Onze belevenissen
5 november 2009:
Nog een kleine 2 maanden en het jaar is weer uit.
De afgelopen week is het herfstweer begonnen. Zo ook het gesnotter.
En hier in huize taalman heerste zelfs de Mexicaanse griep.
Papa werd vorige week donderdag ineens heel beroerd, en had alle verschijnselen van deze griep.
Dus de arts had tamiflu voorgeschreven. Gelukkig zijn mama en Sam bespaard gebleven.
Papa kreeg afgelopen maandag ook te horen dat hij al per 16 november in dagdienst gaat, dus zo'n 3 maanden eerder dan de planning was.
Dinsdag had Sam de jaarlijkse herfsttocht met de psz. Het was flink aan het regenen, maar de tocht ging toch door.
Het was erg leuk. De kinderen moesten in het bos naar herstspulletjes zoeken voor een stukje te maken.
Er werd van alles in de plastic zak gegooidt.
Onderweg kregen de kinderen ook nog lekkere koekjes.
Eenmaal terug op de psz kregen de papa's en mama's koffie en mochten de kinderen het stukje maken.
Ook werd er nog een verhaaltje voorgelezen.
Als laatste werd er nog gezongen over een klein zigeunermeisje, en zij moest iemand uit de kring halen, dus Sam liep gelijk naar Sem.
Het is echt dikke mik tussen die twee. Wat heerlijk die peuterliefde.
Ook werd Sam nog uitgenodigd om bij een ander jongetje Tim te gaan spelen.
Dus ons meisje heeft het maar druk met al die jongens.

Morgen gaan we met Peter, Diana, Annemiek en Romy naar center parcs, want morgenavond staat het jaarlijkse slotconcert van Rowwen Hèze op het programma.
Dus daar gaan mama, Peter en Diana naar toe.
En zondagmorgen moeten we al heel vroeg uit de veren, want dan gaan we naar schiphol.
Daar komen onze lieve vrienden Danny, Ilona met hun mooi dochtertje Sage aan.
Heerlijk, dan zien we onze adoptievrienden weer.
We kunnen nu al niet meer wachten.

29 oktober 2009;
Vandaag is het alweer 7 jaar geleden dat wij afscheid hebben moeten nemen van mijn moeder.
27 september 2002 kregen wij te horen dat ons ma heel ziek was, en dat het een kwestie van tijd was.
Na 2 weken ziekenhuis, is zij daarna naar huis gekomen, en hebben wij, mijn vader, broertje, Jan en ik constant voor haar gezorgd.
Dit was een vrij heftige periode met een lach, maar vooral ook veel tranen.
Het was ook een tijd dat wij als gezinnetje heel hecht waren, maar ook kwamen we er toen achter wie onze echte vrienden waren.
Helaas moesten wij op dinsdag 29 oktober 2002 voorgoed afscheid nemen van onze lieve moeder.
Dit gemis is nog dagelijks voelbaar, en lijkt steeds vaker de kop op te steken.
Vooral nu Sam bij ons is, we wisten hoe graag ons ma oma wilde worden, en dit heeft ze nooit mee mogen maken.
Maar hier in huis heeft ze een prominent plaatje, en Sam weet dat dat oma Sterretje is.
Om wat afleiding te hebben, hebben mama en Sam vandaag lekker cakejes gebakken, en veel spelletjes gedaan.
Toen papa uit zijn werk kwam, zijn we naar het strooiveldje geweest, en hebben hier rode roosjes weg gelegd.
Dit doen we ieder jaar met de verjaardag en de sterfdag van ons ma.
Sam had wel een idee hoe dat we bij oma Sterretje konden komen.
We moesten gewoon met een raket naar de hemel gaan, zei ze.
Maar even later zei ze dat dat niet kon omdat we geen ruimtepak hebben.
Wat heerlijk toch die kinderlogica.
Vanavond maar een pizza naar binnen gewerkt, en daarna zijn we de auto in gegaan op weg naar de kermis.
Sam vond dat natuurlijk helemaal geweldig.
Ze is in de draaimolen, achtbaantje, autootjes en mini cars geweest.
Dus zo hebben we aan deze verdrietige dag toch een vrolijk tintje gegeven.
Bij het thuiskomen hebben we met z'n drieën naar de hemel gekeken, en daar stond een sterretje, oma Sterretje.

28 oktober 2009:
Wow, er is alweer een week voorbij. Steeds dacht ik, nu moet ik weer even updaten, maar steeds schoot het er bij in.
Vorige week woensdag is mama naar een info avond over jongleren in het verkeer geweest.
Dit was heel intressant. Er werd verteld over kinderen en het verkeer. Er kwamen verschillende aspecten aan bod. Een erg leerzame avond voor ouders.

Vrijdag kwamen de stratenmakers al vroeg, en ik moet zeggen, het wordt werkelijk prachtig.
's Morgens kwamen Marco, Daniëlle en Inge nog voor mama d'r verjaardag. Dit was weer erg gezellig.
Nadat de koffie en het gebak veroberd was, zijn we met z'n allen naar de supermarkt gelopen. Ook heeft Sam laten zien waar ze op de psz zit.
Toen we terug waren, heeft mama de oven aangezet, en lekkere broodjes gebakken.
Helaas moesten Marco, Daniëlle en Inge na het eten weer weg omdat Marco moest gaan werken.
Maar we hebben weer even gezellig bij gekletst.
's Middags kwam Diana op de koffie.
We hebben doorgenomen wat we allemaal mee moeten nemen als we naar center parcs gaan volgende week.
Oh wat hebben we er nu alweer zin in.
Nadat Diana weg was, zijn we naar de stad gegaan.
Daniëlle had ons een idee aan de hand gedaan voor een digitaal wekkertje voor Sam.
Zij kan al cijfers lezen, en met het oog op het terugzetten van de klok, leek ons dat een goed plan.
Na lang zoeken kwamen we een leuk klein wekkertje tegen van een prinsesje. (het moet voor Sam wel leuk zijn).
's Avonds kwamen Dennis en Jaap van de dweilband voor de muziekcommissie om te vergaderen.
Dus we hebben niet meer aan het wekkertje gedacht.

Maar zaterdag toen we het wekkertje uitpakte, bleek dat hij donkere cijfers had. Hmmm, niet echt handig.
Dus papa heeft zijn wekker met groene cijfers op Sam d'r kamertje gezet en heeft het prinsessen wekkertje op zijn nachtkastje gezet.
Papa had nachtdienst, dus die had het wekkertje nog op de oude tijd staan.
Toen we Sam naar bed brachten, hebben we duidelijk gemaakt dat het eerste cijfer een 8 moest zijn.
Helaas was ze de volgende ochtend vergeten dat die 8 vooraan moest staan, want toen het 5.58 uur (nieuwe tijd) was, riep ze "mama er staat een 8". Haar toen maar duidelijk gemaakt dat dit de verkeerde 8 was. En dat het 8:00 moest zijn.
Een half uur later riep ze weer, en mocht ze toch bij mama in bed, maar moest ze rustig aandoen. Toen ze later op het prinsessenwekkertje keek zei ze kijk mama, nu is het wel 8:00.
Maar het wekkertje stond nog op de oude tijd.
Gelukkig heeft ze het principe wel door.
En we hebben besloten omdat 8:00 voor haar wel een hele opgave is het nu 7:00 mag zijn. En dit werkt goed.

