Onze belevenissen

30 maart 2010:
Het is alweer even geleden dat mama wat geschreven heeft.
Dat komt omdat het een hele drukke week geweest is.
Mama is nl heel druk bezig met taarten te maken.
Woensdagavond heeft mama al een taart gebakken voor donderdagmiddag, want toen mama bespreking op haar werk.
En omdat ze wilde trakteren ivm haar nieuwe aanstelling, had ze een dag/nachttaart gemaakt.
Deze viel bij iedereen erg goed in de smaak.
's Avonds heeft mama nog klein taartje gemaakt van restjes marsepein.
Ook had ze al 2 taarten gebakken voor de verjaardag van Sem.
Vrijdag's is mama hier heel de dag mee bezig geweest om deze te decoreren, terwijl Sam door de mama van Sem opgehaald werd van school en daar een boterham heeft gegeten.
's Middags kwamen Martine, Jeroen en Daan Sam thuis brengen.

Zaterdagmorgen heeft mama de carstaart en de bob de bouwertaart afgegeven bij Martine.
Toen snel even boodschappen gedaan, en daarna nog even een bakje koffie bij oma gedaan.
Toen weer snel naar huis om te eten, en een taartje voor zondag bakken.
's Middags zijn we gezellig naar de verjaardag van Sem geweest. Iedereen was super enthousiast over de taarten.
Mama glom natuurlijk van trots.
Het was een supergezellige middag, en de tijd vloog voorbij.
's Avonds moest mama nog naar het jubileumfeest van de tivoliband, zij bestaan 33 jaar.
Samen met Peter hebben we de jubelarissen gefeliciteerd en wat gedronken.
Daarna was het weer tijd om naar huis te gaan.
Papa en mama hebben nog de laatste vragen van het huiswerk van de pleegzorg in gevuld.
En zo kwam aan deze drukke dag ook weer een eind.

Het was een kort nachtje, want de klok werd een uur vooruit gezet.
Mama was al weer vroeg uit de veren, want ze moest nog een taartje decoreren.
Ze had bedacht om een baby smurf taart te maken, want Jeroen en Yvonne kwamen op visite.
Tegen de middagklok waren ze bij ons.
We hebben eerst geluncht.
Omdat het lekker weer was, zijn we naar de stad gegaan.
Jeroen wilde naar het prijzencircus, duw wij sjokte er maar achteraan.
Daarna nog naar de mediamarkt.
Mama wilde uiteraard nog even bij de Esprit kijken, dus ook die winkel werd niet overgeslagen.
Daarna hebben we toch maar koers naar huis gezet.
Want we hadden wel zin in koffie met gebak.
Ondertussen hebben papa en mama de fotoboeken van Taiwan bekeken die Yvonne gemaakt had.
Rond kwart voor zes zijn we naar de pannenkoekenbakker gereden.
Daar hebben we heerlijk gegeten.
We waren zoals gewoonlijk weer de laatste die weggingen.
Nog even naar ons toe, en toen was het alweer tijd voor Jeroen en Yvonne om naar huis te gaan.
Lieve schatten, we vonden het weer supergezellig.
Ook papa ging eigenlijk gelijk weg, want hij is voor een week in Amsterdam.
Hij heeft daar cursus voor z'n werk.
Dus mama en Sam zijn weer met z'n tweetjes.

Gisteravond hadden we de 2e STAPavond voor de pleegzorg, en ook nu kregen we weer heel veel info.
Papa is na de cursus weer terug naar Amsterdam gereden.
Dus al met al een heeeeele drukke week, maar wel ontzettend gezellig.

En zoals jullie kunnen zien, is het dankzij Yvonne gelukt om het vetgedrukte weg te krijgen.
Thanks Yvonne.

22 maart 2010:
Wat een geweldig nieuws kregen wij gisteren weer.
Henri en Petra zijn de trotse papa en mama geworden
van een zoontje uit Taiwan.
Het was zeker weer een kippenvel moment.
Vanaf deze plaats willen wij hen dan ook feliciteren
met hun mooie zoon, en we hopen dan ook dat
Nian-Tzu snel naar huis mag.
Lieve mensen, geniet van die blauwe wolk.

P.s Yvonne, ik kan zo snel geen html code vinden,
dus het blijft nog even vetgedrukt ;-)

19 maart 2010:
Gisteren was het dan zover.
Nadat we eerst naar de verjaardag van ome Rens geweest
waren, moest mama om 20.00 uur op haar werk zijn voor
het tweede gesprek.
Mama was in eerste instantie wel heel zenuwachtig, vooral
om het afdelingshoofd van mama er nu ook bij zat.
Maar gaande weg het gesprek, werd mama wat
ontspannender.
Na ruim 3 kwartier was het gesprek klaar, en kreeg mama
te horen dat ze diezelfde avond nog gebeld zou worden.
Mama liep nog even langs de woning, en na even wat
gebabbeld te hebben met collega's is ze naar huis gegaan.
Net even voor half 10 ging haar mobiel.
Bert, het afdelingshoofd feliciteerde haar met haar
nieuwe baan.
Mama wordt nu dus cliëntbegeleidster in de nachtdienst.
Als alles goed verloopt, ga mama per 1 mei in de nacht.
Natuurlijk is mama reuze blij, maar heeft ze ook nog even
gemengde gevoelens, want ze werk al 7,5 jaar bij
"haar" jongens.
Gelukkig kan mama nog wel mee op bewonersvakantie, en
daar gaat ze dan ook heerlijk van genieten.

Gisteren werd mama ook nog gebeld door een juffrouw
van de basisschool waar Sam naar toe gaat.
Sam mag 14 juli een ochtend komen oefenen.
Tja, kleine kindjes worden toch wel heel snel groot.

Zoals jullie misschien wel zien, is de tekst vet gedrukt.
Ome Marcel heeft een nieuw programma op de laptop gezet.
en mama krijgt het (helaas) niet voor elkaar om de
vetgedrukt tekst te veranderen.

17 maart 2010:
Joepie, vandaag is het feest voor Jeroen en Yvonne. Want hun papieren zijn vandaag op weg Taiwan. Dus vanaf vandaag zijn zij adoptiezwanger.
Wij hopen dat zij zich snel papa mama mogen noemen.
In ieder geval zullen wij hun door deze wachttijd heen slepen.
Wij zijn dan ook superblij voor hun.

16 maart 2010:
Mama weet intussen wanneer ze het tweede gesprek heeft, en dat is a.s. donderdag 's avonds om 20.00 uur.
Wel heel spannend allemaal.

