Onze belevenissen
31 juli 2008:
Zondag 20 juli zijn we naar Kaatsheuvel geweest. Nee, niet naar de efteling, maar naar onze lieve adoptievrienden. Sam d'r vriendje Kyan werd 3 jaar. Sam had het al heel de dag over Kyan, en vond het ook heel leuk om hem weer te zien. Het was erg gezellig, en Kyan is dan ook enorm verwend. Ook het kado wat hij wilde hebben was er, dat was Sam. Als Angelique vroeg aan Kyan wat hij voor zijn verjaardag wilde hebben, zei hij Sammm. Ook ontmoette we daar een ander gezellig stel, zij wachten nu 8 maanden op een voorstel uit Taiwan. We hopen dat zij snel "het telefoontje" krijgen, maar we weten maar al te goed dat de wachttijden overal oplopen. Het was een hele gezellig middag.

Vorige week woensdag zijn we met z'n drietjes naar de Tilburgse kermis geweest. Dit vond Sam weer helemaal het einde. Ze is met mama in een achtbaantje geweest, en hoe sneller dat dat ging, hoe leuker dat ze het vond. Dus dat komt helemaal goed als ze de lengte van 1.20 cm heeft, want dan kan ze met mama in alle spectaculaire attracties. Later die week was het bij ons in de stad Bourgondische krabbenfoor. Dit is een hele grote braderie door heel de stad. We zijn hier 3 dagen naar toe geweest, en ook nu had Sam het weer naar haar zin. We hebben natuurlijk een lekker ijsje gegeten en het nodige gekocht. Gelukkig zat het weer ook mee.

Afgelopen dinsdag moest Sam naar het consultatiebureau. We waren erg benieuwd hoeveel dat ze gegroeid was, want de afgelopen tijd heeft mama flink wat nieuwe kleertjes moeten kopen. Dat vindt ze niet echt een straf, maar toch. Sam weegt momenteel 10,1 kg en is 81,5cm lang. Dus toch aardig wat gegroeid met de laatste keer. Verder doet ons meisje het heel erg goed. Omdat Sam haar kaak wat naar voren groeit, werd er door het bureau geadviseerd om geen speentje meer te geven. We vonden dit wel heel zielig, maar ja, je wil toch ook het beste voor je kindje. Dus 's middags had mama gauw alle spenen weggehaald voordat Sam haar middagdutje ging doen. Het resulteerde in een half uur huilen, zeg maar krijsen. Maar daarna is ze toch in slaap gevallen. Ook 's avonds had Sam er even flink moeite mee en heeft meer dan een uur liggen huilen/krijsen. Ook was het die avond ontzettend warm, dus ws is het een combinatie van geweest. Maar de afgelopen dagen is Sam gelijk gaan slapen. Dus ze pikt het eigenlijk heel goed op. We zijn dan ook supertrots op ons meisje.

Gisteren was het zover, en hadden we het tweede gesprek met de raad. De planning was een gesprek van 2,5 uur. Maar na een uur stonden we alweer buiten. Er werden weer allerlei vragen op ons afgevuurd, maar dan over het tweede kindje. Zoals wat voor invloed zou het op Sam kunnen hebben als er een tweede komt, en zou er in de toekomst mogelijk ook plaats zijn voor een derde kind. Hier hadden we zelf nog niet over nagedacht, en we hebben gezegd, we zien wel wat er op ons af gaat komen. Ook is er het een en ander besproken over het special need gebeuren. We hebben aangegeven hier wel voor open te staan, mits het niet van negatieve invloed is op Sam. Dus ook hier hebben we onze grenzen in aangegeven. Ook werd er gevraagd of we een voorkeur hebben voor het geslacht. Nou nee hoor, we laten ons lekker verrassen. Na een uurtje zei de raadsmedewerkster dat ze door haar vragen heen was. Dit was op zich wel prettig, want het was er bloedheet. De volgende afspraak staat voor 14 augustus, dan hebben we het inleesgesprek, mits er geen vragen meer zijn. Maar daar ging ze niet vanuit.

