|
30 April 2009:
Omdat we een aantal weken geleden een uitnodiging kregen van Eline om koninginnenavond bij hun te vieren, togen we gisteren naar Almere.
Niet iedereen van de adoptievriendengroep kon er helaas bij zijn.
We kwamen rond 16.00 uur aan, en Erik, Susanne en Rygleigh waren er al.
Na eerste wat gedronken te hebben, gingen we naar het centrum, want daar was een koninginnenmarkt.
Mama ging gelijk los, want Eline zag al gelijk leuke kleertjes voor Sam.
Dus lekker aan het neuzen geweest in de kraampjes.
Erik en Susanne wilde 2 buggy's hebben, en ze hadden verschillende keuzes.
Papa zag een grote knuffel van Minnie Mouse, dus mama er op af, en ja, als echt disney liefhebbers, kan je die dan niet laten liggen.
Minnie mocht in de buggy bij Erik, dus dat zag er allemaal erg gezellig uit.
Omdat het wat later werd, kregen we toch wel honger, dus zijn we naar een snackbar gegaan.
Dat viel bij iedereen goed in de smaak.
Sam vond het erg gezellig, en ook Daniël bleef goed wakker.
Rond half 10 waren we uitgeshopt, en gingen we weer naar ons logeeradres.
Daar werden de kids gelijk in hun pyjama gehesen, en op bed gelegd.
Toen was het tijd voor de ouders.
Na verschillende spelletjes op de WII, en een hoop hilariteit, kwamen de serieuse gesprekken op gang.
Onder het genot van een heerlijke borrel, werd er uitgebreidt over de adoptie gesproken.
Wat is het toch heerlijk dat je elkaar dan zo goed aanvoelt.
Ook moesten we de sterrenhemel bij Hugo en Eline op hun slaapkamer bekijken, en dat kan alleen als je op bed gaat liggen.
Dus namen Susannen, papa en mama plaats onder de prachtige sterrenhemel.
Daarna zijn we allemaal naar bed gegaan, het was toen inmiddels 2 uur, en we kennen onze kinderen, die zijn 's morgens weer vroeg wakker.
Vanmorgen eerst lekker wat aangekeuteld, Sam en Daniël zaten steeds te knuffelen. Daarna zijn we om beurten gaan aankleden.
Toen iedereen zover was, hebben we lekker ontbeten met z'n allen.
Daarna gauw de troep opgeruimd, want Tjeerd, Paula en Skyler waren al in aantocht.
Helaas moesten wij al weer bijtijds weg, omdat mama moest gaan werken, dus hebben we René en Karen, en Johan, Esther en Naïka niet meer gezien, maar dat komt binnenkort helemaal goed.
Nadat we nog wat foto's gemaakt hebben (wat zijn het toch een heerlijke kids), zijn wij de auto ingestapt.
Het waren 2 hele gezellige dagen.
Hugo, Eline en Daniël, ontzettend bedankt voor de gastvrijheid en de gezelligheid.
In de auto op weg naar huis, kregen wij het verschrikkelijke nieuws over het drama in Apeldoorn te horen.
Wat bezielt iemand om zoiets te doen.
Mama werd er gewoon eng van.
De tv heeft bij thuiskomst, en op het werk van mama dan ook constant aangestaan, om het nieuws te blijven volgen.
Wij willen iedereen die bij dit drama aanwezig geweest is, heel veel sterkte wensen.
Hier zijn geen woorden voor.
Morgen moet mama weer naar Daniel den Hoed, voor haar punctie.
We hopen dan dat de pijn weggehaald wordt, want mama wordt er behoorlijk moe van.
25 april 2009:
Gisteren brak voor ons een spannende dag aan.
Want mama zou vanmiddag de uitslag van de punctie krijgen.
Papa zou eerder naar huis komen, maar toen de telefoon om 14.00 uur ging, was hij er nog niet.
Gelukkig was Diana er wel, zij was gezellig op visite.
De arts vertelde dat er (gelukkig) geen kwaadaardige cellen gevonden waren.
Mama verteld hem dat ze nog steeds flink wat pijn heeft, en dat ze zelfs het sporten van de week voor onbepaalde tijd heeft stop moeten zetten.
Ook vertelde mama hem dat ze momenteel ook niet kan knuffelen met Sam, want dat ze er dan heel veel last van heeft.
De dokter had gehoopt dat de medicijnen de pijn weg genomen had, maar helaas.
Hij wist het zelf ook even niet meer, en zou met zijn collega en de radioloog overleggen.
Na ongeveer een uurtje werd mama terug gebeld.
De arts zei dat er weer gepuncteerd moet worden, en dat dit misschien de pijn wel weg kan halen.
Mama stelde voor om te operen, maar dit willen ze nog even niet.
De arts wil ook het vocht wat bij de volgende punctie eruit gehaald wordt, voor onderzoek opsturen, zodat ze zeker weten dat er niets verontrustends zit.
Mama moet nu wachten tot ze bericht krijg wanneer ze weer naar Rotterdam moet.
Maar we kunnen nu weer even opgelucht adem halen.
Ook al zie mama enorm op tegen de punctie.
De dag werd nog mooier, want toen mama 's avonds nog even op wat sites van mede (aspirant) adoptieouders zat te lezen, las ze bij Jasper en Rachel dat zij door mochten naar de landenintake.
Dit betekend dat ze zeer binnenkort hun documenten in orde mogen maken.
Maar dit betekend ook dat Jeroen en Yvonne weer door zijn.
Dus mama heeft Yvonne heel snel een smsje gestuurd, en kreeg vrij snel een smsje terug dat ze (na meer dan een jaar op de wachtlijst te staan) 2 plekjes door geschoven zijn.
Dus dit was wel een reden om er een borrel op te drinken.
Waren we gisteren al superblij voor hun, kreeg mama vandaag nog een smsje, dat ze wel 3 plekjes opgeschoven waren.
Dus dit is helemaal super!
Wij hopen dat dit zo doorgaat, zodat zij heel snel ook hun documenten in orde mogen gaan maken.
Want hun smurfje kan zich geen betere ouders wensen.
Dus we blijven hier heel hard door duimen.
20 april 2009:
Wat hebben we weer een heel gezellig weekend achter de rug.
Voor mama begon het vrijdagavond al.
Zij ging met 8 andere collega's naar Nick en Simon.
We verzamelde op Lambertijnenhof, en daar begon de lol gelijk.
Met z'n allen in een busje.
Onderweg hadden we veel bekijks van mannen die op weg waren naar huis.
Dus dat was grote hilariteit.
Omdat we rond 16.00 uur al vertrokken waren richting Eindhoven, wilde we wel wat eten.
Dus in Best een restaurantje opgezocht, want er was een collega bij die niet naar de Mac wilden.
Gevraagd aan de serveerster of we op tijd klaar zouden zijn voor het concert.
Nou, dat was geen probleem volgens haar.
Maar uiteindelijk was het toch nog haasten.
Hup, met z'n allen weer in de bus, en het laatste stuk naar Eindhoven.
Komen we daar op een parkeerplaats (volgens de tomtom moesten we daar zijn), maar het was er wel akelig stil.
Met z'n allen toen maar een stuk gaan lopen, en onderweg gevraagd waar het indoor sportcentrum zat.
Moesten we dus nog een stuk verder.
Intussen was het concert al begonnen.