Afgelopen zaterdag heeft mama eerst moeten werken, daarna zijn naar Halsteren geweest.
Want Anita, onze oude buurvrouw, was jarig.
Helaas konden we niet zo heel lang blijven omdat mama 's avonds nog een vergadering van de dweilband had.
Dus 's avonds werd mama opgehaald door iemand van de band, en reden we naar Oud-Vossemeer.
Papa heeft later die avond Marjon opgehaald, de vrouw van Regis van de band, en zij zijn toen nog gekomen om te borrelen.
Het was erg gezellig.
We hebben tenslotte een ontzettend gezellige dweilband.
En we zijn nog op zoek naar trompetisten.
Dus weet je iemand of heb je zelf intresse, laat het me gauw weten.

Zondagmorgen zijn we naar opa en oma geweest, want oma is vandaag jarig, maar ze zijn nu een midweekje weg.
Sam had een mooie tekening gemaakt.
Omdat mama 's middags nog moest werken, konden we ook hier weer niet zo lang blijven.

Gisteren was het zover, we hadden de STAP cursus voor pleegzorg.
Ik ga er niet zo heel uitgebreidt op in, omdat we dit niet met iedereen willen delen.
De mensen waarvan we willen dat zij onze belevenissen hierin mogen volgen, krijgen het wel te horen/lezen, zodra we een beveiligde website hebben.
We zijn hier nu nog even voor aan het oriënteren welke provider het beste is.
Dus het kan even duren, maar eens komt er toch een andere site, en dan zal ik daar uitgebreidt alles beschrijven.
Wil je toch informatie, dan kan je me altijd mailen.

En mama heeft ook haar eerste taartenopdracht binnen.
De mama van Sem (vriendje van Sam) heeft gevraagd of mama taarten wil maken voor Sem z'n 4e verjaardag.
Nou, dat vind mama een hele eer en natuurlijk erg leuk om te doen.
Morgen komt Martine met de jongens hierheen.
Dan kunnen de kinderen lekker spelen, en de mama's uitzoeken wat voor taart het moet gaan worden.

10 maart 2010:
En zo is er alweer een week voorbij.
Afgelopen zaterdag kregen we weer visite, want Tjeerd, Paula en Skyler kwamen gezellig naar ons.
We hadden voor lekker broodjes gezorgdt, dus hebben we met z'n allen uitgebreidt gelunchd.
Ondertussen natuurlijk zitten kletsen, en de kids vonden het ook allemaal erg lekker.
Toen we de tafel afgeruimd hadden, hebben we de aankomst dvd van Sam opgezet.
Ondertussen waren Skyler en Sam lekker aan het spelen (lees boeven).
Mama had voor vandaag een overheerlijke Winnie the Pooh taart gemaakt, en deze ging er dan ook goed in.
Het was zo gezellig dat deze dag ook heel snel voorbij was.

Zondagmorgen hebben we eerst op bed wat gekeuveld met z'n drieën.
Ronde de klok van half 11 zijn we naar Wouw gereden, want Annemieke vierde haar 12e verjaardag.
Sam had het ook nu weer gelijk naar haar zin.
Helaas konden we niet zo heel lang blijven, want er stond nog een feestje op de planning.
En wel het aankomstfeestje van Suzie.
Sam vond het in eerste instantie niet echt leuk dat we uit Wouw weg gingen, en ze zei het dan ook stom te vinden dat het een aankomstfeestje was.
Want Suzie was toch al bij haar papa en mama.
Hmmm, ja daar heeft ze wel gelijk in, maar mama heeft haar toch uit kunnen leggen hoe dat het werkelijk zat.
En daar nam Sam genoegen mee.
Op het aankomstfeestje van Suzie was het al aardig druk, en Sam had het ook hier weer snel naar haar zin.
Ze heeft zitten kleuren en stickers zitten plakken, terwijl papa en mama zich tegoed deden aan een overheerlijke taart, die ook werkelijk prachtig uitzagen.
Tegen vier uur zijn we weg gegaan, en omdat het best lekker weer was, zijn we nog een rondje door de stad gelopen.
Sam was wel moe, en lag dan ook al vrij snel in de buggy te slapen.

Maandagavond ging mama met de cliëntenraad van de psz op kraamvisite.
Dit was erg gezellig, maar ja, wat wil je met 7 vrouwen hihihi.

Heel toevallig stuitte mama 2 weken geleden op een vacature als cliëntbegeleider nachtdienst op Lambertijnenhof, dus na overleg met papa had mama besloten om te solliciteren.
Dus vorige week kreeg mama een uitnodiging voor een gesprek.
Omdat mama ook al een andere afspraak had staan op die avond, heeft mama gebeld of ze op een ander tijdstip of datum kon komen.
Gelukkig waren ze heel schappelijk, en gisterenavond mocht mama om half 7 op gesprek.
Mama was toch wel lichterlijk nerveus, maar het was een prettig gesprek.
Later op de avond zou ik horen of ik door was naar de tweede ronden.
Ze zouden dit inspreken op de voice mail omdat mama naar een workshop taart decoreren ging.
De workshop was erg leuk en leerzaam, en mama heeft dan ook een heel mooi vlindertaartje gemaakt.
Toen mama in de auto stapte keek ze eerst of er een berichtje was, en jawel, mama mag door naar de tweede ronde.
Volgende week woensdag of donderdag mag mama nog voor een tweede gesprek komen.
Hopelijk verloopt dit net zo positief, want dan zou het betekenen dat mama vanaf 1 mei alleen maar nachtdienst gaat draaien.
Dus duimen jullie allemaal mee.

Ondertussen is mama wel druk bezig met de bewonersvakantie, want ook dit jaar gaan we weer met de cliënten op vakantie.
En er komt heel wat bij kijken, maar iedereen kijkt er altijd zo naar uit.
Dus we hebben er weer zin in.

3 maart 2010:
Ohhh, we zitten alweer in maart. Wat gaat de tijd toch ontzettend snel.
Voor we het weten is de zomer er alweer.
Momenteel is het weer goed, en krijg je overal weer zin in.
Nou, laat het voorjaar maar komen, wij zijn er klaar voor.

We hebben voor de verandering weer eens een heel druk weekend gehad.
Vrijdag zijn mama en Sam papa op schiphol wezen halen.
Hij was lekker op tijd, dus we zijn daarna gelijk door gereden naar de mac.
Daarna maar lekker naar huis, en op de bank hangen.