Omdat Sam nu herfstvakantie heeft, en we wisten dat Sem d'r vriendje de efteling ook erg leuk vindt, hadden de mama's afgesproken dat we gisteren naar het sprookjespark zouden gaan.
We hadden wederom niets tegen Sam gezegd (dit om onze nachtrust te bewaken hihihi) en toen we gisteren in de buurt kwamen van de Efteling, was Sam dan ook erg verbaasd.
Nog verbaasder was ze toen ze Sem zag.
Jeroen, Martine, Sem en Daan stonden al te wachten.
Het was wel erg druk, maar we waren toch vrij snel binnen.
Sam en Sem (wat klinkt dat leuk ;-)) liepen gelijk hand in hand en te knuffelen met z'n twee.
Moest Sam plassen, dan ging Sem mee en moest dan ook. Sam was toch wel verbaasd dat Sem uit een slangetje plaste hihihi.
Het was al gelijk een hele gezellige boel.
Nadat we door het sprookjesbos gelopen waren, was het al etenstijd, en zijn we wat gaan smikkelen in het restuarant.
Daarna weer verder gegaan naar droomvlucht, hier was het wel wat druk, maar liep het lekker door.
Sem wilde bij ons zitten, en Sam wilde bij Jeroen en Martine.
Daarna hebben we een ijsje op. En het was prachtig weer, dus de jassen gingen al snel uit.
We vervolgde onze weg naar het carnaval, en ook nu weer wilde Sem bij ons zitten, maar mama had ook Sam nog vast.
Dus het was wel erg krap in het karretje, maar het lukte wel.
Omdat Jeroen en mama in de vogelrock wilde, zijn papa en Martine met de kids doorgelopen naar de autootjes.
Toen Jeroen en mama later daar heen gingen, hadden de kinderen eendjes gevangen en mooie knuffels gewonnen.
We zijn nog in verschillende attracties geweest.
Omdat het al tegen het einde van de middag liep, zijn we in de pirãna geweest.
En natuurlijk was mama weer kletsnat.
Sam vond het helemaal super.
Toen nog een rondje in de fatamorgana en toen was het weer tijd om naar de uitgang te gaan.
We zijn in Etten Leur naar de Mac Donalds geweest. Maar dit was niet zo'n succes omdat we Sam wakker moesten maken.
Toen we dit deden, zagen we dat ze een bloedneus had gehad.
Waarschijnlijk van de verkoudheid.
Sam wilde niet eten, en zette het op een krijsen, dus papa en mama hebben maar gauw afgegeten en zijn toen naar huis gegaan.
Maar al met al was het een superdag.

Er staat ook een nieuw linkje bij, want adoptiekennissen van ons gaan voor een tweede keer naar Taiwan om daar rond te reizen.
Eelco en Henrique, heel veel plezier, en geniet van jullie reis.

21 oktober 2009:
Yessss, we mogen het nu hier vermelden.
Het goede nieuws wat we zaterdag kregen was dat onze vrienden Danny en Ilona de trotse ouders zijn geworden van een prachtige dochter SAGE.
Zij zijn nu naar Amerika om haar daar in hun armen te sluiten.
Wij willen hun van harte feliciteren met hun dochtertje.
En als ze terug naar Nederland komen, willen wij hun welkom heten op schiphol.

20 oktober 2009:
We hebben een heerlijke weekend achter de rug.
Het begon op vrijdag al.
's Middags hebben we Sam naar opa en oma gebracht, want daar mocht zij gaan logeren.
Daarna zijn wij naar huis gegaan, en hebben ons daar opgefrist en omgekleedt.
We hadden voor 's avonds afgesproken met een collega van papa om te gaan eten bij de Japanner.
Nadat de stratenmakers weg waren (jawel, onze nieuwe bestrating lig in de achtertuin) zijn wij ook weg gegaan.
We zijn op ons gemakje naar Alexandrium gereden.
Omdat Sam er nu toch niet bij was, hebben we alvast wat inkopen voor 5-12 gedaan.
Rond 19.00 uur hadden we afgesproken, en we waren dan ook keurig op tijd.
Toen we net goed en wel zaten, kwamen Barbara en Remco.
We hadden al gelijk de grootste lol, want we kregen een mooi slabbetje voor.
Er zaten mensen bij ons aan tafel die dit niet wilde en gewoon met mes en vork wilde eten, dus dat bezorgde bij ons de nodige gespreksstof.
De serveerster kwam en vroeg of we de stokjes als knijpers wilde gebruiken, maar wij vonden het veel leuker om het op de officiële manier te doen.
Dit vergde in het begin wel de nodige accrobatische toeren, maar uiteindelijk lukte het zelfs om de rijst met stokjes te eten. (we hebben tenslotte niet voor niets een taiwaneesje hihi)
Nadat we heerlijk gegeten hadden, en heel uitgebreidt nagetafeld, hebben we afscheid genomen van Barbara en Remco.