Eindelijk waren we dan op de plek van bestemming, en kon het feest beginnen.
Mama heeft lekker mee staan zingen, en was zelfs een beetje schor.
Het was een mega goed concert.
Omdat Sam ook een enorme fan van Nick en Simon is, had mama een shirtje en een sjaaltje van Nick en Simon mee gebracht.
Dus de andere ochtend was Sam helemaal blij, en wilde ze het sjaaltje niet meer loslaten.
Zaterdagmiddag reden we naar Heemskerk, hier wonen onze lieve vrienden Wilco, Pleuni, Lu-Dai en Chun.
Het was weer heel gezellig, en we konden lekker buiten zitten.
Want in de zon was het goed warm.
De kids speelde lekker samen, en de papa's en mama's konden weer bijkletsen.
Het was alweer even geleden dat we elkaar gesproken hadden.
Na het eten nog een bakje koffie, en toen zijn we weer naar huis gegaan.
Sam zat vol verhalen, maar halverwege de rit, viel ze toch in slaap.
Lieve Wilco, Pleuni, Lu-Dai en Chun, bedankt voor de gezellige middag en het lekkere eten.
Gisteren hadden we afgesproken met andere lieve vrienden.
We moesten nog steeds naar de vernieuwde kamer van Jeroen en Yvonne gaan kijken.
Ook nu hebben we weer heerlijk buiten gezeten in de zon.
En Sam verveelde zich ook nu weer geen moment.
We hebben weer heerlijk zitten kletsen over van alles en nog wat.
Op een of andere manier raken we nooit uitgepraat.
Omdat het vorige keer zo gezellig en lekker was in het pannenkoekenhuisje, zijn we daar weer heen geweest.
We hadden werkelijk de grootste lol, want ook nu brachten ze weer een verkeerde pannenkoek.
Maar ach, dat mocht de pret niet drukken.
Na afloop nog een lekker nagerechtje, en toen zijn weer op ons gemakje terug gewandelt.
Ook nu hebben we nog wat gedronken, en het was pas half 10 voordat we naar huis gingen.
Sam was toch wel heel erg moe, en viel dan ook vrijwel gelijk in slaap.
Lieve Jeroen en Yvonne, ontzettend bedankt voor jullie gastvrijheid en de gezelligheid.
En weet dat we er altijd voor jullie zijn.
De afgelopen dagen heeft mama de pijn een beetje kunnen vergeten door de hele gezellige dingen die we gedaan hebben.
Nu nog een paar daagjes voordat we de uitslag weten.
Dus dat wordt wel spannend.
14 april 2009:
Zo, de paasdagen zijn weer achter de rug.
Voor mama begon het allemaal niet zo geweldig.
In december hadden ze bij mama een cycste ontdekt, maar hier had mama verder geen last van.
Tot vorige week zaterdag.
Toen kreeg mama ineens heel erg veel pijn in haar borst.
Op advies van papa en een collega heeft mama toen met Daniel den Hoed gebeld, en ze mocht vrijdag al gelijk komen.
Sam mocht bij opa en oma gaan spelen, omdat zo'n ziekenhuis niet echt iets voor kinderen is.
We waren om half 2 in het ziekenhuis, terwijl mama er pas om 2 uur hoefde te zijn.
Het was bij de arts niet zo druk, dus mochten we gelijk naar binnen.
Mama had haar klachten verteld, en de arts wilde even kijken en voelen.
Dit was erg pijnlijk, zo erg, dat de tranen in mama d'r ogen sprongen.
De arts had het gelijk in de gaten.
Er moest gelijk wat gebeuren, dus de assisten moest een afspraak maken voor een echo en punctie.
20 april, werd er verteld, maar dat vond de arts toch te lang duren, dus hij ging zelf maar een babbeltje maken met de radioloog.
Even later kwam hij terug, en als mama engelengeduld zou hebben, werd ze die dag nog geholpen.
Mama heeft 2 uur gewacht, en werd toen binnen geroepen.
Er werd een echo gemaakt, en ook dat was heel erg pijnlijk.
Daarna werd er besloten om een punctie te doen.
De cycste was gegroeid, en er zaten er nog meer rondom.
Mama vroeg of het verdoofd werd, maar dat deden ze niet omdat de naaldjes even dik waren als die van de punctie.
Papa heeft nu nog een blauwe hand ;-), want mama had zoveel pijn dat ze er van moest huilen.
Er werd 3 keer geprikt, en nog hadden ze niet alle cycstes gehad.
Het vocht wat er uit komt, is nu opgestuurd om te kijken of er niets verontrustends is.
Dus tot 24 april zitten papa en mama toch wel in spanning.
Intussen heeft mama hele zware tabletten gehad, waar ze erg moe van wordt. Ook mag ze nu geen auto rijden en alcohol drinken.
Iets wat wel jammer was met de paasdagen.
Zaterdag zijn we een collega van papa wezen kaasfonduen. Dit was erg lekker.
Het was de eerste keer dat we dit deden.
Ook Sam zat heerlijk te smikkelen.
Voor het eten heeft Sam lekker buiten gespeeld, en met Nathan, het zoontje van Barbara en Remco.
Sam kreeg bij het naar huis gaan nog een lekker chocolade paasei.
1e paasdag had papa vroege dienst, dus hebben mama en Sam samen het paasontbijt klaar gemaakt en natuurlijk opgegeten.
Toen papa 's middags thuis kwam, zijn we naar Eric, Debbie, Steef en Krissie geweest.
Ook kwam Martine, het nichtje van Debbie.
De kinderen mochten in de tuin paaseieren gaan zoeken. Eric had er 20 verstopt.
Dus dat was dikke pret.
Debbie had heel lekker gekookt, dus rond 18.00 uur gingen we aan tafel, en hebben heerlijk zitten smullen van de kookkunsten van Debbie.
2e paasdag begon eigenlijk het zelfde als de 1e paasdag. Alleen wilde Sam 's middags niet slapen.
Dus zijn we bijtijds naar opa en oma gewandeld.
Daar waren Marco en ome Marcel ook al.
En niet veel later kwam papa ook.
Toen we de hele kamer verbouwd hadden, konden we aan tafel om te gourmetten.
Ook nu was het weer erg gezellig.
En liet Sam het zich allemaal goed smaken.
Wat heerlijk dat zo lekker kan eten, alleen daar al geniet je van.
Vandaag moest Sam weer naar de peuterspeelzaal.
Papa moest werken, en mama had teambuilding.
Daarna is mama nog lekker wezen uit eten met haar collega's.
Eerst een terrasje gepikt, en daarna naar de Griek.
Ook nu heeft mama weer heerlijk haar maagje gevuld.
Intussen is de pijn in mama's borst wat minder, maar echt weg is hij niet.
Gelukkig kan mama nu wel iets beter slapen, dus we hopen dat de pijn helemaal weg gaat.
Want er staan nog zoveel leuke dingen op het programma, en daar kan mama geen pijn bij gebruiken.
Ook las mama vandaag weer een mooi bericht.
De papieren van Henri en Petra zijn nu naar Taiwan.
Dus ze zijn eindelijk adoptiezwanger.
Wij willen hen vanuit hier dan ook feliciteren, en hopen dat er snel bericht is dat zij papa en mama mogen worden.
8 april 2009:
Zo ons kleine meisje ligt in bed, na een lange maar heel gezellige dag.