Zaterdagmorgen zijn we eerst boodschappen gaan doen, en 's middags moest mama weer gaan werken.
Papa en Sam zijn toen naar het verjaardagsfeestje van Louwra geweest.
Ze zijn lekker blijven eten, en kort daarna zijn ze naar huis gegaan, want Sam was toch wel erg moe.
Iets wat niet zo vreemd is, want ze moest er heel de week heel erg vroeg uit.

Zondag kwamen onze lieve vrienden Hugo, Eline en Daniël.
Het was gelijk weer heel gezellig, en we hebben heerlijk bijgekletst.
Sam en Daniël hebben fijn samen gespeeld.
's Avonds heeft papa frietjes gebakken, dat ging er goed in.
Na het eten zijn ze naar huis gegaan, want ze moesten nog een heel eind rijden.
Lieve mensen, bedankt voor jullie kadootjes en natuurlijk gezelligheid.

Gisteren kreeg mama bij de post een heel leuk boekje.
Het heet "Ik ben Yin", en gaat over een geadopteerd meisje van 4 jaar wat uit Taiwan komt.
Dus mama heeft er gelijk uit voorgelezen.

Ook kregen we gisteren supernieuws te horen van onze lieve vriendjes Jeroen en Yvonne.
Hun papieren worden 17 maart verstuurd naar Cathwell in Taiwan.
Vanaf dat moment zijn ze (eindelijk)adoptiezwanger, en wordt het wachten tot het bewuste telefoontje gaat dat ze ouders mogen worden van zo'n mooi wondertje.
Wij zijn dan ook super super blij voor hun.
Lieve schatten, jullie wachten wordt uiteindelijk ook beloond.

We kregen ook weer een mooi aankomstkaartje binnen van Peter en Anne-Lize, zij verblijven momenteel in China om daar hun zoontje op te halen.

Voor ons is het nog 1,5 week voordat we aan de STAP cursus mogen beginnen.
We vinden het nu wel een beetje spannend worden, want het is toch afwachten of pleegzorg echt iets voor ons is.
Vol goede moed gaan we in ieder geval van start, en we hebben er dan ook reuze zin in.

23 februari 2010:
Zondagmiddag kwamen onze lieve vrienden Wilco, Pleuni, Lu-Dai en Chun op visite.
Mama had alvast de tafel gedekt, want na een lange autorit heb je toch wel honger.
Dus na het eerste bakje koffie/thee zijn we aan tafel gegaan.
We hadden allemaal kleine broodjes/koffiekoekjes end. Ook had mama sinasappels geperst voor verse jus.
Het smaakte allemaal erg lekker, en ook de kinderen vonden het heerlijk.
Ondertussen hebben we gezellig bij kunnen kletsen, want het was alweer even geleden dat we elkaar gezien hadden.
Na de lunch zijn we in de kamer gaan zitten, en hebben we de optocht van Bergen op Zoom bekeken, want die had mama opgenomen.
Voor mensen die niet van Bergen komen is het echt verbazendwekkend hoe dat hier in z'n werk gaat.
Mama had nog gevuld speculaas gemaakt, en net voordat de visite weer naar huis ging (ze moesten tenslotte nog een heel eind)hebben we nog een bak koffie gedronken.
Het was weer een geslaagde middag.
's Avonds hebben we samen met Sam nog wat speelgoed uitgezocht wat weg mocht, want ze heeft zoveel dat het overzicht een beetje kwijt was.

En maandag was het weer zover, toen is papa weer vertrokken naar Engeland.
Gelukkig is dit de laatste week.
Vrijdag komt hij weer terug.

20 februari 2010:
Sam mocht donderdag gezellig bij opa en oma gaan slapen, want mama moest werken.
Voor vrijdag had mama met Klara afgesproken om naar de 9 maandenbeurs te gaan.
Dus mama was 's morgens al vroeg uit de veren.
Rond negen uur hadden mama en Klara afgesproken om te vertrekken, dus toen begon de gezelligheid al meteen.
Het was gelukkig rustig op de weg, en we waren dan ook al rond half 11 bij de Arena.
De Arena? maar de 9 maandenbeurs is toch in de Rai?
Klopt als een bus, maar bij de arena kan je lekker parkeren, en voor maar 6 euro kan je met de metro naar de Rai.
Nadat we de auto geparkeerd hadden, gingen we op zoek om de ov kaartjes te halen.
Eerst maar even naar het kantoor van de beheerder, hmmm niemand te zien.
Hij is vast even naar toilet.
Dan maar wachten, we waren toch lekker op tijd.
Ahhh, daar kwam iemand aan. We werden aangesproken door een man die echt z'n dag had, want echt vriendelijk was hij niet.
Maar hij kon ons vertellen dat we naar beneden moesten.
Wij daar naar toe, en ja hoor, daar konden we onze ov kaartjes halen.
Toen snel naar het station, zoals we zagen kwam hier de metro.
Wij met de roltrap naar boven, staat daar een trein.
Zouden we dan toch verkeerd zitten?
wij weer naar beneden en dan toch maar vragen, want die M staat toch voor Metro????
Ja, we moesten dus toch naar dat perron.
Niet veel later kwam dan de metro.
We waren zo bij de Rai, en zagen dat het al aardig druk begon te worden.
Maar we waren zo binnen.
Eerst de jassen maar opgehangen en naar toilet.
En daarna kon het shoppen/snaaien en kijken beginnen.
We kwamen ogen en oren te kort, en al gauw liepen we met onze sesamstraat tassen te zeulen.
We kwamen bij een stand waar ze alcoholvrije wijn verkochten.
Dat was wel iets voor ons.
Klara is zwanger en ik moest nog terug naar huis rijden.
Het smaakte werlijk verrukkelijk.
Nadat we de dikke buikenbeurs gehad hadden, zijn we door gelopen naar de huishoudbeurs.
Hier kwamen we gelijk in de tent waar een hoop dingen gratis geproeft konden worden.
Dat lieten we natuurlijk niet aan ons voorbij gaan.
We hadden samen de grootste lol.
Omdat het toch al na etenstijd was, en we even wilde zitten, zijn we naar een restaurantje gegaan, en hebben we turkse kip gegeten.
Daarna hebben we ons ritje vervolgd met eten en drinken van de beurs.
Onze lunch hebben we afgesloten met een paar stukjes appel.
Daarna zijn we naar andere tenten geweest, en hebben natuurlijk nog het een en ander aangeschaft.
De tassen werden zo zwaar, dat we besloten hebben om volgend jaar toch ook maar, net als al die andere honderden vrouwen met een trolly daar naar toe te gaan, en ook maar met de trein.
Dan kunnen we allebei alcholische versnaperingen proeven.
Na een lange dag zijn we weer naar de metro gegaan en zo terug naar de parkeergarage.
Toen we ons kaartje betaald hadden, moesten we op zoek naar de auto.
Maar waar stond die ook al weer?
We hadden 's morgens gezien dat er een B op de pilaar stond, maar toen we rond ons heen keken, zagen we dat die op bijna iedere pilaar stond.
Stonden we nu in noord of in zuid. Oh waarom hadden we nu toch niet beter opgelet, nu liepen we met hele zware tassen te slepen, en hadden allebei pijn in onze schouders.
Uiteindelijk hebben we hem toch gevonden, en waren we blij dat we in de auto zaten.
Nu nog terug naar huis.
Maar de tomtom weigerde eerst wat, dus reden we de verkeerde kant op.
Toen de tomtom weer een signaal gaf, zijn we maar omgekeerd en kwamen we op de grote weg.
Helaas hadden we toch nogal wat file.
Maar rond 20.00 uur waren we terug in berrege.
Nadat mama Klara thuis afgezet had, is ze Sam op gaan halen bij oma, en zijn we naar de verjaardag van ome Arent geweest.
Daar kwam papa ons later op de avond ophalen.
Het was een ontzettend gezellige dag.