14 juli 2008:
Afgelopen donderdag was het dan zover. Mama had het hele huis aan kant gemaakt en een overheerlijke cake gebakken. Nadat Sam op bed was gelegd, zaten papa en mama te wachten op de komst van de raadsmedewerkster. De afspraak stond om 13.00 uur, dus waren ze er helemaal klaar voor. Toen ging de telefoon, het was de raadsmedewerkster om te zeggen dat ze het niet ging halen, maar dat ze een uurtje later zou komen. Dat was wel even balen, want papa en mama moesten om kwart over drie weg, maar dat was geen probleem volgens de raadsmedewerkster. Rond 14.00 uur kwam er een iemand de oprit op, en mama zeg nog tegen papa, "volgens mij heeft zij bij mij op school gezeten". Papa deed de deur open, en de mevrouw in kwestie stelde zich voor. Bleek dat de raadsmedwerkster bij mama d'r broertje in klas gezeten had, en de broer van haar had weer bij mama in de klas gezeten, en alsof het nog niet genoeg was, heeft papa een aantal jaren met haar vader gepoold voor het werk. Dus het gesprek begon al heel ontspannend. Het ging over hoe ons leven veranderd was sinds de komst van Sam, en hoe het op schiphol allemaal verlopen was. Ook moesten papa en mama over elkaar vertellen hoe dat ze doen als ouders. Tegen drieeën heeft mama Sam wakker gemaakt. Ondertussen moest papa vertellen hoe dat hij Sam zag. Tja, dat is natuurlijk niet zo heel moeilijk, Sam is een vrolijke dame met veel pit. Erg ondernemend, en erg pienter. Toen Sam de kamer binnen kwam, was de raadsmedewerkster gelijk verkocht. Sam gedroeg zich dan ook erg voorbeeldig. Nadat er een afspraak gemaakt was voor een tweede gesprek, was het voor ons allemaal tijd om weg te gaan. He volgende gesprek, wat op 31 juli gepland staat is in Breda. Er wordt dan ingegaan op de tweede adoptieprocedure, want hier was vandaag geen tijd meer voor.

Omdat onze lieve adoptievrienden Sjaak, Louwra en Yu-Lissa er niet bij konden zijn met ons feestje in mei, zijn we zaterdag met z'n zessen naar de efteling geweest. Sam had het al heel de week over Yu-Lissa, dus ze begon ook gelijk te stralen toen ze haar vriendinnetje zag. We zijn eerst een bakje koffie gaan drinken, en daarna hebben we onze tocht vervolgd naar de eerste atractie. Het weer werkte gelukkig (ook weer)mee. Overal waar we ingingen vonden de meiden het geweldig, en zaten heerlijk te genieten. Zelfs Pardoes vonden ze leuk. 's Middags waren de dames zo moe, dat ze beide in slaap vielen, dus zijn de papa's en mama's maar door het sprookjesbos gelopen. Het was wel heel rustig in het park. Na een poosje werden de meiden weer wakker, en genoten ze weer volop van alle leuke dingen. Nadat we zo'n beetje alles gehad en gedaan hadden, hebben we natuurlijk nog wat souveniers gekocht en zijn we naar de Mac Donalds gereden om de dag gezellig af te sluiten. Sam is op de terugweg wel in slaap gevallen, maar toen we thuis kwamen vroeg ze gelijk om "roodkapje, en de sprookjesboom". Al met al weer een geslaagde dag.

6 juli 2008:
2 dagen na het telefoontje van mama naar de raad voor de kinderbescherming, werd mama 's morgens om 9.00 uur al gebeld door de raadsmederwerkster. We kregen te horen dat op donderdag 10 juli ons eerste gesprek hebben. Dus dat is al heel snel. Mama moet van de week nog het een en ander even opruimen, want we willen natuurlijk wel een goed indruk maken. We zijn de laatste dagen ook weer intensief op internet aan het kijken om informatie bij elkaar te sprokkelen over special needs. Zodat we ons goed kunnen voorbereiden op wat we wel en wat we niet willen.