De andere dag moesten we alweer vroeg uit de veren, want we moesten Sam op gaan halen bij opa en oma.
Toen we bij opa en oma kwamen, bleek Sam erg verkouden te zijn geworden.
Dus in de auto viel Sam in alweer in slaap.
Maar niet voordat ze ons verteld had dat ze nu bij Jeroen en Yvonne ging logeren.
(Wij denken dat Sam een vooruitziende blik heeft, want we hadden het strikt geheim gehouden).
Toen we bij het logeeradres aankwamen, was Sam heel erg enthousiast, en liep ze met haar koffertje al rennend op Yvonne af.
Dit bevestigde ons gevoel al, dat ze het wel naar haar zin zou gaan hebben.
Nadat we nog wat gedronken hadden, en Jan en Jeroen samen op de fiets door wijk naar een drogist gereden waren, zijn wij verder gegaan met onze reis.
Die kwam uit in Uden.
We waren uitgenodigd op Skyler z'n eerste verjaardag.
Het was al gelijk een gezellige boel, en we kregen ook nog super leuk nieuws te horen. ( hier komen we later nog op terug.)
Helaas moesten we halverwege de middag weer weg, want we moesten nog naar Den Bosch.
Hier hadden we een hotelletje geboekt.
We hebben eerst onze auto geparkeerd, en zijn daarna naar het hotel gelopen.
We kwamen binnen in een bruin kroegje. Het zag er wel gezellig uit, en we lazen op de deur dat er die avond een muzikant een optreden zou verzorgen.
Nadat we ingecheckt hadden, zijn we naar onze kamer gegaan.
Het zag er oud maar gezellig uit.
We hebben ons even opgefrist, en zijn daarna naar het centrum gelopen, want we moesten rond 16.30 uur verzamelen bij de rondvaart over de binnendieze.
Het was een avondje voor de vrijwilligers van Meiling (de vergunninghouder/bemiddelaar van Sam).
Tot dan toe was het prachtig weer, dus we troffen het (dachten we). Het eerste stukje ging  vooral onder brugjes door, maar toen we op open water kwamen, begon het plots heel erg te regenen.
Maar dat mocht de pret niet drukken, want we hadden erg gezellige mensen in de boot.
Dominique (de dame die ons begeleidde destijds op schiphol) zat bij ons in de boot, en zij maakte de ene opmerking over de andere, waardoor iedereen de slappe lach kreeg.
Nadat we weer terug waren bij het beginpunt, zijn we een stukje verder gelopen naar een kelder waar we een overheelijke maaltijd kregen.
Intussen nog met heel veel mensen staan praten.
Het was al met al een hele gezellige avond.
Rond 21.45 uur waren we op de kamer terug, en zijn we gelijk ons bed in gedoken.
Ondanks de muzikant, vielen we vrij snel in slaap, maar 's nachts hoorde we een paar dronken kerels beneden voor het café staan praten.
En dit ging niet echt zachtjes.
Even later kwamen ze de trap op, en bleven ze praten. Waarschijnlijk konden ze door de drank de briefjes niet lezen waarop stond dat iedereen stil moest zijn omdat er ook andere gasten in het hotel verbleven.
Hierna zijn we dan toch weer in slaap gevallen, maar na enige tijd werden we weer wakker door een sirene van de brandweer.
Mama was dus om 6.00 uur al klaar wakker.
Gelukkig moesten we toch vroeg uit bed, want we moesten weer een stuk rijden voor onze volgende activiteit.
We hebben eerst ontbeten, en konden pakken wat we wilden.
Daarna zijn we de auto gaan halen, en hebben we koers gezet naar de Zwaluwhoeve.
Dit is een welnesscentre.
Hier hebben wel heelijk een hele dag gerelaxet in de sauna, stoomcabine en rustruimte.
Ook hebben we allebei een heerlijk massage gehad en lekkere buffetten genuttigd.
Mama had deze dag van papa gehad voor haar verjaardag.
Nou, laat me maar vaak jarig zijn ;-)
Tegen half 6 zijn we richting Jeroen en Yvonne gereden.
Toen we daar aan kwamen, waren ze met Sam op het schoolplein.
Het was allemaal erg goed gegaan (we hadden ook niet anders verwacht). Omdat het etenstijd was, zijn we traditioneel naar het pannenkoekenhuis geweest.
Helaas was Sam het weekend niet zo lekker, en was ze dan ook erg moe, maar toch heeft ze nog aardig wat gegeten.
Op de terugweg heeft Sam bij Jeroen op zijn nek gezeten, en dat vond ze helemaal super.
Omdat we laat thuis zouden zijn, hebben we Sam d'r pyjama aangedaan, en na uitgebreidt afscheid te hebben genomen, zijn we naar huis gereden.
Sam lag al vrij snel te slapen.
Lieve Jeroen en Yvonne, ontzettend bedankt dat jullie zo lief en verzorgend geweest zijn voor Sam.
Ze heeft het nu alweer over een volgende logeerpartij.

Gisteren is Sam naar de psz geweest, en mocht ze vanuit school met Sem mee naar huis, want papa en mama moesten naar de uitvaart van omaatje.
We kwamen in de kerk met heel de familie bij elkaar, en de kleinzoons mochten de kist naar binnen dragen.
Daarna begon de dienst.
De klein en acherkleinkinderen mochten allemaal een lelie op de kist leggen, en een kaarsje aansteken.
Na de dienst werde kist weer de kleinzoons naar buiten begeleidt.
Daarna zijn we naar het crematorium gereden, waar nog een korte dienst was.
Hier was dan echt het allerlaatste afscheid van omaatje.
Lief omaatje, we zullen u heel erg gaan missen.

Sam mocht heel de middag bij Sem spelen, en ook nog mee eten, dus papa en mama hadden even de tijd voor zichzelf.
Dit was toch wel heel erg fijn.
Zo eindigde een mooi en bijzonder weekend.

14 oktober 2009:
Gisteren was de dag dat mama jarig was.
Toen we wakker werden, kwam Sam gezellig bij ons in bed, en begon ze lang zal ze leven en happy birthday te zingen.
Daarna kreeg mama haar kadootjes, kaarsen in hefstkleuren met een mooie schaal en herfstblaadjes.
Ook had Sam op school een mooie tekening gemaakt.
Toen we aangekleedt waren, zijn we naar benenden gegaan.
De stratenmakers hadden laten weten dat ze vandaag zouden komen.
Dus dat was eigenlijk wel lekker.
's Morgens was het rustig en hebben we met Sam alvast een taartje gegeten.
's Middags is Sam naar de psz gegaan, en om half 2 kwamen mama d'r collegaatjes.
Al snel volgde de familie.
Het wisselde elkaar goed af, en mama werd flink verwend.
Tegen etenstijd kwamen Sjaak. Louwra en Yu-Lissa, en ook opa en oma arriveerde.
Zij bleven lekker eten.
's Avonds kregen we ook nog wat visite, dus de dag was aardig gevuld.
Vanaf hier wil mama iedereen ontzettend bedanken voor de kadootjes, kaarten, smsjes, telefoontjes en krabbels.
Het voelde goed dat juist op deze dag zoveel lieve mensen om je heen te hebben.

Vanmorgen kwamen dan de stratenmakers, en ook werden de stenen geleverd.
De tuin lijkt nu een grote zandbak, is natuurlijk wel heel leuk voor Sam, maar mama zal toch blij zijn als de klus geklaard is.
Dan kan ze tuin gezellig aan gaan kleden.
Vanmiddag mocht Sam bij haar vriendje Sem gaan spelen.
Sam en Sem zitten bij elkaar in de psz.
Mama en Martine hebben flink zitten kletsen, en de kids waren heerlijk aan het spelen.
Rond half 4 kwam papa ook nog, en toen zijn papa en mama nog even naar omaatje geweest.
Ondertussen bleef Sam bij Sem.
Papa en mama konden op deze manier even rustig afscheid gaan nemen bij omaatje.
Ze lag er heel mooi bij, en we zijn blij dat we langs geweest zijn.
Maandag is het definitieve afscheid, dan begeleiden we oma naar haar laatste rustplaats.
We moeten nu eerst nog 2 dagen werken, en dan gaan we genieten van een heerlijk weekend.
Maar daar krijgen jullie volgende week een verslag van.

12 oktober 2009:
Wat blijft oktober toch een nare maand ondanks dat mama morgen weer een jaartje ouder wordt.
7 jaar geleden waren wij al voorzichtig afscheid van mijn moeder aan het nemen.
Wij hadden eind september te horen gekregen dat we over niet al te lange tijd ons ma kwijt zouden raken.
Het ging alleen heel erg snel.
Op een tijdsbestek van een maand (ja, oktober dus) hebben wij afscheid moeten nemen van haar.
Ik was contineu bij mijn moeder tot het laatste moment.
Ieder jaar komen de beelden van toen weer op mijn netvlies.
Vorig jaar hebben we op nog geen 3 weken tijd 4 crematies gehad.
Ook van mensen die dichtbij stonden.
En dan denk je "hè, weer een nieuw jaar, nu zal oktober ons wel met rust laten", vergeet het maar.
Gisteren kreeg mama te horen dat de vader van een vriendin is overleden.
Wij willen Wout en Anja dan ook heel veel sterkte wensen in deze moeilijke periode.

Nadat ons omaatje vrijdag bedient is, ging het alsmaar slechter.
Er werd zelfs al gewaakt.
Vannacht om 2.30 uur is zij dan ook overleden.
We hadden de telefoon mee naar boven genomen, en werden om 3.00 uur gebeld.
Gelukkig heeft omaatje geen lange lijdensweg gehad.