Vanmorgen kregen we goed nieuws bij de post, want we mogen een week eerder naar de stapcursus.
Dus eindelijk zit het ons een beetje mee.
We hopen dat dit treintje een beetje een sneltrein wordt.

17 februari 2010:
Zo, het grote feest is weer voorbij.
We zijn de vastenavend goed door gekomen.
Vorige week maandag is papa weer naar Engeland vertrokken, dus waren Sam en mama weer gezellig met z'n tweetjes.
Dinsdag en woensdag ging Sam bij Cobie spelen, omdat mama moest werken.
Toen we woensdag wakker werden, schrok mama, want het had enorm gesneeuwd.
En als er iets is waar mama een hekel aan heeft, dan is het de sneeuw. Vooral omdat we in alle vroegte naar Oud-Vossemeer moesten rijden.
Gelukkig is het allemaal goed gegaan.
Mama wilde 's middags eigenlijk naar het wagentjes kijken, maar doordat het weer zo slecht was, zijn we maar lekker thuis gebleven.

Donderdagmorgen had Sam op de psz carnaval.
En omdat mama hulpmama is, mocht zij er ook bij zijn om frietjes te bakken.
's Middags ging Sam naar opa en oma, omdat mama weer moest werken.
Opa is 's middags met Sam naar de gym geweest, want ook daar was het carnaval.

Vrijdagmorgen is mama Sam alweer vroeg gaan halen, want ze moest naar de psz.
's Middags was het optocht in de wijk van mama d'r werk, dus daar hebben we in meegelopen.
Het zonnetje kwam er door, en daardoor was het goed te doen.
Daarna is Sam weer naar opa en oma gegaan, want papa wist niet of hij zou vliegen ivm het weer.
Gelukkig was er in Engeland niets aan de hand, en was papa toch op tijd thuis.

Zaterdag moest mama werken, en 's middags was het intocht.
Omdat de band van mama ook mee moest lopen, mocht mama eerder weg van haar werk.
Na de intocht is papa met Sam naar de stad gekomen.
Maar het was zo druk, dat Sam het al snel beu was.
Dus is ze met papa nog even naar de peperbus gaan kijken, en daarna naar huis.

Zondag was het valentijnsdag, maar papa en mama doen daar niet zo veel aan.
Maar een taartje bij de koffie is altijd lekker, dus heeft mama snel een valentijnstaartje gebakken.

Maandagmorgen vroeg is papa weer vertrokken naar Engeland.
's Middags was het kindervastenavend, en mama en Sam zijn eerst naar Peter en Diana gegaan, want zij waren in het huis van Diana d'r broer, en dat is in de stad.
Na een bakje koffie, zijn we op ons gemak naar de mart gelopen.
We hadden een heel goed plekje, dus Sam heeft alles goed kunnen zien.
Toen de prins en de nar in beeld kwamen, begon ze helemaal te stralen.
Gelukkig scheen het zonnetje, en was het goed te doen.
We hebben in ieder geval geen kou gehad.
Daarna zijn we terug gelopen en hebben nog een bakje koffie gedronken.
Toen zijn we met z'n allen nog naar een cafeetje geweest.
Intussen was het etenstijd, en hebben Peter en Diana lekker frietjes gehaald.
's Avonds zijn we met z'n allen nog naar de dweilavond geweest, en om 20.00 uur vonden we het welletjes en zijn we naar huis gegaan.

Dinsdag was het alweer de laatste dag van de vastenavend, met als spektakel de optocht.
We zijn wederom naar Peter en Diana gegaan en uiteraard weer een bakje koffie gedronken.
Daarna zijn we een plekje gaan zoeken, en ook dit keer was het weer ons goed gezind, want ook nu scheen het zonnetje.
Sam was goed ingepakt, en zat in de buggy in een warme dekenzak.
Na de optocht zijn we nog wat gaan drinken, en daarna zijn we naar huis gegaan.
Daar hebben we wat gegeten, en toen is Sam naar Ingrid gegaan, want mama moest nog blazen.
Het was een geweldige vastenavend.

Ook kregen we afgelopen week nog leuk nieuws, want Peter en Anne-Lize mogen volgende week afreizen om hun kindje te halen in China.
Wij hopen ze dan 2 weken later te mogen begroeten op schiphol.