14 dagen geleden smsde Yvonne naar mama of we zin hadden om vandaag mee te gaan naar de efteling.
Omdat zowel Yvonne als mama het even heel moeilijk hebben met de adoptieprocedure, leek hun dat een prima afleiding.
Mama moest eigenlijk werken, maar heeft het kunnen ruilen.
Dus reden we vanmorgen rond 10.00 uur het parkeerterrein van de Efteling op.
Toen we dichterbij de ingang kwamen, sprong Jeroen ineens voor de buggy.
Dus dat was een hele grote verrassing voor Sam, want papa en mama hadden niets verteld tegen haar.
We zijn uiteraard eerst begonnen met een kopje koffie en iets lekkers.
Daarna zijn we het park in gegaan.
Zo nu en dan viel er een spatje regen, maar dat mocht de pret niet drukken.
We gingen eerst in de carnaval, dus de dames namen met z'n drieeën plaats in een karretje.
Sam zat heerlijk te vertellen.
Daarna gingen we naar de bobslee baan.
Vorige week hadden papa en mama al gekeken of het evt. iets voor Sam zou zijn.
En nog een bij Sam gevraagd of ze mee wilde, stonden we met z'n drietjes in de rij.
Jeroen en Yvonne bleven ondertussen bij de buggy, zij wilde niet mee.
We wisten dat we een stoere meid hadden, maar dat is vandaag weer een keer goed duidelijk geworden.
Sam heeft echt zitten genieten in de bobslee, terwijl deze toch heel hard gaat.
Toen we eruit moesten, vroeg ze "nog een keer", maar papa en mama vonden dit voor Jeroen en Yvonne niet zo gezellig.
Dus volgende keer gaat Sam zeker weer in de bobslee.
Daarna onze reis vervolgd naar de fata morgana, hier was het zo rustig dat we er zelfs 2 rondjes in mochten blijven zitten.
Intussen was het tijd geworden voor een lekker hapje.
Dus zijn we naar een restaurant gelopen, maar na eenmaal in de kaart te hebben gekeken, vonden toch dat er niet zulke lekkere dingen op stonden.
Dus hebben we de jassen maar weer aangedaan, en zijn naar een volgend restaurant gegaan.
Hier hebben we heerlijk zitten smullen.
Ondertussen kwam de regen er even flink uit.
Nadat onze magen goed gevuld waren, zijn we naar droomvlucht gegaan.
Hier was het voor ons gevoel wel heel druk, maar omdat je er binnen staat, en het buiten nog regende, zijn we blijven staan.
We zagen steeds meer mensen terug komen, en toen bleek de droomvlucht al een uur stil te staan.
Maar we zeggen altijd "wachten wordt beloond", en ook nu was dit weer geheel waar.
Want niet veel later konden we doorlopen, en binnen enkele minuten konden we plaats nemen in een bakje.
Sam zat dit keer bij papa en Yvonne in een bakje.
Toen we buiten kwamen, was het weer droog, dus zijn we het sprookjesbos in gelopen.
Sam was ondertussen wel moe geworden, en heeft het laatste gedeelte van het sprookjesbos dan ook aan de binnenkant van haar ogen gezien.
Yvonne wilde heel graag nog naar het laven land, dus zijn we daar heen gelopen.
Intussen was het toch weer een beetje gaan regenen.
Maar Yvonne wilde ook dolgraag in de karretjes van het laven land.
Omdat Sam nog sliep, besloten Jeroen en mama om alvast naar een restaurant te gaan, en gingen papa samen met Yvonne in een laven karretje.
Ze kwamen een beetje verkleumd binnen, maar door de heerlijk koffie en chocomel waren we ook weer snel opgewarmd.
Sam werd van lieverlee ook weer wakker.
Het liep al tegen vijven, dus zijn we de kant van de python nog opgeweest.
Omdat het niet druk was, mocht mama er 2x in. Daarna nog even in de vliegende hollander, en toen was het alweer tijd om naar huis te gaan.
We hebben bij de ingang nog staan kletsen, en zijn toen maar richting de auto gelopen.
Dus ook hier hebben we natuurlijk nog staan kletsen, want we raken hoe dan ook nooit uitgekletst met elkaar.
Tussen de bedrijven door waren we ook nog in een souvenierswinkeltje geweest, en Sam kreeg bij het weggaan een kleurboek en 3 chocoladeeieren van Jeroen en Yvonne.
Toen was het echt tijd om naar huis te gaan.
Thuis hebben we nog pannenkoeken gegeten, dus het feest was compleet.
Lieve Jeroen en Yvonne, ontzettend bedankt voor deze geweldig leuke en gezellige dag.
Ook bedankt voor de kadootjes voor Sam.
We hopen het snel weer een keer over te doen.
5 april 2009:
Donderdagmorgen was mama even in de stad, toen haar mobiel ging.
Het was de psz. Sam was heel verdrietig en werd steeds warmer.
Maar ze wilde toch nog even knutselen, dus ik hoefde niet gelijk te komen.
Dus mama liep nog snel even een andere winkel in, toen haar mobiel weer ging.
Het was juffrouw Anja weer.
Het ging echt niet lekker met sam.
Dus mama is zo snel als ze kon op haar fiets naar de psz gereden en trof daar een zielig hoopje.
Sam voelde heel warm aan, dus mama heeft haar snel mee naar huis genomen.
Na een panadol gegeven te hebben, wilde Sam alleen maar slapen.
Maar ze lag nog geen uur op bed, of ze begon heel hard te huilen.
Dus Sam maar weer uit bedje gehaald.
Dit ging heel de dag zo door.
Het was echt heel zielig.
Ze heeft gelukkig 's nachts goed doorgeslapen.
En vrijdag was ons meisje weer helemaal opgeknapt.
Mama was wel blij, want we zouden op kraamvisite gaan bij een oud-collega van mama.
Het was weer erg gezellig, en Naomi is echt een schatje.
Terwijl Lidia en mama zaten te kletsen, waren Kayleigh en Sam gezellig aan het spelen.
Ze schelen maar 1 maand, en ze waren dan ook aan elkaar gewaagd.
's Middags zijn we met papa boodschappen wezen doen, en hebben we nog even door de stad gelopen.
's Avonds zouden papa en mama door Peter en Diana opgehaald worden om naar De Dijk te gaan.
Dus toen zij voor de deur stonden, wilde mama de babyfoon naar Ingrid brengen, want zij zou oppassen.
Maar toen mama had aangebeld, duurde het wel heel lang voordat de deur opengedaan werd.
En het was ook opvallend donker in huis.
Er was niemand thuis.
Dus mama geprobeerd om Ingrid te bellen, maar die kreeg ze niet te pakken.
Toen heeft papa Ton gebeld, en bleek dat ze hun zoon aan het verhuizen waren.
Papa is thuis gebleven, en heeft gewacht totdat Carolien thuis was, en mama is met Peter en Diana naar de Stoelemat gegaan.
Want daar stond papa z'n collega , Bart te wachten, want hij zou ook mee gaan.
Gelukkig was het voorprogramma bezig, en kwam papa precies op tijd binnen toen De Dijk begon te spelen.
Het was een hele gezellige avond, en De Dijk was weer helemaal super.
Gisterenmorgen moesten we alweer om half 11 in Breda zijn om de foto's te gaan bekijken.