Het voelt allemaal wel een beetje dubbel, want morgen is mama dan toch jarig.
Niet dat we er een al te uitbundig feest van maken, maar helemaal voorbij laten gaan doen we ook niet.

Mama hoopt dan ook dat oktober weer heeeel snel voorbij is.
10 oktober 2009:
Dinsdagmiddag zijn papa en mama de stenen gaan bestellen, en hebben we ook nog een paar stenen voor het portiek uitgezocht.
Want a.s. dinsdag komen de stratenmakers de stenen uit de tuin halen (wel leuk, is precies om mama d'r verjaardag, maar ja de visite zit toch binnen) en donderdag komen ze bestraten.
De tuinmeubelen staan zolang bij de buren, dus we hebben intussen een hele kale tuin.
Woensdag zijn we naar Rotterdam geweest voor een winterjas voor papa, en mama had ook nog leuke kleding gezien. Dus weer lekker geshopt.
Donderdag toen mama van het sporten afkwam, kregen we een vervelend telefoontje.
Het gaat ineens heel hard achteruit met omaatje (de oma van papa), en zij is gisteren bediendt.
Omaatje is 92 jaar, dus wel een mooie leeftijd.
Maar het blijft toch omaatje.
We hopen alleen dat ze niet teveel hoef te lijden.
Papa en Sam gaan vandaag (als papa eerder van zijn werk weg kan) naar Susanne, zij was van de week jarig.
Helaas kan mama niet mee omdat ze moet werken.
Maar dinsdag bouwen we hier een feestje.

4 oktober 2009:
Het is alweer oktober. Langzaam aan lopen we naar het einde van het jaar.
De herst heeft intussen ook zijn intreden gedaan.
Dinsdagavond zijn de stratenmakers komen kijken, en op korte termijn krijgt onze achtertuin een metamorfose.
Woensdagmorgen zijn mama en Sam naar oma geweest, om daar ramen te zemen, want oma mag/kan nog niet veel.
Toen we thuis kwamen, belde papa.
Hij had een leuke mededeling.
Vanaf februari 2010 krijgt hij een nieuwe functie voor 3 jaar.
Hiervoor gaat hij dan in dagdienst, dus dat zal wel een verandering zijn binnen het gezin.
Eerst moet hij nog verschillende weken naar Engeland voor dit project.
Misschien wordt ons sociaal leventje dan wel makkelijker, want dan is papa sowieso in de weekenden vrij.
En donderdag kregen we ook weer iets leuks te horen, Sam heeft haar plasdiploma gehaald.
We zijn zo trots op ons meisje.
Overdag hoeft ze geen luier meer aan.
Ook kreeg ze een logeetje mee van school. Bruna de beer.
Hij mag tot maandag komen logeren.
's Middags mocht hij al mee om Sam weg te brengen naar de gym.
Vrijdag hebben we het rustig aangedaan.
Maar gisteren zijn we al in alle vroegte vertrokken naar Antwerpen.
We zijn daar weze shoppen.
Het was een heerlijke dag, en we hebben weer veel leuke kleren gescoord. (vooral voor Sam)
Ook kreeg Sam een kadootje omdat ze haar plasdiploma behaald heeft.
Natuurlijk mocht Bruno mee naar het buitenland, ook al had hij geen id kaart.
Maar iets illegaals doen is ook weleens leuk ;-)
's Avonds frietjes gehaald, en daarna lekker languit op de bank.
Intussen staan de vakantiefoto's ook de site.
Het is eindelijk gelukt.
Met een hoop geduld kom je een heel eind.
Dat weten we uit ervaring.
Intussen zijn onze lieve vriendjes Jeroen en Yvonne ook weer een plekje gestegen op de wachtlijst.
Wij zijn dan ook heel blij voor hun, want nu komt hun droom steeds dichterbij.

25 september 2009:
Het leventje is weer een beetje in z'n ritme.
Sam gaat weer naar de peuterspeelzaal en naar gym en ook papa en mama hebben de sport weer opgepakt.
Al valt dat niet altijd mee hihihi.
Maandagavond had mama een sieradenparty bij Diana.
Mama heeft een mooie ketting gescoord.
Dinsdagavond zou het weer repetitie zijn van de dweilband, maar helaas ging deze niet door.
Dus heeft mama 's avonds lekker op de bank gehangen.
Woensdag hadden we de efteling (weer maar eens) op de planning staan.
Het weer zag er een beetje dreigend uit, maar op een paar spetters na hebben we het toch droog gehouden.
Na de vakantie zijn we weer begonnen met de zindelijkheidstraining van Sam, en dit verloopt goed.
Ze heeft overdag geen luier meer aan.
Papa en mama moeten soms nog wel zeggen dat ze even naar het toilet moet, maar meestal geeft ze het zelf aan.
Nadat we al in verschillende attracties geweest waren, vond mama het weer tijd om het toilet te bezoeken.
Toen mama Sam op het toilet wilde zetten, hoorde ze iets knakken in haar rug.
Er op volgend kwam er een flinke pijn.
We hebben nog wel even door het park gelopen, maar het ging echt niet met mama d'r rug.
Dus zijn we halverwege de middag terug naar huis gegaan.
We hebben het heel duidelijk uitgelegd aan Sam dat mama veel pijn had, en dat we daarom naar huis gingen.
Dit vond ze wel oké.
Thuis gekomen werd Sam flink boos (ze was ook moe) en er was geen land mee te bezeilen.
Dit gebeurt de laatste week wel vaker.
Sam wil dan haar eigen zin doordrijven, en is dan echt een puber.
We worden er soms moedeloos van, ze is dan nl niet voor rede vatbaar.
Dit gebeurt ook op de peuterspeel en op de gym, ondanks dat dat toch vreemde gezichten zijn.
Het zal de leeftijd wel zijn.
Gisterenmiddag zijn we voor stenen wezen kijken voor de achtertuin.
Deze willen we al heel lang gaan bestraten, en nu moet het er eindelijk maar eens van komen.
We hebben wel hele mooie gezien (tenminste, dat vinden wij natuurlijk)
We hebben ze ook maar gelijk besteld.
Nu is het afwachten wanneer ze gelegd kan worden, maar we hopen toch om dit binnen afzienbare tijd te doen.
Gisteravond had mama vergadering van de cliëntenraad van de peuterspeelzaal.
Hier kregen de hulpmama's allemaal een mooie roos voor onze bewezen diensten van het afgelopen jaar.
Nog een jaar mag mama in de cliëntenraad, daarna is het klaar, want dan gaat Sam naar de basisschool.
Omdat we gehoord hadden dat er soms wachtlijsten zijn voor de basisschool, besloten we om vanmorgen eens om informatie te gaan.
We werden hartelijk welkom geheten door mijnheer Piet.
Kregen een kopje koffie, en Sam een glaasje appelsap.
Ook kwam er gelijk papier op tafel met kleurtjes, en zo konden wij ongestoord praten.
Daarna kregen we een rondleiding door de lokalen, en Sam stapte er gelijk op af.
Die had zo willen blijven.
Nadat we alles gezien hadden en nog wat verdere informatie gehad hadden (na meer dan 1 uur)stapte weer buiten met een aanmeldingsformulier.
Deze school gaf ons gelijk een warm gevoel.
Dus dat gaat helemaal goed komen als Sam 4 wordt.
Vanmiddag komt oma (onverwachts snel) thuis. Zij is vorige week vrijdag geopereerd in Duitsland, en mocht vandaag naar huis omdat het zo goed gaat.
Vanmorgen gauw een boeket bloemen gekocht, zodat er wat gezelligheid in huis is.