7 februari 2010:
Wauwwww, het is vandaag alweer 3 jaar geleden dat wij op schiphol stonden, en bij de gate ons meisje in de armen mochten sluiten.
Het is dus vandaag "HEBBESDAG".
Dit is voor ons zo'n speciale dag, dat wij deze ook ieder jaar weer herdenken.
Gisteren hebben we dit al gevierd met ons lieve vrienden Sjaak, Louwra en Yu-Lissa.
Mama heeft 's morgens eerst lekker cakejes gebakken, en hier van marsepein Taiwan vlaggetjes op gemaak.
Rond 9.00 uur zijn in de auto gestapt, en de mist getrotseerd om naar schiphol te gaan.
De plaats waar wij 3 jaar geleden een gezinnetje vormden.
Sjaak, Louwra en Yu-Lissa zaten al bij delifrance, en de meiden hadden elkaar dan ook weer snel gevonden.
Nadat we allemaal voorzien waren van drinken, kwamen de kadootjes voor de kids op tafel.
De papa's hebben de kadootjes daarna naar de auto gebracht, en toen zij weer terug waren, hebben we een poging gewaagd om vliegtuigen te bekijken.
We zagen vage schimmen vanwege de mist, dus we zijn maar weer snel naar binnen gegaan.
Nadat we nog wat winkeltjes bekeken hadden, zijn we naar de auto gelopen.
Mama had op internet een leuke binnenspeeltuin gevonden in Leiderdorp.
Bubbel jungle.
We waren dan ook zeer benieuwd of het er in het echt ook zo leuk uit zag.
Nou, de foto's logen er niet om, het zag er erg gezellig uit.
We hebben eerst maar even wat gegeten, en daarna zijn de meiden in de klimtoestellen gegaan.
Ondertussen hadden de papa's en mama's weer tijd om bij te kletsen.
Even later kwam er aan een tafel voor ons verschillende ouders met allemaal chinese kindjes.
Dit was wel heel leuk om te zien.
Rond 17.00 uur vonden we het welletjes, en zijn na afscheid te hebben genomen van Sjaak, Louwra en Yu-Lissa naar Heerle gereden.
Hier zijn we bij de pannenkoekenbakker wat gaan eten.
Bij binnenkomst zagen we al een collega van papa zitten, en toen we net zaten, kwam er ook een kindje van de gym even bij ons aan tafel.
Sam was helemaal uitgeteld, en had eigenlijk niet zo veel zin meer om nog te eten, dus heeft ze maar wat zitten kleuren.
Daarna zijn we naar huis gegaan, en is Sam gelijk naar bed gegaa, want ze was echt helemaal uitgeteld.
We hebben haar ook niet meer gehoord.
Mama is later op de avond nog de stad in geweest om te blazen.
Vanmorgen zijn we even naar opa en oma geweest, en hebben daar de cakejes opgegeten.
We hebben met z'n allen de dvd van de aankomst bekeken, en onze gedachten gaan dan ook uit naar de buikmama van Sam Ai-Shu.

Vrijdag hadden we ook al feest.
Want nadat Sam van de psz kwam, (ze mag sinds van de week 4x naar de psz)hebben we snel een boterham gegeten, en zijn we in de auto gestapt.
Want ons nichtje Britt werd 1 jaar.
Mama had de tomtom ingesteld, en de reis kon beginnen.
Sam viel (gelukkig) al vrij snel in slaap, zodat mama zich goed op de weg kon concenteren.
Het was erg druk op de weg, en we stonden dan ook een paar keer in een file.
Om in Enschede te komen, hebben we er ongeveer 4 uur over gedaan.
Ja, even naar een verjaardag.
De jarige jet zag er feestelijk uit, en al vrij snel kwam er een mooie taart op tafel.
Britt heeft samen met haar mama het kaarsje uitgeblazen, en daarna heerlijk gesmuld van de taart.
's Avonds kwam de familie van tante Marina, en nadat we koffie met nog een stuk taart op hadden, zijn we rond 20.30 uur maar weer richting huis gegaan.
Onderweg was het op sommige plaatsen al erg mistig, maar we waren toch rond 23.15 uur thuis.
Vandaag is tante Marina jarig, en vanaf deze plaats willen wij haar feliciteren.

1 februari 2010:
Hiep hiep hoera, papa is jarig.
Hij wordt 41 jaar.
Gelukkig is hij deze week lekker in Nederland.
Mama en Sam hebben papa vrijdag van schiphol gehaald, want het was goed te rijden.

Zaterdagmiddag hadden we de kindervastenavend in de Moerkens.
Sam heeft heel goed geholpen om de snoepzakjes te maken.
De mannen mochten niet helpen van Sam, want dit was voor de meisjes.
Nadat Sam heel de middag lekker gedweild had, was het weer tijd om op te ruimen, en ook hier heeft Sam heel goed mee geholpen.
's Avonds hebben papa en mama lekker lui op de bank gehangen, want mama hoefde niet te blazen.

Gisterenmorgen hebben we papa z'n verjaardag alvast maar een beetje gevierd.
Hij kreeg van Sam een hele mooie tekening, en een fotolijstje en nog een travelerkit met toiletartikelen.
Sam had dit helemaal zelf uitgezocht.
's Middags moest mama weer blazen met de band.
Het was weer hartstikke gezellig, en ook Sam genoot met volle teugen.
Ze vindt de vastenavend helemaal geweldig, dus een echt krabbeke.

Nu papa vandaag 41 jaar geworden is, hebben wij ook een enorme belangrijke beslissing genomen.

Zoals vele van jullie weten, zijn wij 7 februari 2008 met onze tweede adoptieprocedure gestart.
Omdat wij graag een brusje voor Sam wilde, gooide we vol goede moed onze aanvraag op de bus.
Nu zijn we inmiddels bijna 2 jaar verder, en hebben we niet meer dan een BKA nummer en een Beginsel toestemming.
Nadat we in augustus 2008 de bt binnen hadden, hebben we ons ingeschreven bij Kind en Toekomst.
Dit omdat we via Meiling (de stichting die ons bemiddelt heeft bij Sam) op dat moment de wachtlijst voor China sn (= kind met medisch rapport) gesloten had.
We wisten al dat we voor Taiwan niet in aanmerking zouden komen vanwege onze leeftijd, dus vandaar de keuze China.
Helaas kregen we bij Kind en Toekomst op een zeer onbeschofte manier te horen dat we niet bemiddelbaar waren.
Dit heeft ons toen veel verdriet gedaan. Maar omdat wij niet de mensen zijn die bij de pakken neer gaan zitten, hebben we onze papieren door laten sturen naar wereldkinderen.
Wat een verademing was dit.
Hier werd nl wel menselijk met ons om gegaan.
Maar ook zij konden wat betreft China niet voor ons bemiddelen.
Dit omdat de eisen die tegenwoordig voor sn kindjes gesteld worden zodanig zwaar zijn dat wij dit niet willen/kunnen.
We hebben bij het begin vande procedure altijd voor ogen gehouden dat het nooit ten koste van Sam mag gaan.
Maar we konden bij wereldkinderen wel op de pré wachtlijst voor Thailand en Colombia.
Inmiddels staan wij op plekje 91.
Dus er zit totaal geen vooruitgang in.
Wij hebben ons intussen natuurlijk ook georiënteerd op andere kanalen, maar ook dit zal niet gaan lukken vanwege strenge eisen, of gesloten kanalen.
Dus Jan en ik hebben al heel veel gesprekken gehad, wat veelal ook gepaard gaat met verdriet van wat moeten we verder, zijn we toch tot de conclusie gekomen om ons adoptietreintje te laten stoppen.
Ook al zingt Marco Borsato "afscheid nemen bestaat niet", voor ons zal dit in het geval van een adoptiekindje niet opgaan.