En we moeten toe geven, ons fotomodelletje stond er weer geweldig op, ook al had ze de dag van de fotoshoot niet zo'n zin.
Mama vond zich op een foto niet mooi staan, en die hebben we dan ook niet genomen.
Mama probeer binnenkort weer eens wat nieuwe foto's te plaatsen.
De rest van het weekend hebben papa en mama moeten werken.
2 april 2009:
We zitten alweer in de 4e maand van het jaar.
Ongeloofllijk hoe snel dat de tijd toch gaat.
Afgelopen dinsdag mocht mama halverwege de middag naar de peuterspeelzaal.
De kinderen waren lekker aan het spelen, maar voor de ouders stond er iets anders op het programma.
We werden uitgenodigd door juf Anja om binnen te komen in "het restaurant".
Het thema waar de kinderen mee bezig zijn is voeding.
We voelde ons zelf weer helemaal kind worden, want we mochten gaan knutselen.
Iedere ouder kreeg een papieren bord, en dit mocht je gaan versieren.
Er stonden allerlei materialen op tafel, dus we konden ons aardig uitleven.
Mama zag een geel stuk papier liggen, en bedacht zich geen moment.
Dit zou een pizzapunt worden.
Na de punt ingesmeerd te hebben met kinderlijm (dit plakt werkelijk niet) heeft ze er allerlei ingrediënten opgestrooid.
En het zag er best smakelijk uit.
Na nog wat broccoliroosjes en frietjes te hebben geknipt en geplakt, kwamen de kinderen met het vluchtkoord het lokaaltje binnen.
Sam reageerde heel verrast, en kwam gelijk naar mama toe.
Ze hadden allemaal hun kliederschort al aan, want nu mochten de kinderen gaan knutselen.
Ook Sam begon heel ijverig, en er leek zowaar iets van een gezichtje op te komen.
Helaas verdween dit onder een half pakje paneermeel, wat Sam er overheen strooide.
Om half 4 waren we klaar, en moesten we de bordjes nog veilig thuis zien te brengen.
Dit is wonderwel goed gelukt.
Voor gisteren hadden papa en mama een dag voor hun tweeën ingepland.
Sam werd 's morgens naar opa en oma gebracht, en papa en mama reden rond half 12 naar de Efteling.
Het was de eerste dag dat hij officieel open was, en aangezien papa en mama nu een abonnement hebben, maakte we daar gelijk maar gebruik van.
Normaal gesproken hadden we Sam natuurlijk wel mee genomen, maar rond 17.00 uur hadden we een diner in het eftelingtheater, en 's avonds gingen we naar de sound of music.
Je kon merken dat het een doordeweekse dag was, want het was vrij rustig toen we kwamen.
Het was wel even wennen om zonder Sam door het park te lopen, maar nu konden we wel in de spectaculaire attracties.
We zijn begonnen bij panda droom, dit blijft een mooie attractie.
Daarna zijn door gelopen naar de Python, en we wilden natuurlijk ook naar de "vliegenden Hollander", voor sommige lezers onder ons, "de Gillende Hollander".;-))
Tussendoor nog even wat gegeten, en daarna naar de vogelrok.
's Middags werd het wel wat drukker, maar dat mocht de pret niet drukken.
Rond de klok van vijf, zijn we naar het theater gegaan, en werden we allervriendelijkst welkom geheten.
We werden naar ons tafeltje begeleidt, en konden gaan genieten van een heerlijk buffet.
Na het eten was het tijd om naar de zaal te gaan.
Het verhaal kennen we natuurlijk wel, maar wat is het een prachtige musical.
We hebben dan ook enorm genoten.
In de pauze stonden onze drankjes en een garnituur al klaar op onze tafel.
Dit was wel fijn, zo hoefde we niet te wachten in de rij.
Daarna nog het laatste deel gezien, en rond kwart voor 10 zijn we weer op huis aangegaan.
Het was een hele gezellige dag.
30 maart 2009:
Alweer het bijna het einde van de maand, en wat voor een.
We hadden erg veel op het programma staan.
Heel veel verjaardagen, en vele andere verplichtingen.
Voor gisteren stond er weer een bezoek gepland.
We gingen naar Kaatsheuvel.
Nee niet naar de efteling, maar naar onze lieve vrienden John, Angelique en Kyan.
Sam was helemaal blij toen ze dat hoorde, totdat we voorbij de efteling reden.
Toen wilde ze niet meer naar Kyan.
Maar nadat we uitgelegd hadden dat Pardoes, de kaboutertjes, boze wolf en roodkapje nog sliepen, vond ze het toch wel heel leuk om haar vriendje te zien.
Bij binnenkomst kreeg Sam al gelijk een kadootje en een dikke kus van Kyan.
Het blijft een schattig zicht.
Terwijl de kinderen lekker aan het spelen waren, hebben de papa's en mama's lekker bij gekletst.
Het was alweer even geleden, dus er viel genoeg te vertellen.
Angelique vroeg of we gezellig bleven eten, dus niet veel later schoven we aan tafel.
Sam had niet zo heel veel honger, dat verbaasde ons eigenlijk niets na zo'n dag als zaterdag.
En als het gezellig is, is het ook zo laat.
Dus we hebben Sam d'r pyjama (die hebben we tegenwoordig standaard bij) aangetrokken, en zijn nadat Sam nog een zelfgemaakte paashaas kreeg in de auto gestapten weer richting huis gereden.
Sam viel al vrij snel in slaap.
John, Angelique en Kyan, ontzettend bedankt weer voor de gastvrijheid en de kadootjes.
29 maart 2009:
Gisteren was het dan eindelijk zover.
De tai tea.
Yvonne, Chatal en Saskia hadden een aantal maanden geleden het idee opgepakt om een soort van mini meilingdag te organiseren voor mensen die een adoptieprocedure voor Taiwan doorlopen hebben of nog in procedure zitten voor Taiwan.
Het was dus een high tea voor Taiwangangers.
Om klokslag 13.00 uur kwamen we bij het hotel in Ermelo aan, en het kon niet missen dat we op de juiste plaats waren.
Het was gezellig versierd met taiwanvlaggetjes en ballonnen.
We werden welkom geheten door de 3 gastvrouwen.
Mama had voor Sam een speciaal tai tea shirtje laten maken.
Dus iedereen zag bij welke gelegenheid Sam hoorde.
Er waren nog niet zo heel veel mensen, dus we hebben iedereen even begroet.
Sam was gelijk helemaal in de ban van Jeroen en Yvonne (hoe kan het ook anders, dat zijn de grootste vrienden van haar).
Voor de kinderen was er een knutseltafel ingericht, maar volgens mij is hier niet zo heel veel gebruik van gemaakt, want de kinderen vonden het veel leuker om door de zaal te rennen en te glijden.
Van lieverlee vulde de zaal zich met bekenden en tot dan toe onbekende mensen voor ons.
Mama heeft met veel andere (apsirant) moeders contact via hyves, dus het was enorm leuk om iedereen nu eens in het echie te zien.
Er stonden lekker hapjes en je kon thee en koffie pakken zoveel je wilde.
Voor de kinderen stonden er bakken snoep, dus ook die vonden het allemaal wel best.
We hebben met heel veel mensen lekker gekletst over tja, adoptie natuurlijk.
Iedereen volgt toch zijn eigen procedure, en die is niet voor iedereen even makkelijk.