20 september 2009:
Donderdag is Sam weer naar de psz geweest.
Het was weer als vanouds, en Sam had al gauw weer haar draai gevonden.
's Middags zijn we naar Sjaak, Louwra en Yu-Lissa geweest. We hadden niets tegen Sam gezegd, dus dat was een verrassing.
We hebben gezellig bijgekletst, en zijn blijven eten.
's Avonds na de koffie zijn we naar huis gegaan, en Sam bleef maar vertellen dat het wel een hele grote verrassing was.
Mama moest vrijdag weer werken, dus dat was wel weer even wennen, maar ook dat went snel.
En de rest van de dag hebben we het lekker rustig aangedaan. We zijn alleen nog even naar de stad geweest voor boodschappen, en toen kwamen we Nick, Klara en Britt tegen.
Hier hebben we een hele tijd mee staan kletsen, wat overigens weer heel gezellig was.
Zij waren ook net thuis van vakantie. De meiden hadden elkaar alweer gauw gevonden, en waren net de opruimingsdienst van de gemeente.
Ze verzamelde al het vuil op een hoopje.
Toen we verder wilde gaanm, wilde Britt met ons mee.
Dus we hebben afgesproken dat ze maar snel een keertje bij ons op visite moeten komen.
Gisteren was het weer zover.
We hadden de jaarlijkse Meilingdag. Dit vond plaats in dierenpark Amersfoort.
Hier kijken we al weken naar uit.
Het is geweldig om al die Taiwaneesjes weer te ontmoeten.
De Meilindag is voor iedereen die donateur is bij Meiling, en inafwachting zijn of al een kindje hebben uit Taiwan, China, Surinamen en India.
We waren er al op tijd, dus konden we zo door lopen.
Bij de kassa kwamen we de eerste bekenden (Dagmar, Sem en zijn opa) al tegen, en ook Sjaak, Louwra en Yu-Lissa kwamen er al aan.
Kort achter ons in de rij kwamen ook onze vrienden Jeroen en Yvonne er staan samen met Henry en Petra.
Dus het was al snel een gekakel.
Sam kreeg van Jeroen en Yvonne een echt Taiwanees jurkje.
Lieve mensen, nog bedankt hiervoor.
We zijn met de hele groep naar een restaurant gelopen waar het welkomstwoord zou zijn. Ondertussen al wat gezien van de dieren.
En Sam was niet weg te slaan bij Jeroen.
Dat is toch echt haar grote vriend, al leek het later op de dag toch even anders hihihi. Toen had nl een ander slachtoffer gevonden in de vorm van Henry.
We hadden al snel een plekje gevonden op het terras, en het was gelijk gezellig.
Ondertussen kwamen er nog wat meer bekenden bij zoals Eelco en Henrique, en ook Corsiaan en Debbie schoven gezellig aan.
En uiteraard het vriendje van Sam mag ook niet ontbreken, dus John, Angelique en Kyan kwamen er ook bij.
Ook kwamen Gerbrand, Sandra en Yu-Tzu nog even kletsen.
Van het welkomstwoord hebben we helaas niet alles mee gekregen, maar we hebben op tijd geaplaudiseerd voor alle buitenlandse gasten.
Nadat we koffie gedronken hadden, wilden Sam en Yu-Lissa naar de dieren gaan kijken, dus zijn we met z'n zessen op pad gegaan.
Toen we al een aantal dieren gezien hadden, stonden er mensen van CCS, het tehuis waar Yu-Lissa gewoond heeft, dus Sjaak en Louwra gingen daar heen.
Wij zagen dat de directeur van Cathwel, het tehuis waar Sam heeft gewoond, en de social worker met z'n tweetjes zaten.
Dus zijn we daar heen gegaan.
We hebben verschillende foto's gemaakt, en gevraagd of ze Sam nog kenden. Helaas was dit niet het geval, maar ze waren wel helemaal vertederd door Sam.
Dit zijn voor ons toch wel hele speciale momenten, omdat zij toch een stukje verleden van Sam zijn.
De dames namen uitgebreidt de tijd voor ons, en Sam kreeg nog een lekker snoepje.
Daarna zijn we weer verder gegaan en kwamen Sjaak en Louwra weer tegen.
Onderweg kwamen ook Wilco, Pleuni, Lu-Dai en Chun tegen, dus ook daar weer even mee staan kletsen.
Na de route verder gevolgd te hebben, hebben we Sam laten plassen (ja, ze is vrijdag heel de dag droog geweest, en ook nu was ze droog.) dus we zijn apetrots.
Toen we terug kwamen, zaten daar Wilco en Pleuni weer met de kids.
Zij zaten een ijsje te eten, en Sam wilde ook een ijsje, dus heeft mama dat gehaald.
Daarna zijn mama en Wilco met Lu-Dai, Chun en Sam in het boemeltreintje geweest.
Sam zat naar iedereen te zwaaien.
Bij terugkomst hebben we afscheid genomen van Wilco, en Pleuni en hebben we onze reis weer vervolgd.
We zijn weer naar het restaurant gegaan, en daar was de Meilingwinkel.
Hier nog wat leuk spulletjes gekocht. 
Daarna zijn we neergestreken op een terras, en toen kwamen Gerbrand, Sandra en Yu-Tzu er ook aan. We waren ze onderweg al verschillende keren tegen gekomen, dus zij kwamen bij ons aan tafel zitten.
We hebben gezellig zitten babbelen en koffie gedronken.
Terwijl we daar zaten kwam Henry eraan, en het eerste wat Sam vroeg was: "waar zijn Jeroen en Yvonne?".
Sam mocht met Henry mee, dus dat vond ze geweldig.
Wij zijn daarna ook maar richting de groep gegaan.
Na iedereen gedag gezegd te hebben, zijn we weer verder gegaan.
Daarna nog naar het souvenierswinkeltje, maar we konden niets leuk vinden.
Dus zijn we naar de auto gegaan.
We wilden in Roosendaal bij de Mac gaan eten, maar toen we daar aan kwamen, was het gigantisch druk, dus besloten we maar om door te rijden naar Bergen.
Daar zijn we met z'n zessen bij een cafetaria wat gaan eten.
De meiden vonden het allemaal wel gezellig.
Na het eten hebben we afscheid genomen van Sjaak, Louwra en Yu-Lissa, en zijn we naar huis gegaan.
Het was al met al een hele gezellige dag.
We vinden het jammer dat we ws niet iedereen gesproken hebben, maar je ontmoet zoveel mensen, en dan merk je dat de tijd veel te kort is.

16 september 2009:
Zo, we zijn weer thuis, de nodige wasjes zijn gedaan, en er is al weer wat strijkwerk weg gewerkt.
Zoals ik al verwacht had, is het er niet meer van gekomen om nog een stukje te schrijven over de laatste dagen in het warme Tenerife.
Dus doe ik dat nu maar.