Afgelopen donderdag zijn we bij onze lieve vrienden in Heemskerk geweest. Mama moest naar Amsterdam voor onderzoeken voor haar ogen. Deze wil ze laten laseren. Intussen dat papa en mama naar Amsterdam waren, heeft Sam bij haar vriendinnetje Lu-Dai en vriendje Chun gespeeld, en is lekker verwend door Pleuni en Wilco. Toen papa en mama terug kwamen, zaten zij klaar met het eten, dus konden we gelijk aanvallen.

Vandaag zijn onze lieve buurtjes teruggekomen van hun vakantie. We hadden elkaar 5 weken niet gezien. Toen Sam de buurvrouw zag werd ze helemaal blij, en ook de buurman noemde ze gelijk bij naam. Ons dametje, en ook wij zijn weer vreselijk verwend door hun.

25 juni 2008:
Pfff, het is alweer een hele tijd geleden dat we een update hadden. We hebben het de laatste maanden ontzettend druk gehad, en ook onze provider werkte niet echt mee. Dus het was ook een beetje problematisch om de site bij te werken. Maar we zijn er weer.

We hebben weer heel veel ondernomen. Mama en Sam zijn begin mei een dag wezen winkelen samen met Louwra en Yu-Lissa. Dit was reuze gezellig. de kleine dametjes liepen hand in hand over het plein in Breda. Dit trok veel bekijks van het winkelend publiek. Mama en Louwra liepen er natuurlijk als twee hele trotse moeders achteraan. In het weekend kwamen Marcel en Annemiek, zij wachten op de VIA cursus, dus staan nog aan het begin van een adoptieprocedure. Dit was heel gezellig, dat bleek wel, want ze gingen 's avonds om 21.30 uur pas naar huis. In de meivakantie zijn we een dag naar Plopsaland geweest. Dit was heel leuk. De eerste die we tegenkwamen was "Bumba". het favoriete figuurtje van Sam. Maar hoe leuk ze dit clowntje ook vindt, in het echt is hij wel heel groot. 's Middags zijn we naar de Bumbashow geweest. Dit duurde 20 minuten, en Sam heeft 20 minuten hard gelachen, en geroepen en meegedaan. Dit was een genot om te zien. Ook in de vele attracties heeft ze het naar haar zin gehad. Ze is zelfs de gehele dag wakker geweest. Op 25 mei vierden wij een feestje met een groep vrienden. Dit was nog ter gelegenheid van ons 12,5 jarig huwelijk. Deze dag zijn we naar de efteling geweest. Het was een perfecte dag voor iedereen, zelfs het weer werkte goed mee. 's Avonds zijn we met z'n allen nog wezen wokken. Sam heeft het tot 22.00 uur volgehouden. In het laatste weekend van mei kwamen onze lieve vrienden Wilco en Pleuni met hun schatten van kinderen Lu-Dai en Chun. Het was ontzettend gezellig, en we hebben 's avonds lekker chinees gegeten. We hopen weer snel naar Heemskerk te kunnen, zodat we weer gezellig bij kunnen kletsen.