Maar met z'n allen slepen we elkaar er wel door heen hebben we afgesproken.
De tijd vloog voorbij, en voor we het wisten was het alweer tijd om te gaan, omdat we ook nog naar een verjaardag moesten.
Yvonne, Chantal en Saskia, ontzetten bedankt voor de goed organisatie. Het was helemaal TOP!!!
Rond 19.00 uur kwamen we in Geldrop aan bij René en Karen.
Karen werd 38 jaar, en dat moest natuurlijk gevierd worden.
Dit zijn vrienden van onze adoptievriendenclub, dus weer een andere groep.
Helaas zijn we Hugo, Eline en Daniël mis gelopen, en Tjeerd, Paula en Skyler stonden ook op punt om weg te gaan.
We vonden het wel leuk dat we Johan, Esther en Naïka nog even zagen, en we hebben dan ook gelijk maar even een afspraak gemaakt om binnenkort naar hun te gaan.
Omdat Erik, Suzanne en Ryleigh ook nog een afspraak met hun moesten maken, komen ze gezellig op dezelfde dag als wij.
In de keuken werd er ondertussen al aardig gekokkerelt, en binnen no time zaten we aan een bord pasta.
We dachten dat Sam geen honger meer zou hebben, maar zij heeft bijna een heel bord leeg gegeten.
Na het eten kreeg papa Ryleigh in zijn armen, en mocht hij hem de fles geven.
Wat is het toch een lekker mannetje, en hij lag rustig te drinken bij papa.
Sam stal natuurlijk weer de show, we zijn het ook al niet anders meer gewend.
En het was dan ook heel gezellig.
We hebben veel gelachen.
En omdat het voetbal op tv was, en de mannen dit natuurlijk wilde zien, ging de tv aan.
Er kwamen allerlei atributen op tafel en het was dan ook een groot feest.
Rond 22.00 werd Sam toch wel erg moe, en hebben we haar pyjama alvast aangedaan.
Zo kon ze in de auto alvast slapen, en thuis gelijk haar bed in.
René en Karen, ontzettend bedankt voor de gezellige verjaardag, en het leeuwenknuffeltje voor Sam
Vandaag staat er een bezoekje op het programma bij Sam d'r vriendje Kyan.
Dus over een paar uurtjes zitten we weer in de auto op weg naar een gezellige middag.
28 maart 2009:
Hier weer even een update van de afgelopen week.
Maandag kwam er een mevrouw van de bibliotheek bij Sam op de peuterspeelzaal.
De papa's en mama's mochten hier bij zijn.
Om half 11 werden we verwacht, dus mama is gelijk vanuit haar werk naar de psz gereden.
Op dat moment waren de kindjes nog lekker buiten aan het spelen, en hadden ze niet in de gaten dat de mama's en 1 papa er waren.
Het is zo leuk om te zien hoe de kinderen dan zijn.
Op sommige momenten hield mama d'r hart wel vast, want net zoals thuis, haalt Sam ook hier de meerst gevaarlijke capriolen uit.
Sam was helemaal verrast toen ze mama in de klas zag staan.
Toen de speeltjes opgeruimd waren, en de kindjes op de stoeltjes mochten gaan zitten, maakte Sam duidelijk dat mama achter haar moest komen zitten.
De mevrouw van de bieb begon een heel leuk verhaaltje voor te lezen over een paard, hond, varkentje, eendje en poesje.
De kinderen moesten de geluidjes van de dieren nadoen, en Sam zat vrolijk mee te doen.
Toen het verhaaltje nog een keer verteld werd, kregen de kindjes instrumentjes.
Sam werd verblijdt met castanettes, dit had ze al snel onder de knie.
Als er in het verhaaltje verteld werd dat het paardje ging lopen, moesten de kinderen "herrie" maken.
daarna mochten de kinderen bij de mama's, papa en juffen op schoot, en werd het liedje van een boerenpaard gaat zo.
Als afsluiting kon je lid worden van de bieb, dus dat heeft mama gelijk gedaan.
Dinsdag hoorde we weer goed nieuws.
De papieren van Henri en Petra (zie links) worden binnen nu en 2,5 week opgestuurd naar Taiwan, en dan begint voor hun het lange wachten.
Wat een goede berichten toch allemaal.
Helaas hoorde we ook dat onze lieve vrienden Jeroen en Yvonne weer niets opgeschoven zijn op de cw.
We vinden dit zo erg voor ze, want als we het iemand gunnen, zijn zij het wel.
Zij hebben al zo veel geduld op moeten brengen, en zoals het er nu naar uit ziet, hebben ze nog heeeeel wat geduld nodig.
Dit is haast niet vol te houden, gelukkig zijn het hele positieve mensen, maar op deze manier is het ook voor hen niet meer op te brengen.
Wij proberen dan ook om ze zo goed mogelijk door deze hele zware procedure heen te loodsen.
Lieve schatten, jullie weten ons te vinden, en we zijn er voor jullie.
Gisterenmorgen las mama op hyves, dat een hyvesvriendinnetje na mee dan een jaar wachten een voorstel hebben gehad van een jongetje van 11 maanden uit Thailand.
Oscar, Annette en Jing Lan, van harte met jullie zoontje/broertje, we hopen dat jullie hem snel in jullie armen mogen sluiten. (zie links)
Wij hopen dat Thailand ook wat meer voorstellen voor Nederland heeft, want dat zou betekenen dat er voor ons misschien nog wel een beetje vooruitgang geboekt gaat worden.
We gaan er niet vanuit.
En mama zit dan momenteel ook een beetje in een dip wat het adoptiegebeuren betreft.
Het is zo moelijk omdat er voor ons geen enkel inzicht is wat er gaat gebeuren. Alle is zo onzeker.
Gelukkig hebben we wel veel afleiding.
Want gisterenmiddag zijn we gezellig bij onze lieve vrienden Sjaak, Louwra en yu-lissa op visite geweest.
Sjaak is van de week uit het ziekenhuis gekomen.
Het gaat steeds beter met hem, alleen gaat het zitten wat moeilijker.
Het was dan ook weer ouderwets gezellig, en we zijn lekker blijven eten.
Ook hadden de meiden het weer heel gezellig met elkaar.
Dat zijn echt vriendinnen voor het leven.
Heel leuk dat uit een adoptieprocedure, zulke fijne vriendschappen ontstaan.
Vanmiddag is het dan zover, dan hebben we de langverwachte tai tea.
Dit is een high tea met allemaal mensen die een adoptieprocedure voor Taiwan hebben doorlopen of er nog inzitten.
Heel leuk om veel bekende gezichten te zien, maar zeker ook nieuwe.
En dan vanavond nog naar een verjaardag van een adoptievriendin.
Karen hartelijk gefeliciteerd met je verjaardag, en we zien je vanavond.
22 maart 2009:
Wat een heerlijk lente weer hebben we de afgelopen week toch gehad.
Maandag zijn we, nadat Sam geslapen had nog lekker naar het bos geweest.
Sam heeft zich daar heerlijk uitgeleefd met de bal.
En ook van de week hadden we weer de nodige feestjes.
Het lijkt wel of iedereen jarig is in maart.
Donderdagmorgen is mama, terwijl Sam op de psz zat naar Liset geweest, dit is een nicht van mama.
Dus mama kon op haar gemakje eens bijkletsen.