Na lang wikken en wegen zijn we gaan denken over pleegzorg.
Nadat we informatie hadden opgevraagd bij pleegzorg, ben ik 23 november 2009 naar een informatieavond geweest.
Helaas kon Jan niet mee omdat hij op dat moment in Engeland zat.
Hier werd veel verteld over de verschillende soorten van pleegzorg, en er werd een film vertoond.
Toch wel enthousiast geworden door de mensen die de avond leidde, heb ik een aanvraagformulier meegenomen.
Jan en ik hebben dit op ons gemak ingevuld en terug gestuurd.
Nu was het weer wachten.
Maar al snel viel er een brief in de bus dat alles in goed orde ontvangen was.
Ook was er een formulier naar de raad voor de kinderbescherming gestuurd, en hier kregen we een week later een melding dat alles doorgestuurd was naar pleegzorg.
9 december kregen we bericht dat pleegzorg alles ontvangen had en dat er na 6 weken een afspraak gemaakt zou worden voor een intake.
Maar echter op 18 december kregen wij een brief waarin stond dat we op maandag 28 december om 10.30 uur een intake gesprek hadden.
Dus dat was een complete verassing.
Maandag 28 december zijn we naar Breda gereden, en het werd een heel gezellig gesprek.
Als we wilden, konden we 4 januari al op de stapcursus.
Helaas gaat dit niet lukken, omdat Jan 4 van de 5 cursusdagen in engeland zit.
Dus mogen we 22 maart naar de stapcursus.
Hierna zullen wij besluiten of we doorgaan met pleegzorg, of dat dit het definitieve einde van een droom naar een brusje is.
Omdat pleegzorg toch net wat anders is dan adoptie, en hier heel veel privacygevoelige gegevens kan hebben, weten wij niet of we nog doorgaan met onze website, of dat we er een wachtwoord opzetten.
Dit moeten we nog even  bezien.
Dit is niet persoonlijk bedoeld, maar wij willen uitermate voorzichtig zijn met gegevens omdat het niet goed voel voor kind/ouders en verdere familie. 

Wij hopen dat een ieder onze keuze kan respecteren.

Zodra er nieuws is, laten we dat absoluut weten.

Liefs,
Jan, Bianca en Sam

27 januari 2010:
Vrijdagmorgen moest mama eerst werken en mocht Sam gezellig naar Ingrid.
Toen mama weer terug was, hebben we nog een kopje thee gedronken, en daarna zijn we naar huis gegaan.
Mama moest nog cakejes bakken, want dat had ze beloofd aan Sam.
Eerder die week had ze al diertjes van marsepein gemaakt om er op te doen.
Toen dit alles klaar was, zijn in de auto gestapt en naar Schiphol gereden.
Bij aankomst, heeft mama even gekeken of het vliegtuig op tijd zou landen.
Het zou zelfs 20 minuten eerder landen.
Dus gauw even bij Deli france een broodje gegeten, en daarna naar de aankomsthal gelopen.
We moesten nog wel even wachten, maar na enig speurwerk zagen we papa aankomen.
Omdat papa nog niet gegeten had, zijn we onderweg nog maar even langs de mac geweest.
Daarna snel naar huis, want we waren allemaal erg moe.

Zaterdag is hier het vastenavendgebeuren weer begonnen met het neuzebal.
Mama moest met de band blazen, en het was erg gezellig.
En het blazen en de gezelligheid, DA d'ouw doe jong.
Van zaterdag op zondag werd mama heel erg verkouden, maar ach, dat heb je met die dagen.
Mama moest eerst een vroege dienst werken, en 's middags zijn we de stad weer in gegaan omdat mama weer moest blazen.
Ook nu was het weer erg leuk, en Sam heeft dan ook volop genoten van al het vastenavend geweld.
's Avonds toen we thuis waren, werd mama weer wat beroerd, Zou dit toch van de mex. griepprik komen.
Ik heb hier anders nooit geen last van.
Dus maar weer vroeg naar bed.

Maandag is papa weer vertrokken naar Engeland.
En omdat mama 's avonds moest werken, is Sam naar opa en oma geweest, en mocht ze hier lekker blijven logeren.

Gisterenmiddag moest Sam weer naar de psz, en had mama een oudergesprekje met de juffrouw.
Sam doet het geweldig. De kinderen kunnen scoren van A t/m E.
A is het beste, en E dus het laagste.
En ons meisje scoort, jaja, 3x een A.
Dus jullie begrijpen dat we supertrots zijn op ons kleine meisje.
Na het oudergesprek moesten we snel in de auto, want de rit ging weer naar Schiphol.
Want daar was de aankomst van Martijn, Patty, Djuna, Aylinn en de mooie Suzie.
Zij kwamen uit China.
Gelukkig hadden we geen file, dus mama kon goed doorrijden.
We kwamen zomaar net op tijd aan.
Want toen mama de auto parkeerde, landde het vliegtuig al.
In de haast liet mama het uitrijkaartje van de parkeergarage in de auto liggen.
Nou ja, dan lopen we daar straks nog maar even om.
Bij de aankomsthal was het al een drukte van jewelste, en gelukkig zagen we de familie al vrij snel staan.
Iedereen toch wat gespannen, en na enige tijd gewacht te hebben, kwam daar het gelukkige gezinnetje door de deur.
Er werd flink gefilmd door het programma Hello Goodbey, dus wie weet komen we nog wel in beeld.
Na iedereen gefeliciteerd te hebben en lang zal ze leven voor Aylinn gezongen te hebben (zij werd 6 jaar) zijn we weer richting de parkeergarage gelopen om het kaartje te halen.
We bedachten dat we nog niets gegeten hadden, dus omdat we toch terug moesten lopen, zijn we weer naar de deli france geweest, want Sam wilde een croissantje.
Daarna lekker op het gemakje naar huis.
Misschien dat we vrijdag weer wel naar Schiphol rijden om papa op te halen, maar dat lig aan het weer.