Terwijl ik vrijdag mijn stukje zat te typen, was het kamermeisje weer geweest, en had weer geprayt met een heel gevaarlijke vloeistof.
Het rook helemaal naar boerenkool toen ik terug in het appartement kwam.
Sam mocht niet op het balkon, omdat het spul vrij giftig is.
Nadat Sam uit bed was, zijn we dus maar een stukje gaan wandelen, en daarna weer naar Vilaflor.
Het werd weer een latertje.
Zaterdagmorgen was mama al vroeg wakker, en ook Sam liet zich al vrij snel horen.
Toen mama koffie wilde zetten, zag ze tot haar grote schrik weer een Kareltje lopen.
Dus mama pakte de spuitbus (wat was ze toch blij dat ze die van het kamermeisje had gehad), en spoot richting de kakkerlak.
Helaas schoot hij onder de koelkast, dus mama kon er niet meer bij.
Sam kwam gelijk even kijken, want zij vond het reuze intressant zo'n Kareltje.
Maar mama zei dat ze maar even op de bank moest gaan zitten.
Even later zag mama Kareltje weer lopen, dus hup... weer de spuitbus.
Daarna werd hij wat trager, maar mama had zo gauw niets bij de hand om hem om zeep te helpen.
Toen zag ze een tijdschrift liggen, en scheurde dit aan flarden, en met een gedeelte hiervan heeft ze Kareltje naar zijn laatste einde geholpen.
Mama heeft bedacht, als ze het in de zorg niet meer naar haar zin heeft, dat ze dan maar insektenvanger wordt.
Ze begint er al aardig handigheid in te krijgen.
Toen papa uit bed kwam, hebben we wat gegeten, en zijn naar Costa adeje gelopen.
Dit is zo'n 6 km van Playa de las Americas af.
We wilden naar het martje, maar hoe we ook keken, en liepen, er was geen martje te vinden.
Uiteindelijk zijn we bij de Mac Donalds belandt.
Dat smaakt ook altijd wel.
Daarna zijn we (winkel in, winkel uit) terug naar las Americas gelopen.
Intussen was Sam in slaap gevallen, dus toen we bij ons favoriete restaurantje aangekomen waren, hebben we daar een heerlijke cocktail gedronken.
Daarna zijn we naar het appartement gegaan, en hebben we ons opgefrist en zijn op weg gegaan richting Los Christianos.
Hier hebben we weer bij Chill out gegeten.
Sam kon hier gezellig spelen nadat ze klaar was met eten.
Later zijn we terug gelopen en hebben we op een terrasje nog een ijsje gegeten.
Zondagmorgen zijn we voor de laatste keer naar het strand geweest, en het was weer goed warm.
Toen we terug kwamen, vertelde het kamermeisje dat ze een hagedisje gevonden hadden op de plakplaten.
Het is werkelijk niet te geloven waar die beesten toch steeds vandaan komen.
Nadat we broodjes knakworst hadden gegeten, is Sam lekker naar bed gegaan, en hebben papa en mama alvast een koffer ingepakt.
Toen Sam wakker was, zijn we naar de boulevard gelopen, want we wilde Sam d'r haar inlaten vlechten.
Sam heeft 1,5 uur stil moeten zitten, en dat heeft ze heel goed gedaan.
Het resultaat mag er dan ook wezen.
Het was wel even handen en voetenwerk om duidelijk uit te leggen aan de dames hoe we het wilde hebben, maar uiteindelijk is het goed gekomen.
Daarna snel terug naar het appartement, en hebben we Sam d'r nette jurkje aangedaan.
Nog even wat foto's op de boulevard gemaakt, en toen snel voor de laatste avond naar ons favoriete restaurant.
We werden weer allerhartelijkst onthaald, en het was maar goed dat we nu gereserveerd hadden, want het was mega druk.
Eerst ging Sam nog met alle personeelsleden op de foto, en iedereen had het over Sam dat het zo'n mooi meisje is.
Nou, ik kan je vertellen dat je als ouders zo trots bent als een pauw.
Daarna hebben we uitgebreidt getafeld.
Toen we laat op de avond afscheid namen, ging er wel wat door me heen.
Met Sam nog naar de zee gekeken, want dat vond ze toch wel geweldig.
En toen was het alweer maandag.
De dag dat we naar huis gingen.
's Morgens hebben we de tweede koffer ingepakt, en omdat we pas om 12 uur het appartement uit hoefde te zijn, hebben we het allemaal rustig aangedaan.
Nadat we uitgecheckt waren, zijn nog een stuk gaan lopen, want we werden tenslotte pas om half 4 opgehaald.
Even geluncht bij de Mac, en daarna weer terug gelopen.
Nog in verschillende winkeltjes gekeken, en een ijsje gegeten.
Daarna is Sam in de buggy in slaap gevallen, en hebben we buiten zitten wachten op de bus.
We moesten nog langs andere hotels, en uiteindelijk kwamen we op de luchthaven aan.
We waren vrij snel ingecheckt, en konden door naar de douane.
Daarna nog een stuk pizza gegeten, en wat rond gekeken.
Rond 17.55 uur mochten we het vliegtuig in, en niet veel later zijn we vertrokken richting Cran Canaria.
Hier moesten we er weer uit, omdat het vliegtuig schoongemaakt moest worden.
Dus ook hier weer even gewinkelt, en 2 flessen wisky ingeslagen, want hier waren ze goedkoper dan in het vliegtuig.
Rond 20.00 uur mochten we weer in het vliegtuig, en vlogen we naar Nederland.
Het duurde even voordat Sam in slaap gevallen was, maar uiteindelijk is het haar toch gelukt.
Om 1.25 uur landde we in ons koude kikkerland.
Het duurde daarna even voordat we de koffers hadden.
Maar na enige tijd hadden we dan toch alles bij elkaar.
In de aankomsthal hebben we ons taxibedrijf gebeld, en zij stonden binnen 5 minuten voor de deur.
In de auto is Sam weer in slaap gevallen.
Om 4.00 uur waren we thuis.
Papa heeft de koffers in de garage gezet, omdat we voorzichtig willen zijn qua ongedierte, je weet immers maar nooit wat we voor gezellige huisdieren we meegenomen hebben.
Ondertussen heeft mama Sam op bed gelegd.
Daarna hebben papa en mama nog wat gedronken, en rond 5 uur vonden we het tijd om in ons eigen bedje te kruipen.
Dinsdag werden we met z'n drieën pas om 10.15 uur wakker.
Daarna zijn we naar opa en oma geweest, want oma moet vrijdag weer geopereerd worden in Duitsland.
Omdat Sam zo moe was, is ze 's middags niet naar psz geweest, maar vanaf morgen gaat ze weer gewoon.
's Avonds zijn Ton en Ingrid op visite geweest, en nadat ze vertrokken waren, zijn papa en mama ook maar naar bed gegaan.
Want de vermoeidheid was goed te voelen.
Hoezo vakantie gehad? ;-)
Vandaag is mama al weer wezen sporten, en vanmiddag naar de schoonheidspecialiste geweest.
Dus het gewone leventje gaat weer beginnen.