's Middags nadat Sam geslapen had, hadden we het volgende feestje.
Diana was die dag ook jarig.
Dus daar zijn naar toe gegaan.
Ook hier was het gelijk weer heel gezellig.
Het babynichtje van Diana kwam ook, en zij mocht gelijk bij mama zitten en mama mocht haar ook nog eens de fles geven.
Het was zo gezellig, dat we zijn blijven eten.
De mannen hadden chinees gehaald, en de kinderen kregen ondertussen pannenkoeken.
Tegen de klok van 19.30 uur zijn we toch maar naar huis gegaan, want we moesten nog iets afspreken met Carolien voor het oppassen.
Vrijdag moesten mama en Sam naar de kapper, want 's middags moesten we met z'n driëen op de foto.
Na het kapperbezoek nog even de stad in geweest, en daarna naar huis om ons om te kleden.
De foto shoot was in Breda.
We hebben eerst wat gegeten bij de V&D, en daarna hop... naar de fotostudio.
Sam had geen zin om te luisteren, en wilde haar eigen ding doen.
Dus we zijn ook heel benieuwd hoe de foto's geworden zijn. 4 April zien we het resultaat.
Daarna weer terug naar bergen, want het vriendinnetje van Sam was jarig.
Britt werd alweer 2, wat vlieg de tijd dan toch.
Ook hier weer gezellig gebabbeld en gespeeld.
's Avonds kreeg mama een heel leuk smsje, want de papieren van Patrick en Dagmar komen maandag aan in Cathwell.
Lieve mensen, hartelijk gefeliciteerd met jullie adoptiezwangerschap.
wij duimen dat de telefoon snel rinkelt en er verteld wordt dat er een tweede wondertje voor jullie is.
Gisteren lag de nieuwe meilingmailing weer in de bus, helaas heeft mama nog geen tijd gehad om hem te lezen.
Want mama heeft gisteren moeten werken, en toen ze thuis kwam, zijn we nog een heel stuk gaan fietsen.
Sam kreeg na het fietsen lekker mini pizzaatjes, want papa en mama gingen uit eten.
Het etentje stond gepland met onze lieve vrienden Sjaak en louwra, maar helaas kon dit niet door gaan omdat Sjaak vrijdag geopereerd is.
Wij wensen Sjaak een spoedig herstel.
Voordat papa en mama naar de stad gingen, zijn ze nog even bij Sjaak op ziekenbezoek geweest.
Vanmiddag komen Louwra en Yu-Lissa bij ons eten, zodat ze niet op en neer hoeven te blijven rijden tussen de bezoekuren door.
Helaas is mama dan gaan werken, maar mama weet zeker dat het toch wel gezellig wordt.
16 maart 2009:
We hebben een heel feestelijk weekend achter de rug.
Vrijdag was onze oude buurvrouw uit Halsteren jarig.
Dus 's middags toen Sam lekker geslapen had, zijn we erheen gegaan.
Sam ging gelijk met Mirthe (een nichtje van Anita) spelen, en kwam regelmatig even wat chipjes pakken.
Toen Rob (onze oude buurman) het liedje van de vastenavend liet horen, begon Sam het gezellig mee te zingen en was niet meer bij Rob weg te slaan.
Het was weer erg gezellig, en we hebben weer even bij gekletst.
Zaterdagmorgen gingen we al vroeg naar de stad. Mama de nieuwe fotocamera was binnen, dus die wilde ze gelijk even ophalen.
Daarna zijn we door gelopen naar het "Ketrientje". Het verzorgingshuis waar de oma van papa woont.
Zij was ook vrijdag jarig.
Ze zat nog te eten, maar was heel blij om ons te zien.
We hadden een kappersbon gekocht, dus dat vond ze wel heel leuk.
Sam vermaakte zich ondertussen met de andere omaatjes, en kwam daarbij ook niets te kort.
Iedereen was gelijk weer weg van haar, zelfs het personeel.
Nadat we een bakje koffie hadden gedronken, zijn we weer verder gegaan, want we moesten nog wat kadootjes halen en boodschappen doen.
's Middags kwamen onze lieve vrienden Eric en Debbie met de kids.
Helaas was Krissie ziek, dus het was een kort bezoekje, maar we hebben gelijk een volgende date gepland.
Zondag weer vroeg uit de veren, want ook vandaag stonden er weer 2 verjaardagen op het programma.
's Morgens reden we richting de stad, want ome Rens vierde zijn verjaardag.
Hier heeft Sam lekker smullen van een stuk taart, en ook de nibbits gingen er goed in.
Rond half 1 zijn we naar huis gegaan, want we wilde dat Sam toch nog even zou slapen voordat we naar de volgende verjaardag zouden gaan.
Na nog een boterham en rijstewafel gegeten te hebben, heeft mama Sam op bed gelegd.
Maar wilde papa en mama dat Sam ging slapen, Sam had helaas andere plannen.
Ze was aan het klimmen en klauteren, en ja, dan gebeurt het weleens dat je uit bed val.
Dus dat was even huilen.
Sam heeft uiteindelijk niet meer geslapen.
's Middags moesten we naar Els (vrienden uit de activiteitencommissie), zij werd 60.
Sam heeft zich hier voorbeeldig gedragen. Ze kon niet rond lopen omdat het helemaal vol zat, maar daar had Sam geen moeite mee.
Zij bleef keurig op een stoel zitten, en vermaakte zich prima met de ketting van Paula en met een boekje.
Ook hier werd er flink uitgedeeld, en liet Sam het zich goed smaken.
Rond 17.30 uur zijn we naar huis gegaan.
Vandaag is oma jarig (de mama van papa), maar zij zijn lekker op vakantie.
Vanuit hier willen wij haar wel feliciteren met haar verjaardag.
11 maart 2009:
Sam is de afgelopen dagen toch weer wat ziekjes geweest. Buikpijn, hangerig, huilerig, snel moe, dus in een woord zielig.
Ook waren daardoor de nachten niet echt geweldig. Mama moest er verschillende keren uit, en dat is niet zo fijn als je de volgende dag weer vroege dienst heb.
Maar nu heeft mama lekker 6 dagen vrij en kan ze een beetje bijkomen.
En Sam is weer wat opgeknapt.
Gisterenavond kwam ome Piet op visite. Het was al een hele tijd geleden dat we hem gezien hadden.
De laatste keer was tijdens de crematie van mijn tante.
We hebben gezellig zitten kletsen, en Sam vond het ook allemaal wel heel leuk.
Ze kreeg nog een kleinigheidje voor in haar spaarpot, dus ome Piet werd bedankt met een stevig knuffel.
Vanmorgen stond de halfjaarlijkse controle bij de tandarts weer op het programma.
Sam mocht eerst.
Dus mama ging in de stoel liggen, en Sam mocht bovenop mama liggen.
Ze vond het allemaal goed dat de tandarts in haar mondje keek, en ze zei dan ook netjes aaaaah, zodat hij alles goed kon bekijken.
Het zag er keurig uit.
Daarna mocht mama, en ook bij haar zag het er allemaal netjes uit.
Als laatste was papa aan de beurt, dit zag er ook goed uit, alleen zat er een heel klein gaatje, dus papa moet nog een keertje terug komen.
Na het bezoek aan de tandarts is papa gaan werken, en is mama thuis gaan poetsen terwijl Sam naar Dora heeft zitten kijken.