21 januari 2010:
Deze week zit papa weer in Engeland.
Het is wel saai, maar de week vliegt toch wel voorbij.
En morgenavond gaan Sam en mama naar schiphol om papa op te halen.

Vandaag staat alles in het teken van de aktie voor Haïti.
Natuurlijk hebben wij  al gedoneerd bij onze vergunninghouder wereldkinderen.
Vandaag is er een vliegtuig aangekomen uit Haïti met heel veel kindjes die bij hun nieuwe ouders een veilige plek krijgen.
Er zijn verschillende akties. Zo ook via een adoptievriendinnetje.
Kijk eens bij haar op de site http://www.creatingels.nl/ . Als je iets besteld bij haar, dan gaat de opbrengst naar het project glahaiti.
Ik zou zeggen, neem een kijkje op haar site.

Vanavond zaten Sam en mama naar de tv te kijken, en het was natuurlijk allemaal nieuws over Haïti.
Sam vroeg wat het allemaal was, dus mama heeft geprobeerd uit te leggen dat dit het land is waar haar vriendinnetje Naïka vandaan komt, en dat er een aardbeving is geweest.
Nadat ik verteld had dat alle huisjes kapot waren, en dat de mensen geen eten en drinken hebben, zei ze heel spontaan. "Die mensen  mogen mijn spaarcentjes wel hebben om nieuwe huisjes te bouwen".
Natuurlijk had mama gelijk een brok in haar keel.
Dat zelfs een peuter van 3 haar centjes wil geven aan zo'n goed doel, dat zeg toch wat over ons kleine meisje.

17 januari 2010:
De vakantie zit er inmiddels weer op.
Maandagmorgen is Sam nog naar de psz geweest, en is papa nog even gaan werken.
Op het middaguur hebben we de auto ingepakt, en zijn we nog even langs opa en oma gereden.
Daarna vervolgde we onze weg naar center parcs.
We waren er rond 15.15 uur, en ome Hans, tante Marina en Britt waren er al.
Natuurlijk hebben we eerst het huisje bekeken, en we konden niet anders zeggen dat het een supermooi huisje was.
We hadden 3 slaapkamers, en bij iedere slaapkamer was er een badkamer met bad of massagedouche. Ook bij de sauna zat nog een aparte douche. En hadden we de luxe over 4 toiletten.
Nadat alles van de auto naar het huisje gebracht hadden, hebben we eerst maar een bakje koffie gedronken.
Daarna naar de plaza gelopen en de eerste boodschapjes gedaan.
Ome Hans had macaroni gekookt, en na het eten ging Sam samen met mama in de duo massagedouche.
Nadat de kids op bed lagen, hebben we heerlijk zitten kletsen en wat tv gekeken.

Dinsdags sliep Sam lekker uit tot 8.00 uur.
De verse broodjes waren intussen al afgeleverd bij het huisje.
Nadat iedereen uit bed was, hebben we ontbeten.
Daarna zijn we naar het zwembad geweest.
Ook dat was erg leuk.
Sam ging zelf van de glijbaan, en genoot van het waterspektakel.
Toen we thuis kwamen van het zwembad, hebben we eerst soep en brood gegeten, en daarna zijn de kinderen naar bed gegaan, want zij waren erg moe.
Ondertussen zijn papa en mama nog even terug gelopen naar de plaza voor wat boodschapjes, en winkeltjes kijken.
Toen we thuis kwamen lagen de kids nog te slapen.
Even daarna waren zij wakker. Voor het eten hebben Sam en Britt lekker zitten spelen.
We hadden besloten om te wokken met de kleine wokpannetjes.
Ook dit was weer erg lekker, maar zo slecht voor de kalorieën ;-)
Na het eten heeft papa de openhaard aangestoken.
Toen de kleintjes weer op bed lagen, zijn papa en mama om beurten in de sauna geweest.
Hier werd je lekker loom van, dus we hebben heel goed geslapen.

's Woensdags hadden we een ritje kesteren op de planning staan.
Sam moest nl een nieuwe autostoel.
Ze is in korte tijd erg gegroeid, en omdat we nu toch al op de helft waren, vonden we dit wel een leuk uitje.
Na het ontbijt zijn we met z'n allen richting babypark gegaan.
Op de middag kwamen we daaraan, en zijn we eerst maar wat gaan eten.
Daarna begon de speurtocht naar een  mooie autostoel.
Sam heeft uiteindelijk zelf de kleur uitgekozen, en het is een roze met witte bloemtjes en wat spijkerstof geworden.
Een hele lieve, maar ook zeer zeker stoere autostoel.
Helaas was deze niet op voorraad, maar ze zouden hem vanuit een ander filiaal naar ons huisadres laten sturen.
Omdat Sam in juni 4 jaar wordt, willen we haar kamer toch een wat andere uitstraling gaan geven, en hoe doe je dat met een meisje.
Die krijgt natuurlijk een echte meidenkamer.
Dus we hebben ons eens even georiënteerd op een groot meisjebed, en hebben al een hele mooie gezien.
Ook Sam vond deze helemaal tegek.
Dus de komende tijd zullen we op ons gemak gaan kijken voor een nieuw behangetje en gordijnen.
Na een paar uurtjes rondgelopen te hebben in een ware oase van baby/peuterspulletjes, zijn we richting Valkenswaard gereden.
Oma Hans, tante Marina en Britt zijn naar het huisje terug gegaan, en wij hebben nog even wat rondgelopen en wat gedronken in het centrum.
Het was intussen begonnen met sneeuwen, dus ook wij hielden het daarna al snel voor gezien.
Papa heeft 's avonds lekker pannenkoeken gebakken, en ook hier werd weer heerlijk van gesmuld.
's Avonds zijn mama en Sam weer lekker in de massagedouche geweest, en is mama nog even de sauna ingekropen.