En toen was het alweer juni. We zitten inmiddels op de helft van het jaar. 2 Juni vertrokken we met z'n drietjes richting Tenerife. We waren zeer benieuwd hoe Sam het zou vinden. Omdat Sam nog geen 2 was, moest ze op schoot in het vliegtuig. Dit was wat minder, maar ze heeft het goed gedaan. Sam heeft een uurtje geslapen, en mama had wat kleine kadootjes ingepakt, dus toen ze wakker werd,kreeg ze een tovertekentafeltje kado. Hier heeft ze de gehele vakantie heel veel plezier mee beleeft. De Spanjaarden zijn helemaal wild van Chinezen/Taiwanezen. Dus door iedereen werd Sam aangesproken, en werd er veel aandacht aan haar besteed. Dat kon Sam wel waarderen. Het was heerlijk weer. zo'n 28 tot 30 graden, dus we wilden naar het strand. Alleen vond Sam dat helemaal niets. Ze krijste alles bij elkaar. het zand aan haar voeten vond ze heel vervelend, terwijl ze thuis heel graag in de zandbak speelt. Alleen als papa of mama haar optilde vond ze het goed. Na 2x geprobeerd te hebben, hebben we toch maar besloten dat we naar het zwembad gingen. Dit vond ze wel helemaal geweldig. We zijn iedere avond uit wezen eten, en ook dat vond ze helemaal super. Sam heeft van alles mee gegeten. De tweede week werd Sam heel erg verkouden, waardoor ze ook slecht sliep. Hierdoor waren papa en mama ook heel erg moe. Gelukkig hadden we een groot appartement met twee ligbedden, zodat we hier 's middags ons dutje konden doen terwijl Sam ook lag te slapen. Al met al was het wel een hele leuke vakantie en hebben we toch genoten.Op de terugweg heeft Sam 4 uur geslapen bij papa op schoot. Een paar dagen nadat we terug waren van vakantie kwam de grote dag voor Sam, want afgelopen zaterdag werd ons meisje alweer 2 jaar. Het afgelopen jaar is echt voorbij gevlogen. Omdat Sam ook helemaal in de ban van K3 is, hebben we een K3 feestje gegeven. Mama had slingers, ballonnen, en een taart van K3 gehaald, dus het feest kon niet op. Zaterdag was het kinderfeestje, dus vriendjes en vriendinnetjes kwamen op het feestje, en zondag was het feest voor de familie en nog wat vrienden. Sam is enorm verwend met heel veel kadootjes. Ook wat het weer betreft mogen we niet klagen. We hebben lekker 2 dagen buiten kunnen zitten. Omdat Sam nu 2 jaar is, gaat ze na de grote vakantie naar de peuterspeelzaal.

Wat de tweede adoptieprocedure betreft, zijn we nog niet veel verder dan vorige keer. Mama heeft intussen alweer een paar keer gebeld met de raad, maar er komt niet echt duidelijkheid. Het vreemde is dat vrienden van ons later hun papieren opgestuurd hebben, maar die hebben intussen al hun tweede gesprek gehad. Mama was dus best boos toen ze 4 weken geleden de raad belde. Ze vroeg hoe dit kon, want er wordt altijd gezegd dat er op BKA-nummer gewerkt wordt. De dame in kwestie zei dat het dan om een gecombineerd gesprek ging. Toen mama zei dat ze dat wel heel vreemd vond, zei diezelfde dame dat de medische gegevens al wel binnen waren, maar dat er nog iets van het bevolkingsregister opgevraagd moest worden. Dit hadden ze toch allang kunnen doen, zei mama. Maar daar gaf de dame geen antwoord op. Ze adviseerde dat mama over een paar weken maar eens terug moest bellen. Dus heeft mama gisteren maar weer eens terug gebeld. want we willen nu toch onderhand weleens een gesprek. De dame aan de andere kant vroeg naar een paar gegevens van ons, dat hadden de anderen nog niet gedaan. Dus mama voelde zich nu wel serieus genomen. De mevrouw vertelde dat ons dossier al bij een raadsmederwerker ligt, en besloot gelijk maar even naar de raadsmederwerker toe te lopen. Even later kwam ze terug en kon ze vertellen dat we van de week gebeld gaan worden voor een gesprek, dit zal dan ongeveer over 2 weken gaan plaatsvinden. Dan komt er eindelijk een beetje beweging in. Aan de andere kant is het misschien wel goed dat het wat langer duurt voordat we ons gesprek hebben, omdat de vergunninghouders de wachtlijsten gesloten hebben. Dus dat zou betekenen dat ze niets meer kunnen bemiddelen voor papa en mama. En dat houdt in dat er geen brusje komt. Maar laten we maar niet op de zaken vooruit lopen. We wachten het maar gewoon af. Hopelijk kunnen we de volgende keer melden dat we onze beginstoestemming hebben.