Intussentijd dat wij op vakantie waren is er weer een klein jongetje uit Taiwan gekomen.
Wij willen vanaf deze plaats Jack en Jessica dan ook van harte feliciteren met de komst van Demin.
En ook Gerben, Els en Boaz willen we vanaf deze plaats feliciteren met hun adoptiezwangerschap. Op weg naar een brusje.

11 september 2009:
Hoe ging het verder met het hagedisje?
Toen ik het vorige bericht aan het schrijven was, zijn papa en Sam even terug gelopen naar het appartement.
Toen hadden de medewerkers van het appartement hem net gevangen en gedoodt.
Papa heeft hem nog geïndentificeerd.
We zijn daarna naar het zwembad gegaan, want we mochten minstens een uur het appartement niet in vanwege de dampen.
Het zwembadwater voelde erg koud aan, maar Sam vond het toch wel heel leuk.
Na meer dan een uur zijn we dan ook terug gegaan, en hebben ons snel gedoucht.
Daarna zijn we een pannekoek gaan eten, dit gaat er ook altijd wel in.
´s Avonds zijn we naar Los Christianos gewandeld, en hebben we daar ons avondmaal genuttigd.
Woensdag zijn we naar het strand geweest, en ´s middags hebben papa en mama op het balkon een spelletje yathzee gedaan, terwijl Sam weer lekker lag te slapen.
Toen Sam wakker werd, zijn we naar de golfbaan gelopen, en hebben daar een balletje geslagen.
Mama sloeg er zelfs een in het water, dus dat werd vissen om het balletje weer te pakken te krijgen, een extra handicap dus hihi.
´S avonds vroegen we aan Sam waar ze wilde eten, en ze zei ¨bij de witte bakker¨, dit snapte we eerst niet, maar al gauw werd het duidelijk dat ze hier ons favoriete restaurant mee bedoelde.
Dus hebben we daar weer heerlijk gegeten.
Gisterenmorgen hebben we rustig aangedaan, want ´s middags moesten we om half 2 klaar staan voor de bus.
Er stonden nog veel meer Nederlanders, en we reden richting Los Gigantos.
Hier kwamen we in een haventje, waar we op een echte piratenboot zouden gaan.
We moesten even wachten, want de boot was er nog niet, maar niet veel later hoorde we gezellige muziek, en kwam de boot eraan.
Er stonden echte piraten, dus Sam vond het helemaal super.
Nadat we ongeveer zo´n 5 minuten op de boot zaten, kregen we frisdrank en een stokbroodje met kaas en tomaat.
Daarna konden we drank, zoals bier, wijn en verschillende soorten frisdrank pakken zoveel we maar wilden.
Halverwege de reis viel Sam bij mama op schoot in slaap, dit was wel jammer, want even later kon je dolfijnen zien.
Gelukkig maakte papa foto´s, want mama en Sam zagen niets.
Daarna zijn we naar een stil gedeelte gevaren, en als je wilde, kon je hier zwemmen in de zee.
Daarna kreeg iedereen een bord paëlla en een banaan, maar mama vond het niet verstandig om te eten, omdat ze zich niet echt lekker voelde.
Het dobberen op zee begon een beetje parten te spelen.
Daarna zijn we weer terug gevaren, en ondertussen was Sam wakker geworden.
Op de terugrit zagen we dan alsnog dolfijnen springen.
Het was erg leuk, en ook al heeft Sam een groot gedeelte geslapen, ze heeft er de rest wel van genoten.
Nadat we terug waren hebben we ons opgefrist, en zijn we nog over de boulevard gelopen, en hebben hier bij een restaurantje wat gegeten.
Daarna zijn we terug gelopen, en zijn we op een terrasje neergestreken, waar volop live muziek was.
Het was dan ook erg laat voordat we thuis waren.
Vanmorgen zijn we weer lekker naar het strand geweest, nadat we eerst hadden uitgeslapen.
Toen we terug kwamen, en mama de handdoeken buiten op wilde hangen, zag ze weer een hagedisje.
Dus ze is heel snel naar de slaapkamer gelopen, en toen zag ze hem onder de schuipui(die dicht zat) doorkomen.
Dit vond ze toch niet zo´n prettig idee.
Dus heeft ze snel de spuitbus gepakt, en de hagedis lichtelijk verdoofd, zo konden we hem goed plat meppen.
Daarna heeft mama hem opgepakt(wel met een keukenpapiertje) en door de wc gespoeld.
Papa is ondertussen weer naar de receptie gelopen, en het kamermeisje kwam met een soort van plakplaten die je weg moet leggen, hier blijven ze dan op plakken.
Brrr, eigenlijk niet echt een fijn idee, maar goed, ze doen hun best.
We weten in ieder geval zeker, dat we alles dubbel goed moeten nakijken voordat we naar huis gaan, zodat we er geen als souvenier mee nemen.
Nog een paar daagjes, en dan zit het er weer op.
Ik weet niet of we er nog aan toe komen om nog iets te vermelden, anders is het eerst volgende berichtje weer vanuit thuis.
Wij gaan hier nog even genieten van het mooie weer en het lekker eten.

8 september 2009:
Zaterdag nadat we terug waren in het appartement, hebben we broodjes gegeten.
Toen mama in de kamer stond, zag ze in haar ooghoek iets vluchtigs bewegen.
Toen ze op het balkon ging kijken, zag ze daar een klein hagedisje.
Dus mama riep gelijk naar papa, want het hagedisje schoot richting de slaapkamer, en hier stond de schuifpui open.
Papa had een bezem meegenomen, maar hoe we ook keken, en zelfs de bedden en de nachtkastjes van z´n plek gehaald. We konden niets vinden.
We vonden het toch geen prettig idee, en iedere keer gingen we kijken of we iets zagen, maar nee.
´s Nachts gingen we dan ook niet echt met een gerust hart naar bed, en vooral mama heeft dan ook erg slecht geslapen.
Toen Sam ´s morgens riep, gaf mama voor alle zekerheid maar een trap tegen haar slipper, want stel je voor dat het hagedisje daar zou zitten, dan zou hij in ieder geval weg schieten.

Zondagmorgen zijn we op het gemakje naar Los Christianos gelopen. Hier is dan een leuke markt, waar je van alles kan kopen.
Het is er dan ook altijd erg druk.
´s Middags hebben papa en mama op het balkon in de zon gelegen, terwijl Sam op bed lag.
Opeens riep papa dat er bij zijn slipper weer een hagedisje zat.
Dus mama staat op, en wil hem pletten, maar helaas was hij ons weer te snel af.
Dus mama pakte het emmertje van Sam, en probeerd dit over hem heen te zetten, maar doordat hij zo snel was (en weer richting onze slaapkamer ging) had mama alleen zijn staart te pakken.
Er liep dus ineens een hagedisje zonder staart.
Ook al zeggen ze dat deze beestjes banger zijn voor ons dan wij voor hun, maar ik denk dat het in dit geval toch weleens andersom zou kunnen zijn.
Mama riert er helemaal van.
En voor je gevoel zie je ze dan overal.
´s Avonds hebben we nog een lekker stuk gewandelt, en zijn we weer bij ons favoriete restuarant gaan eten.
Het was er weer erg gezellig, en we zaten in de buurt van een Belgische familie met een kindje van 2,5 jaar.
Dit was voor Sam heel erg gezellig, en de kids hebben dan ook leuk samen gespeeld en gedeelt.
Ze werden met van alles verwende door de restauranteigenaar, ze kregen koekjes, parasolletjes en ook speeltjes.
Papa en mama zaten al gauw te kletsen met de ouders van het kindje.
Na weer een heerlijke maaltijd genuttigd te hebben, zijn we weer richting het appartemente gelopen.
Natuurlijk niet voordat Sam de zee had gezien, want dit vindt ze toch wel heel erg leuk in het donker.

