericht wat ze ons gaven, heeft ze vanmorgen zelf naar K&T gebeld.
K&T zegt nl niets voor ons te kunnen betekenen, omdat de sn's die wij op ons lijstje hadden staan bijna niet voorkomen of dat er een veel te lange wachtlijst voor is.
Wij snappen nav het artikel in de infokrant absoluut niet dat wij niet meer in aanmerking komen.
Hier wordt gesuggereerd dat er te weinig ouders zijn voor sn-kindjes.
Maar de dame in kwestie zei dat het hier om hele zware sn's gaat, maar dat staat er niet bij .
Mama heeft wel 10x het stuk gelezen om te zien of ze echt niets over het hoofd gezien had, maar nee, er staat nergens welke sn's ze bedoelen.
Ook op de yahoolijst zie ik regelmatig de sn's voorbij komen die ook op ons lijstje stonden.
Toen mama de dame van K&T hiermee confronteerde werd ze zelfs flink geïrriteerd.
Uiteindelijk kwam  het er in het kort op neer, dat we blij moeten zijn dat we al een kind hebben, dit werd in het tweede gesprek ook duidelijk weer gezegd.
Dat zijn we natuurlijk ook, maar dit bericht maakt ons intens verdrietig.
We hebben het samen nog wel over andere sn's gehad, maar hier
voelen wij ons toch niet echt goed bij.

Het voelt voor ons nog zo onwerkelijk, en het zal wel even duren voordat we dit een plaatsje kunnen geven.
We genieten intussen natuurlijk van ons meisje, maar we hadden haar zo graag een brusje gegund.

We willen het nu even laten bezinken, en dan straks eens op ons gemakje gaan kijken of en welke opties er evt. nog zijn.
Want niets is zo veranderlijk als het adoptiewereldje.
Maar zoals het er nu naar uit ziet, zal Sam geen brusje krijgen.

5 september 2008:
Sam is vandaag voor het eerst naar de tandarts geweest.
Eerst mocht mama in de stoel plaats nemen en keek de tandarts in  haar mond.
Daarna mocht Sam bij mama op schoot.
Volgens de tandarts zag het gebit van Sam er prima uit, en zou de kaak, nu ze geen speen meer in heeft, weer vanzelf recht groeien.
Over een half jaar hoeven we pas terug te komen.

2 september 2008:
Gisterenavond hebben we het inschrijfformulier van K&T ingevuld.
Dit was nog niet zo eenvoudig, want nu kwam het er op aan wat we definitief wel en niet willen.
Vandaag nog gauw een kopietje ervan gemaakt, en op de bus gedaan.
Nu is het weer wachten op bericht van K&T.
Ze schrijven dat dit dan binnen 10 dagen na ontvangst gebeurt.
Spannend weer.

29 augustus 2008:
Vanmiddag lag de brief van Kind en Toekomst in de bus.
Omdat we het komende weekend erg weinig tijd hebben om het op ons gemakje in te vullen, zal dit begin volgende week  gaan gebeuren.

23 augustus 2008:
Vanmorgen zijn we eerst bij opa en oma een kopje koffie wezen drinken.
Mama had in de auto toevallig tegen papa gezegd, dat ze de BT eind volgende week verwachtte.
Maar toen we thuis kwamen, lag daar een envelop van ministerie van justitie.
Hier zat de BT in.
Dus Yess, we hebben hem weer.
Nu is het dus wachten op een berichtje van Kind en Toekomst.
Er wordt regelmatig gevraagd waar ons tweede kindje vandaan gaat komen.
Wij hebben gekozen voor China.
Deze keuze is gemaakt omdat we beide te oud zijn om voor Taiwan te gaan.
Ook wordt het dit keer een Special Need kindje, dit houdt in, een kindje wat een medisch rapport heeft.
Maar we moeten eerst nog even afwachten of Kind en Toekomst ons kan bemiddelen.
Zoniet, dan zal de adoptieprocedure niet verder gaan, en zal Sam ons enig kindje blijven.

Via de Yahoolijst voor sn (=special needs) waar mama zich aangemeldt heeft, las mama over een boekje waar een aantal adoptieouders heel enthousiast over waren.
Dit boekje heet Chinees voor kinderen.
Dus mama heeft het gelijk besteld. En gisteren viel het boekje op de mat.
Mama heeft er al snel doorheen gebladerd, en moet zeggen dat het er heel leuk uit ziet.
Dus stel dat we in de toekomst afreizen naar China, dan kunnen wij al een beetje Chinees praten.

Sinds een aantal weken gaat Sam op het potje.
In begin beloonde we haar met klappen als ze resultaat gehad had. Maar mama vond dat ze toch wel wat verdiende.
Dus hebben we de potjeslijst ingevoerd. Hier staan steeds 15 vakjes op, en als Sam wat gedaan heeft op het potje, dan mag ze een stickertje plassen.
Als de 15 vakjes vol zijn, krijgt ze een klein kadootje.
Afgelopen donderdag had Sam haar eerste lijstje vol, dus kreeg ze een leuk boekje van K3. Sam is dan ook reuze enthousiast, en heeft nu op haar nieuwe lijstje alweer 5 vakjes vol.
Misschien dat mama op het volgende blaadje er nog maar 10 vakjes extra bij moet zetten.