31 maart 2008:
Er is intussen alweer 1,5 maand voorbij. Door drukte is het niet gelukt om een update te schrijven. Na onze aanvraag voor een brusje, kregen we 2 dagen later een bevestiging met ons BKA-nummer. We staan nu geregisteerd met 20081/0252. Wat zoveel wil zeggen dat wij de 252e aanvragers zijn in het 1e kwartaal van 2008. We kregen te horen dat de wachttijd voor een aanvullend onderzoek door de raad van de kinderbescherming een half jaar is. Dit is dus vreselijk balen. Op 5 maart kregen wij een formulier van de raad met keuringspapieren voor een onafhankelijke huisarts. Mama is gelijk gaan bellen met de raad, omdat er in het formulier stond dat het onderzoek nog enige tijd op zich laat wachten, en mama graag wilde weten hoelang enige tijd bij de raad betekend. De eerste keer dat mama belde kreeg ze een voice mail waarop ze haar naam en telefoonnummer had ingesproken. Maar al wie er belde geen raad. Toen hoorde mama van Louwra dat er op dinsdag iemand zit voor adoptiezaken, dus mama heeft gelijk op dinsdag weer gebeld. Ze kreeg nu wel iemand aan de lijn, en die vertelde dat mama net te laat had gebeld omdat dit 's morgens was. Dus mama niet te flauw, en heeft de eerstkomende dinsdagochtend gebeld. Nu werd er gevraagd naar mama d'r naam en telefoonnummer, en zou er iemand 's middags terug bellen. Dus mama nam de telefoon overal mee naar toe, want deze keer zou mama haar kans pakkenl. En inderdaad 's middags werd er gebeld door een aardige dame. Toen mama vroeg hoelang het evt. zou kunnen duren voordat we een belletje zouden krijgen, antwoordde de dame dat we vrij ver bovenaan stonden, dus zodra onze keuringspapieren binnen waren dat we dan op ongeveer 2 á 3 maanden konden rekenen. Nou dit klonk al een stuk positiever dan een half jaar. Papa is de andere dag gelijk een rondje doktoren gaan bellen, want van de prijs van vorige keer schrokken we nogal. Helaas hebben artsen altijd wat anders te doen als je ze nodig heb. Dus met goede vrijdag nogmaals geprobeerd, maar ook dan schijnt iedereen vrij te zijn behalve wij. Mama heeft dinsdags na pasen nog maar eens geprobeerd, en uiteindelijk zijn we bij een echte keuringsarts in Oud-Gastel terecht gekomen. Daar konden we donderdagavond al terecht, dus dat was heel fijn. En ook de tarieven waren acceptabel. De goedkeuring van de arts is vandaag op de bus gegaan, dus als het goed is, heeft de raad ze morgen binnen, en dan is het wachten op een telefoontje.