8 maart 2009:
Gelukkig is Sam weer opgeknapt.
Gisteren morgen zijn we bij oma op de koffie geweest, en heeft Sam een lekker tompoucje gegeten..
Dat ging heel goed.
Sam was nog wel een beetje moe, en heeft 's middags dan ook een flinke tuk gedaan.
Vandaag moest mama eerst werken tot 13.00 uur.
Sam had nog even wat geslapen, en was bijna aangekleedt toen mama thuis kwam.
Vandaag was het zover, we gingen naar kikker.
Mama had van een oud-collegaatje 2 kaartjes gehad voor de voorstelling in het theater.
Esther, nogmaals ontzettend bedankt.
Papa bracht ons weg, en we konden gelijk door lopen naar de kassa waar de kaartjes klaar lagen.
Sam keek haar ogen uit naar de vele mensen en kinderen.
We moesten nog even in de lobby wachten, maar toen de deuren open gingen was Sam niet meer te houden.
Mama zette Sam op een stoel, maar doordat Sam nog niet zo heel zwaar weeg, klapte de stoel bijna we dicht.
Dus Sam mocht bij mama op schoot.
We hadden goed zicht.
Sma zat alles te benoemen wat op het toneel gebeurde.
Het waren mensen die met handpoppen een heel verhaal vertelde en zongen.
Toen kikker in een gat gevallen was, en om hulp riep, riep Sam heel hard "hallo", waardoor de zaal heel hard moest lachen.
Sam en mama hebben enorm genoten van de voorstelling.
Toen het klaar was, kwam papa ons weer ophalen en reden we naar Wouw.
Want vandaag is Annemiek jarig.
Zij wordt alweer 11 jaar.
Sam schoot gelijk naar boven, waar de andere kinderen ook waren.
Ondertussen hebben papa en mama gezellig met andere mensen zitten kletsen.
Rond 19.00 uur werd het tijd dat we naar huis gingen.
En zo was er weer een gezellig, druk weekend voorbij.
6 maart 2009:
Sam klaagde vandaag over buikpijn, en had flinke diarre.
Blijkt dat ze het buikgriepvirus te pakken heeft.
Eindelijk slaapt ze nu, dus we hopen dat dit vannacht zo door gaat.
En hopen dat ze morgen toch wat opgeknapt is, want morgen gaan we naar oma om alvast de verjaardag van oma te vieren.
Ook voor zondag hebben we al van alles op de planning staan, want mama heeft van een oud-collega 2 kaartjes gehad voor de theatershow van Kikker en vriendjes in het theater.
En daarna moeten we naar de verjaardag van Annemieke.
Op adoptiegebied kregen wij een niet zo heel vrolijk bericht voor ons.
We kregen een mailtje van wereldkinderen waarin duidelijk gemaakt wordt dat de wachtlijst voor Thailand enorm oploopt.
Ook worden de eisen steeds strenger t.a.v. special need.
Dus ws zit er een tweede kindje voor ons niet meer in. Ook al weet je nooit hoe het in adoptieland loopt, maar het was toch wel een flinke domper. Het moment dat je steeds meer bevestigd krijgt dat je gezinnetje niet uitgebreidt gaat worden komt steeds dichterbij.
Gelukkig kunnen we ook nog goed nieuws brengen, want onze lieve vrienden Jeroen en Yvonne zijn na flink wat maanden stil blijven staan op de centrale wachtlijst voor taiwan, nu toch een plekje opgeschoven.
Wij zijn nu al enorm blij voor hen. Zij verdienen het zo om papa en mama te worden.
3 maart 2009:
Wat hebben we weer een gezellig weekend gehad.
Zaterdag waren we uitgenodigd bij Sjaak, Louwra en yu-Lissa.
Louwra was vrijdag jarig, en ze vond het leuk dat wij dit zaterdag met haar vierde.
Nadat Sam geslapen had, zijn richting Krabbendijke gereden.
Het was al gelijk heel gezellig bij binnenkomst.
Eerst lekker koffie met gebak, en ook voor de meiden waren er lekker dingen.
Sam en yu-Lissa waren gelijk alweer samen aan het spelen. Het zijn echte dikke vriendinnen.
Het is ook zo leuk om te zien dat zij een speciale band hebben met elkaar.
Rond etenstijd ging Sjaak friet bakken, en werd er heerlijk gesmikkeld.
Ondertussen veel kletsen en lachen.
Na het eten ging het feestje gewoon door, en voor we het wisten was het alweer half 10.
Omdat we al een drukke week achter de rug hadden, en ook zondag zou een drukke dag gaan worden, besloten we toch maar om naar huis te gaan, zodat Sam naar bed kon.
We waren de straat nog niet uit, of Sam lag al lekker te slapen.
Sjaak, Louwra en yu-Lissa, bedankt voor jullie gastvrijheid en gezelligheid.
Zondag stond in het teken van adoptievriendendag.
Dit is een grote groep mensen die of al een kindje via adoptie hebben, of nog in de procedure zitten.
Vorig jaar konden wij er helaas niet bij zijn, maar dit jaar konden wij in de Beekse Bergen met iedereen die we alleen maar via de mail kenden, kennis maken.
We boften met het weer, en om 10.00 uur stond er al een groep bij de ingang te wachten.
We begonnen met een kopje koffie in het restaurant.
Er werd er al op los gekletst.
Sam vond het ook allemaal wel erg leuk, zij liep steeds rondjes door het restaurant.
Nadat we alles op hadden, togen we met z'n allen naar buiten, en keken onze ogen uit naar alle mooi dieren.
Iedereen liep met iedereen te kletsen, en het was een vrolijke boel.
Tussen de middag kwamen we bij een ander restaurant, maar daar was het erg druk.
Omdat we met zo'n grote groep waren, was het heel moeilijk om een plekje te bemachtigen.
Uiteindelijk is het ons toch gelukt om bij elkaar te zitten.
En niet veel later voegde Rene en Karen zich bij de groep.
Nu was de groep compleet.
Toen iedereen z'n lunch op had, zijn we weer verder op pad gegaan.
En nog steeds werd er heel veel gekletst.
Hierdoor heeft mama, en ws nog anderen niet zo heel veel meer gezien.
Sam heeft zelfs nog 2,5 uur liggen slapen in de buggy.
Rond 15.30 uur kwamen we weer bij een restaurant, en hier namen Tjeerd, Paula en Skyler afscheid van ons, zij hadden nog een feestje.
Nadat we nog wat gedronken hadden, namen ook Alfred en Lydia afscheid van de groep.
En omdat wij zelf ook nog een feestje hadden van Ingrid, moesten wij helaas ook eerder weg.
De anderen bleven nog, want zij zouden wat later nog gaan wokken.
Wij willen iedereen ontzettend bedanken voor de gezellige dag, en kijken nu alweer uit naar de volgende adoptievriendendag.
Rond 17.00 uur waren we in bergen terug, en zijn we gelijk door gereden naar het zaaltje.
Hier werd het feestje van Ingrid gevierd.
We kregen een heerlijk buffet aangeboden, wat Ton, Arthur en Carolien in elkaar gedraaid hadden.
Ook hier was het weer erg gezellig, en heeft Sam zich weer uitstekend gedragen en lekker zitten eten.
28 februari 2009:
Omdat mama deze hele week vrij was, had ze het idee opgepakt om naar Enschede te rijden om nichtje Britt weer te zien.