Gisteren liep Sam op het balkon, toen ze riep dat ze een schilpad had gezien.
Bij mama gingen de alarmbellen gelijk rinkelen.
Toen we vroegen waar ze deze gezien had, zei ze dat hij naar onze kamer gelopen was.
Nu waren we het toch wel een beetje zat.
Toen het kamermeisje kwam, vertelde we ons verhaal, en zei verwees ons naar de receptie.
Ondertussen begon het kamermeisje te sprayen, maar dit bleek een spray te zijn voor de kakkerlak.
Maar we mochten de spray bewaren.
Ze zouden ´s middags komen sprayen tegen de hagedisjes.
Dus we zijn eerst naar het strand geweest, en daarna hebben we ons snel gedoucht.
Daarna zijn we friet uit een doosje gaan eten, bij de Mac.
´s Middags zijn gezellig gaan shoppen.
Ondertussen ook nog een lekker ijsje gegeten, en daarna is Sam in de buggy in slaap gevallen.
Tegen de klok van vijf zijn we naar ons favoriete restaurantje gelopen, en hebben daar een groot glas sangria op.
Het was er weer ouderwets gezellig, en we zaten er goed, dus toen Sam wakker werd, zijn we er blijven zitten en hebben er weer overheerlijk gegeten.
Ook nu werden we weer verwend met allemaal extra dingetjes.
Bij het betalen kreeg mama net zoals de voorgaande keren een mooie roos.
We hebben gezellig met de bediening zitten kletsen.
Na het eten zijn we richting het centrum gelopen, waar om 22.00 uur een show van water,licht en muziek gegeven werd.
Daarna was het tijd om weer terug te gaan naar het appartement.
Bij binnenkomst riep papa er loopt een Kareltje.
Dit is een kakkerlak.
Mama heeft deze vakkundig doodgesprayd, met dank aan het kamermeisje waar de spuitbus van hadden gekregen.

Helaas waren ze nog niet geweest voor de hagedisjes, maar dat gebeurt nu momenteel.
Vandaar dat we nu even tijd hebben om de site weer bij te schrijven.
Zometeen gaan we naar het zwembad.
Dus ook vandaag wordt het weer een erg lekkere dag.

5 september 2009:
Woensdagmorgen lekker naar het strand geweest. Vond Sam het vorig jaar nog verschrikkelijk en gilde ze alles bij elkaar, nu is ze er niet weg te slaan.
Ze was heerlijk in de weer met haar emmertje en schepje. Dan liep ze met papa of mama naar de zee, en bleef ze in de golven staan. Als er dan een grote golf kwam, viel ze achterover met haar billen in het water, en dan gierde ze het uit.
´s Middags heeft ze geslapen, want ze was helemaal uitgeput.
´s Avonds zijn we weer naar ons favoriete restaurant VILAFLOR geweest.
Ook nu werden we weer als oude bekende begroet.

Donderdag hebben we het lekker rustig aangedaan, en zijn we een hele wandeling wezen maken.
Ondertussen viel Sam lekker in slaap in de buggy.
´s Middags hebben we op het balkon lekker in de zon gezeten.
En ook deze avond brachten we weer een bezoek aan 'ons' restaurantje.

Gisteren moesten we al vroeg uit de veren, want we gingen naar het Loro parque.
Hiervoor moesten we 1,5 uur in de bus zitten.
We reden naar puerto de la Cruze, alwaar het park is.
Hier is het eigenlijk altijd wat bewolkt.
Het is een prachtig park.
We hebben verschillende shows bijgewoond.
Bij de Orka show (deze hebben papa en mama al een paar keer in Amerkia gezien) werden we gefilmd.
En zoals vorig jaar heeft Sam ook nu weer bij iedereen de harten gestolen, en werd ze een tijd lang in beeld gebracht.
Zelf vond ze de dolfijnenshow het leukst.
Rond half 5 moesten we weer bij de bus zijn, en reden we terug naar Playa de Las Americas.
Na ons wat opgefrist te hebben, zijn we naar een restaurantje gelopen (nee, niet ons favoriete).
Helaas was de maaltijd hier niet echt geweldig.
De lasagne van papa was erg vet, en de hamburger van mama was zo taai, dat je er met een zaag nog niet door heen kwam.
Dus besloten we om hier maar geen nagerecht te nemen.
Na het betalen van de rekening, gelukkig niet zoveel, zijn we nog een wandeling gaan maken, en zijn we neergestreken op een gezellig terras met muziek.
Hier heeft Sam een grote aardbeien sorbet op en papa en mama hebben wat gedronken.
Vandaag doen we maar weer rustig aan, want Sam is nog steeds moe van gisteren.

2 september 2009:
Dit is het eerste berichtje vanuit een warm en zonnig Tenerife.
Maandagmorgen werden we rond 9.00 uur opgehaald met de taxi, om zo richting Schiphol te rijden.
Het was niet zo druk op de weg, dus we waren lekker op tijd op Schiphol.
We konden gelijk inchecken, dus ook dat was erg fijn. Even later zagen we Jeroen, Yvonne, Petra en Henry al staan.
Ook zij waren al ingecheckt.
We dachten dat we allemaal door dezelfde douanecontrole konden, dus zij liepen al door.
Toen bleek dat wij heel Schiphol door moesten, en hun dus niet meer konden zien.
Dat was wel heel erg balen, maar het kopje koffie houden we te goed.
Nadat we wat gegeten hadden, zijn we langzaam naar de gate gegaan.
Hier duurde het wel even voordat we het vliegtuig in mochten.
Maar uiteindenlijk konden we aan boord.
Sam vond het allemaal erg spannend.
We hebben een hele goede vlucht gehad, en Sam heeft zelfs nog geslapen.
Rond half 7 (plaatselijke tijd half 6) waren we in Tenerife.
De koffers hadden we vrij snel, maar toen was het nog wachten op de buggy.
Na 20 minuten hadden we die ook in ons bezit.
Toen met de bus naar ons appartement.
We hebben een zelfde apparetement als vorig jaar met een heel groot balkon en ligbedden.
Nadat de koffers in de kamer stonden, zijn we naar een restaurantje gelopen waar we vorig jaar ook regelmatig gegeten hadden.
Het leuke was, dat ze ons nu herkende, en dat na een jaar en zoveel toeristen verder.
Hier weer ontzettend lekker gegeten.
Natuurlijk Paëlla en sangria.
Daarna weer terug naar de kamer gelopen, en we vielen uitgeteld op bed.

Gisteren hadden we het info praatje, hier werd alles verteld over wat er te doen is.
Daarna hebben we het maar rustig aangedaan, het was intussen 28 graden.
´s Middags een lekker stukje gewandeld, en ook ´s avonds weer erg lekker gegeten in Los Christianos.

Vandaag gaan we lekker het strand opzoeken, dus dat gaat ook weer helemaal goed komen.