In de afgelopen weken hebben we natuurlijk ook leuke dingen gedaan. Zo zijn we in februari een midweekje naar Zandvoort geweest. En we boften heel erg met het weer, want het leek wel lente. We hebben ons er uitstekend vermaakt. Op woensdag kwamen onze adoptievrienden Wilco, Pleuni, Lu-Dai en Chun. En met 3 van die kanjers waren we een echte bezienswaardigheid. We hebben de dag toen gezellig afgesloten met een lekkere pannenkoek. Het weekend na onze korte vakantie kwamen Marc en Miranda op visite, dus dat is altijd erg gezellig. Sam en Minou-Jing hebben gezellig samengespeeld, zodat de papa's en mama's lekker bij konden kletsen. De week erna zijn we met Sjaak, Louwra en Yu-Lissa naar de dierentuin in Antwerpen geweest, en ook nu troffen we het weer heel erg met het weer. De meiden hadden samen weer erg veel lol, en ook nu was het weer erg gezellig. Zondag's kwam Sam d'r vriendje Kyan. Hij heeft ook in Cathwell gezeten. Die twee waren erg aan elkaar gewaagd. We hebben weer lekker bij kunnen kletsen met John en Angelique. En afgelopen woensdag zijn we met onze lieve adoptievrienden Jeroen en Yvonne naar Warner Bross geweest. We hadden een paar weken geleden al afgesproken om met z'n allen wat leuks te gaan doen, en toen wonnen papa en mama kaartjes voor Warner Bross. Onderweg naar Duitsland was het erg slecht weer, maar toen we er eenmaal waren, was het redelijk droog. Terwijl mama van te voren op internet had gekeken wat er zoal te doen was, viel dit enorm tegen. Voor Sam was er welgeteld 1 attractie, dit was het Dora-treintje. Dus besloten we daar maar in te gaan, maar Yvonne mocht van de medewerker niet mee. Na enig onderhandelen kreeg ze het toch voor elkaar en had ze eigen wagonnetje. En we mochten maar liefst 1 rondje, terwijl we de enige waren. Daarna maar op zoek gegaan naar draaimolens, maar het enige wat we konden vinden was een bouwput. Dus niet echt uitnodigend. Ook de 8-banen hadden een halve vrije dag, want pas in de middaguren begon menig treintje te rijden. Intussen begon Sam een beetje op een smurfje te lijken, want ze zag blauw van de kou, terwijl mama haar toch heel warm had aangekleedt. Ondanks de minpuntjes van het park, hebben we een hele leuke, super, gave dag gehad, en we hebben gelijk afgesproken om dit nog eens te doen, maar dan met warmer weer. Zaterdag kwamen Eric, Debbie, Steef en Krissie op visite. Debbie belde of we het leuk vonden dat we eerst met z'n allen naar de kermis zouden gaan, want nu was het lekker weer. Nou dat hoeven ze maar 1x te vragen natuurlijk. Dus togen we 's middags naar de kermis. De kindere waren dolenthousiast, want ze vonden het heel leuk om met Sam overal in te gaan. Ook Sam heeft nu weer genoten, en heeft haar ogen uit zitten kijken. Mama had een klein buffetje klaar gemaak, en bij thuiskomst ging dat er goed in.

Sam ontwikkelt zich goed. Ze begint nu een beetje in de lengte te groeien, want dat merkt mama aan haar kleertjes, ze heeft nu maat 74. Ze is nu 78 cm en 9,5 kg. Ook gaat ze steeds meer woordjes zeggen en brabbelt ze honderduit. Op de muziek van K3 staat ze volop mee te dansen. Sinds een paar weken gaat Sam iedere week een keer met papa en mama mee naar de sportschool, en speelt daar dan op het crechje. Dit vindt ze helemaal geweldig, en het is alvast een mooie gewenning voor de peuterspeelzaal. Sam is helemaal verzot op appels, en hier laat ze dan ook alles voor staan. Het is te hopen dat het snel mooi weer gaat worden, zodat ze dan lekker buiten kan spelen, want het is een echt buitenkind. We zijn enorm trots op haar, en iedere dag is dan ook nog steeds een feestje.