Afgelopen dinsdag was het zover, Sam mocht voor het eerst naar de peuterspeelzaal.
Nadat ze haar boterhammetje opgepeuzeld had, mocht ze haar jas aandoen en haar rugzak op. Sam liep heel trots tussen papa en mama in naar de peuterspeelzaal.
Na even te hebben moeten wachten, mocht ze (eindelijk) naar binnen. Sam stond als eerste in de klas.
Ze was gelijk heel ensthousiast aan het spelen.
Papa en mama hadden nog even met juffrouw staan praten en zijn toen naar huis gegaan.
Dit was wel even vreemd, om in een stil huis te komen en tijd voor jezelf te hebben.
Maar ik moet zeggen, dat went snel. Om half 12 mochten we haar weer ophalen.
Sam zat keurig op een stoel, dit had ze in het begin even moelijk gevonden, maar ze leert snel.
Ze had ook al gelijk een vriendinnetje. Sam was 's middags wel erg moe, en heeft dus ook heel de middag geslapen.
Donderdag mocht ze weer, en Sam was 's morgens niet te houden. Maar het was nog een beetje te vroeg.
Toen het dan eindelijk tijd was, moest de rugzak weer op.
Ook nu had Sam het weer heel goed naar haar zin gehad, ze wilde alleen niet opruimen, en heeft dan ook laten merken dat ze flink temperament heeft.
Maar we denken dat het wel goed ga komen op de peuterspeelzaal.

17 augustus 2008:
Er staan weer wat nieuwe linkjes op de site.
Bijv. Als iemand op zoek is naar leuke kinder of kraamkadootjes, kijk dan eens op de link qantenqlaar.
Hier vindt je allerlei leuk speelgoed of als je het leuk vindt om een party te geven, ben je hier op het juiste adres.
Ook de andere linken van (asprirant)adoptie ouders zijn leuk om te bezoeken.

Vrijdag hadden we de bruiloft van onze adoptievrienden Marcel en Annemiek.
's Middags zijn Sam en mama naar Roosendaal gereden.
Omdat we een beetje te vroeg waren, liepen Sam en mama een beetje rond het marktplein, maar zagen er ineens al een auto met een bruidspaar staan.
Het waren Annemiek en Marcel al. Sam was helemaal verwonderd dat Annemiek er als een prinses uitzag.
We werden mee naar binnen gevraagd, dus we hebben de plechtigheid bijgewoond. Sam was zo enthousiast, en begon er door heen te kletsen over de prinses.
Toen het ja-woord geklonken had en alle formaliteiten vervuld, gingen we naar buiten.
En toen het bruidspaar naar buiten kwam, mochten de kinderen allemaal bellen blazen, zo ook Sam. Dus die had al een feestje voor haar zelf.
's Avonds mochten papa en mama naar het feest, en ook onze lieve adoptievrienden Jeroen en Yvonne.
Zij bleven aan het eind van de avond gezellig bij ons slapen.
Nadat iedereen 's morgens was aangekleedt, hebben we met z'n allen uitgebreidt gebruncht.
Het was een hele gezellige boel, want mama haar kaakspieren doen nog zeer van het lachen.

14 augustus 2008:
Papa en mama mochten weer naar Breda, want ze mochten het rapport ingaan lezen.
Toch wel een beetje zenuwachtig gingen we naar binnen, maar de raadsmedewerkster stelde ons gelijk gerust dat ze goed nieuws had. We zijn weer goedgekeurd, en mogen een kindje adopteren.
We kregen nog een paar kleine vragen, en daarna mochten we het rapport door lezen.
Er stonden wat schrijffoutjes in, maar dit zou nog aangepast worden. Dan wordt het rapport door gestuurd naar Ministerie van Justitie, en zijn sturen het dan weer door naar Kind en Toekomst.
Dit wordt definitief onze vergunninghouder.
Mama had nog wel even contact gehad met Meiling, maar deze konden (helaas) niets betekenen voor ons.
Dus nu is het wachten tot de Beginsel Toestemming op de mat valt, en totdat we een berichtje krijgen van Kind en Toekomst.

Vorige week zondag vierde Si haar 3e verjaardag.
De papa en mama van Si hebben bij papa en mama op de VIA cursus gezeten. Het was heerlijk weer, dus we konden lekker buiten zitten. Het was een heel leuk zicht, want er liepen alleen maar Aziatische kindjes rond.
Toch wel heel speciaal.

Dinsdag 5 augustus was Yu-Lissa jarig, zij werd 2 jaar.
Nadat papa thuis kwam van zijn werk, zijn we naar Sjaak en Louwra gereden.
Daar was het al een gezellige boel. Sam ging gelijk naar Yu-Lissa.
Zij hebben samen toch wel een hele bijzondere band. De speciale manier waarop die 2 dames naar elkaar kijken, zo kijkt Sam naar niemand.
Het zijn echt vriendinnen voor het leven.
We mochten lekker blijven eten, en nadat we 's avonds nog een kopje koffie met gebakje hadden genutigd, zijn we weer naar huis gegaan.

2 weken geleden zijn we met John, Angelique en Kyan naar de efteling geweest.
En omdat zij om hoek bij de Efteling wonen, hebben we eerst een kopje koffie gedronken, om vervolgens naar de wereld van Pardoes te gaan.
Maar eerst moest er door Sam en Kyan een ritje op de motor gereden worden.
Toen we bij de Efteling aankwamen, zagen we al dat het ontzettend druk was.
Maar gelukkig was dit niet bij de attracties waar de kids in mochten. Kyan en Sam hebben heerlijk met z'n tweeën de Efteling onveilig gemaakt.
Af en toe viel er wel een regenbuitje, maar dat mocht de pret niet drukken.
's Avonds zijn we door het verlichtte sprookjesbos gelopen, en de kinderen hebben enorm genoten van deze dag.

1 augustus 2008:
We vinden het toch wel heel leuk om te vermelden, en we zijn ook supertrots, want in februari 2009 worden we oom en tante.
Sam krijgt er dan een neefje of nichtje bij.
Ome Hans en tante Marina verwachten dan hun eerste kindje.