Dus nadat alles geregeld was met oppas voor Sam, zou mama donderdagmorgen vertrekken, en 1 nachtje blijven.
Om 8.00 uur had mama Sam bij oma gebracht, en ging ze op weg naar Enschede.
Mama is niet echt een held in de auto, dus het was echt een hele beproeving om zo'n eind te rijden.
Toen mama aankwam, mocht ze Britt de fles gelijk geven.
's Middags zijn we naar ome Hans z'n werk gegaan, en hebben daar een heerlijk bakje koffie gedronken.
Daarna hebben we nog boodschappen gedaan en zijn toen terug naar huis gereden.
's Avonds mocht mama Britt in bad doen, alleen had Britt erge honger, en begon te huilen.
Later op de avond hebben we heerlijk zitten kletsen en zijn daarna naar bed gegaan.
De andere dag zijn we met z'n vierjes naar het winkelcentrum geweest en hebben daar heerlijk geluncht.
's Middags nog wat gekletst, en na het eten is mama weer op huis aan gegaan.
Het was er gezellig.
7 februari 2009:
Vandaag is het alweer de 2e keer dat we "hebbesdag" vieren.
We zijn vanmorgen vroeg op gestaan, en zijn naar Amsterdam gereden.
Hier stonden Sjaak, Louwra en Yu-Lissa al te wachten.
We hadden de auto's bij de Arena geparkeerd, en gingen met de metro naar het centraal station. Van daar uit zijn we met de trein naar Schiphol gegaan.
Hier is het voor ons tenslotte allemaal begonnen.
Nadat we vliegtuigen hadden bekeken, en nog wat hadden gedronken, kregen de meiden een kado.
Hier waren ze superblij mee.
's Middags zijn we met de trein weer terug gegaan naar Amsterdam.
Hier zijn we lekker gaan winkelen. Ondertussen waren de meiden in slaap gevallen.
Meestal eten we op deze dag bij de Mac, maar we hadden het idee geopperd om naar de wok te gaan in Roosendaal.
Dus papa heeft snel gebeld om te reserveren.
We moesten er rond 19.00 uur zijn, en hebben eerst op het parkeerterrein de fles (kinder)champagne ontkurkt en geproost op de vele hebbesdagen die nog komen gaan en op onze vriendschap.
Daarna zijn we gaan eten, helaas vonden we het geen van allen echt lekker behalve de meiden. En daar gaat het dan toch ook om.
En zo komt er weer een eind aan deze hebbesdag.
6 februari 2009:
We waren natuurlijk toch wel heel benieuwd naar ons kleine nichtje.
Dus wilden we haar zo snel mogelijk zien.
Het bericht dat we naar Enschede gingen werd ook bekend op hyves.
Dit las een adoptievriendin die Hengelo woont, en zij reageerd gelijk met kom dan eerst langs ons, dan kun je gelijk een hapje mee eten.
Dus in de middag arriveerde we bij hun. Hun zoontje Sem komt ook uit taiwan, en de kids vonden het gelijk heel leuk om met elkaar te spelen.
Na de overheerlijke maaltijd moesten we toch echt richting ziekenhuis.
Toen we daar binnenkwamen, kreeg mama gelijk Britt in haar armen.
Wat een lief en klein poppetje.
Smelt, smelt. Na het bezoekuur zijn we weer richting huis gereden, want morgen is het weer vroeg dag.
5 februari 2009:
Vanmorgen om half 8 werden we al gebeld door ome Hans.
Tante Marina was in het ziekenhuis opgenomen, want de bevalling was begonnen.
Dus het zou een spannende dag worden.
Papa en mama zijn Sam naar de psz gaan brengen, en moesten daarna naar het ziekenhuis voor papa.
Ondertussen zat mama steeds op haar gsm te kijken of er al nieuws was.
Toen we Sam weer uit de psz gehaald hadden, zijn we bij de Mac even wat gaan eten en daarna de stad in gegaan.
Rond half 1 belde ome Hans dat tante Marina naar de ok werd gebracht, want het zou een keizersnee worden.
En rond half 3 ging mama d'r gsm en vertelde de trotse vader dat ze een dochter hadden gekregen met de naam BRITT JEANNE.
Vernoemd naar onze moeder.
31 januari 2009:
Gisterenavond was het zover. De supriseparty van papa.
Hij wordt morgen 40 jaar.
2 jaar geleden bedacht mama dit idee al.
Mama wist toen nog niet precies wat ze wilde doen.
Maar na het feestje van opa en oma wist mama dat ze dit ook wilde voor papa zijn verjaardag.
Ik had het zaaltje in september al vast gelegd.
Ome Marcel wilde wel bardienst draaien, en Marco, de neef van papa kwam wel met zijn drive in.
Mama had een mooie foto van Sam op canvas laten maken.
Iedereen hielp bij mijn geheime plannetje.
Cobie en mama hebben 's middags een buffet gemaakt.
Mama moest wel een aantal leugentjes om bestwil vertellen tegen papa, maar ach voor deze keer mocht dat.
Mama had 's morgens Sam al bij opa en oma gebracht (dit wist papa, want hij dacht dat we een feestje van de buurvrouw zouden hebben).
Nadat we ons 's avonds opgeknapt hadden, reden we naar het zaaltje.
We hingen onze jassen op, en papa vond het wel vreemd dat hij Sam d'r jasje zag hangen.
Maar geen tijd om over in discussie te gaan, en mama duwde hem gewoon het zaaltje in.
Hier stond iedereen te wachten, en begon gelijk te zingen toen hij binnen kwam.
Het was dus echt een completen verrassing.
Iedereen had het naar zijn/haar zin, en heeft genoten van het lekkere buffet.
Sam heeft het tot ongeveer 22.00 uur vol gehouden, en is daarna met ons lieve buurmeisje naar huis gegaan.
Wij zelf waren rond 2.15 uur thuis, en hebben samen met Ingrid nog wat gedronken.
Het was een geslaagde avond.
1 januari 2009:
Allereerst iedereen een heel goed, gelukkig, maar vooral gezond 2009.
Ja, ja, we zitten alweer in het nieuwe jaar.
Gisteren zijn we met Jeroen en Yvonne naar de winterefteling geweest.
We hadden ons dit keer heel goed ingepakt, want het was weer wel heel koud.
Op de parkeerplaats kwamen we Jeroen en Yvonne al tegen, en het was gelijk alweer heel gezellig.
We zijn eerst maar wat gaan drinken.
Hierbij mochten we de mokken houden.
Daarna zijn we het park in gegaan.
Waar in de zomer de kinderen op een trapauto kunnen, daar hadden ze nu een langlaufbaan gemaakt.
Dus Jeroen, Yvonne en mama zouden dat eens gaan proberen.
Jeroen ging voorop, en hij was nog geen 5 meter op weg, of hij maakte een flinke smakkerd.
Yvonne en mama lagen helemaal in een deuk, en Yvonne riep nog hè mijn mok.
We werden er in ieder geval ontzettend melig van.
En dit is heel de dag zo door gegaan.
's Avonds zijn we naar huis gegaan, want Ton en Ingrid kwamen oud en nieuw vieren bij ons.
Ook dit werd weer heel gezellig.
Als dit een voorteken is voor het nieuwe jaar, laat 2009 dan maar komen.
| |
Onze Werelddroom