7 februari 2008:
Vandaag dwalen onze gedachten regelmatig af naar een jaar geleden. Toen was het eindelijk zover, en mochten we na 5 jaar onze dochter in de armen sluiten. Dus vandaag was het "hebbesdag". Omdat dit een speciale dag is, lieten we dit niet ongemerkt voorbij gaan. Mama had vanmorgen vroeg de vlag al buiten gehangen. En Sam kreeg een mooi kadootje. Een Aziatische pop. Deze had mama besteld bij pop van ver, en die hebben nog meer leuke kadootjes. Bij de links staat het adres. Papa moest vanmorgen eerst nog even werken, maar we konden hem om 12.00 uur ophalen. Dus toen kon het feest beginnen. We reden naar schiphol, de plaats waar vorig jaar ons leventje voorgoed veranderde. Hier zouden we het reisgenootje van Sam treffen. Om 12.30 uur belde Louwra op de gsm, dit was vorig jaar de tijd dat de meiden aankwamen, en juist op dat moment reden zij ons voorbij. Bij schiphol zagen we ze vrijwel gelijk toen we binnen kwamen. Eerst zijn we bij Deli france koffie gaan drinken, en kregen de meiden allebei een kadootje, en zaten ze lekker te keten met een ballon. Daarna zijn we naar de promenade gegaan, en het weer was ons goed gezindt, want het leek wel lente. Toen we uitgewaaid waren zijn we in een restaurantje weer wat gaan drinken met iets lekkers erbij. Daarna zijn we nog wat winkeltjes wezen kijken, en kregen de beide dames ieder een eigen ballon. Sam een met Bumba en Yu-Lissa een met pooh beer. Als afsluiting van de dag zijn we met z'n allen nog wat wezen eten bij de Mac Donalds, dit was natuurlijk een echt feestje. Het was weer wel een geweldig en speciaal gevoel om vandaag weer op die voor ons zo bijzondere plek te zijn met de meiden. En om deze dag nog eens extra bijzonder te maken, heeft Sam de aanvraag voor een brusje op schiphol op de bus gedaan. Dus vanaf vandaag gaat ons treintje weer rijden, al weten we dat dit een hele lange weg zal worden.

1 januari 2008:
Wij willen vanaf deze plaats iedereen een gezond en gelukkig 2008 wensen. Alweer een jaar voorbij. Voor ons een heel bijzonder jaar, want in februari was het zover dat wij ons dochtertje in onze armen mochten sluiten. De wens die wij al jaren koesterde, kwam toen eindelijk uit. Ons leventje stond in een keer op z'n kop, maar het is zo raar dat je er zo enorm snel aan gewend ben, en dan lijkt het of het nooit anders is geweest. Het is een jaar waar wij met een fijn gevoel op terug kijken. Alles was een eerste keer als gezinnetje, zoals moederdag, vaderdag, de vakantie, de verjaardag van Sam en mama, maar ook het jaar dat papa en mama 12,5 jaar getrouwd waren. En dan de decembermaand, dat was een maand met alleen maar feestelijkheden zoals sinterklaas, kerstmis en oudjaarsavond. Mama moest met kerstmis wel werken, maar toch waren het 2 heerlijke dagen. Sam is weer flink verwend. Met de oudjaarsnacht heeft Sam gewoon door geslapen, ondanks al het geknal. Sam is inmiddels 1,5 jaar. Het is een echt dametje. De box heeft inmiddels plaats gemaakt voor een keukentje. Voor mama was dit toch wel even slikken, want het betekent een periode afsluiten. Het babytijdperk is nu echt voorbij. Sam loopt een hele dag als een keukenprinsesje met potten en pannen. Vorige week kwam de wijkverpleegkundige thuis, omdat Sam 1,5 is. Wij als ouders zijnde moesten van te voren een lijst met vragen invullen omtrent de ontwikkeling en het gedrag van Sam. Deze hebben we met de verpleegkundige door genomen. Aan het einde moest zij alles optellen, en de eindescore luidde "uitmuntend", ook als ouders kregen een heel groot compliment, dat wij het allemaal zeer goed deden. Mooier kan je dan een jaar toch niet afsluiten. Wij hopen dan ook dat 2008 net zo'n mooi jaar wordt als het voorgaande jaar.