Donderdag was weer een dag van zwemmen.
En wat is het toch genieten van die kids in het water, want niet alleen Sam vond het heerlijk in het golfslagbad, ook Britt zat lekker te genieten.
Daarna zijn we met z'n allen in de hotwirlpool gaan zitten.
's Middags hebben we de kinderen weer lekker op bed gelegd, en toen Sam om half 4 wakker werd, zijn papa, mama en Sam een stukje gaan lopen.
We zijn naar de skibaan geweest, en kwamen in een gezellig restaurantje terecht.
Hier hebben we wat gedronken en ondertussen konden we naar de skiërs en snowboarders kijken.
Daarna zijn we op ons gemakje naar de plaza gelopen, en mocht Sam nog een kadootje uitzoeken van het geld wat ze van opa en oma had gehad.
Omdat ome Hans, tante Marina en Britt ook naar de plaza zouden komen, zijn we op een terrasje wat gaan drinken.
Toen zij er ook waren en wat gedronken hadden, was het tijd om naar het buffetrestaurant te gaan.
Het was heel rustig, en we konden dichtbij de speeltoestellen gaan zitten zodat Sam lekker kon spelen.
Al gauw had ze 2 vriendinnetjes gevonden, en de meiden hadden de grootste lol.
Ondertussen kwam Sam wel steeds wat eten om daarna weer lekker te gaan spelen.
Nadat we 2 uur gezeten hadden, zijn we naar het huisje teruggelopen.
Iedereen had snel de pyjama aangedaan, en de meiden mochten daarna nog even opblijven.
Het was tenslotte de laatste avond.
Om 21.00 uur vonden we het welletjes, en zijn de kinderen naar bed gegaan.
Daarna hebben we met z'n vieren nog gezellig zitten kletsen.
En toen was het ook voor ons tijd om naar bed te gaan.

Vrijdag was het alweer het laatste dagje.
Voor het ontbijt hadden we alles al zo'n beetje ingepakt, dus na het eten was het nog even de laatste dingetjes en dan de auto halen.
Terwijl de mannen de de volle auto's weer terug op het parkeerterrein zette, zijn we met de 4 dames alvast naar de plaza gelopen.
Toen we weer compleet waren, hebben we nog wat gedronken op de plaza.
Daarna zijn we de winkeltjes nog even ingeweest.
Omdat de auto's toch bij de skibaan stonden, zijn we daar naar toe gewandeld, en zijn we in het restaurant bij de skibaan nog wat gaan eten.
Daarna was het toch echt tijd om afscheid te nemen van elkaar.
Het was een hele gezellige week, waarin we optimaal hebben kunnen genieten van ons kleine nichtje Britt.
Mama heeft heerlijk kunnen kroelen, en we hebben flink kunnen bijkletsen met elkaar.
Lieve ome Hans, tante Marina en Britt, bedankt voor deze gezellige week.
's Avonds is mama met Diana naar de vergadering van de dweilbandjes geweest, want de vastenavend is alweer in aantocht.

Gisterenmorgen was mama net aangekleedt, toen de telefoon ging.
Het was een collegaatje van mama.
Er waren heel veel zieken, en ook het collegaatje wat moest werken was ziek naar huis gegaan.
Dus mama is snel naar haar werkg gegaan, en heeft ondanks dat ze vakantie had een vroege dienst gedraait.
's Avonds is mama met Diana naar het concert van Nick en Simon geweest.

Vandaag staan er ook weer 2 verjaardagen op het programma, dus we hoeven ons niet te vervelen.
En morgen gaat papa weer naar Engeland.

Tijdens onze vakantie kwam het bericht dat er in Haïti een flinke aarbeving is geweest.
Normaal gesproken vinden we dit soort dingen sowieso al erg, maar nu houdt het ons helemaal bezig.
Dit omdat er Nederlandse adoptiegezinnen bij betrokken zijn.
Ook een vrijwilligster van stichting wereldkinderen (de stichting waar wij momenteel op de wachtlijst staan) werd even vermist.
Het beeld dat er adoptieouders daar waren, die hun kindje voor het eerst in de armen mochten sluiten niet meer terug komen, grijpt ons zeer aan.
Onze gedachten gaan dan ook uit naar de familie en bekenden van deze mensen.
En wij wensen hen de kracht om dit grote verdriet en onzekerheden te kunnen dragen.

10 januari 2010:
De eerst week van het jaar is alweer voorbij.
Een week waarin wij de melding kregen dat onze provider van deze site er aan het eind van dit jaar mee gaat stoppen.
We zijn een beetje aan het speuren naar welke provider we evt over kunnen stappen.
Maar dit zal tzt op deze site vermeldt worden.
Het was ook een week waarin het weer bar en boos is.
Mama is er helemaal klaar mee met al die vervelende sneeuw.
Zij vindt het alleen leuk als ze de deur niet uit moet.
Maar ja, je kan moeilijk jezelf helemaal op gaan sluiten.
Hopelijk komt de lente gauw om de hoek kijken.
We hebben intussen al wel onze zomervakantie geboekt.
De reis gaat dit jaar naar Amerika.
We kijken er in ieder geval al enorm naar uit.

Vrijdag hebben we Sam bij de buren gebracht, want papa en mama gingen eerst lekker uit eten bij de Bourgondiër, en daarna zijn ze naar het nieuwjaarsconcert van Flat Out geweest.
Helaas vonden we het concert een beetje tegenvallen. Het was erg rommelig, en ook konn je niet verstaan wat ze zongen en zeiden, doordat de muziek te hard stond afgesteld. Erg jammer van zo'n goede band.
Gisteren zouden Tjeerd, Paula en Skyler op visite komen.
Maar omdat de weersvoorspellingen niet zo geweldig waren, en het bij hun al aan het sneeuwen was, hebben we afgesproken dat we de afspraak maar snel een ander keertje inhalen.
Want ons motto is toch "veiligheid voor alles".
Vandaag staat in het teken van wasjes draaien en koffer inpakken.
Want we gaan er een midweekje tussenuit met ome Hans, tante Marina en Britt.
We hebben er enorm veel zin in.
Voor de mensen die zich ongevraagd toegang willen verschaffen tot ons paleisje, we hebben een hele goede oppas.

Ook willen wij via deze weg Marco en Patricia feliciteren met de geboorte van hun mooie zoon Matthijs.
Hij is 6 januari geboren.

2 januari 2010:
Allereerst iedereen een fantastisch en gezond nieuwjaar gewenst. dat ieders dromen maar uit mogen komen.
Oudjaarsavond is rustig verlopen.
Sjaak, Louwra en Yu-Lissa kwamen bij ons.
We hebben eerst lekker wat gegeten, en daarna zijn de meiden naar bed gegaan.
Ondertussen hebben wij gezellig zitten kletsen over van alles en nog wat.
Om half 12 hebben we Sam en Yu-Lissa uit bed gehaald.
Het kostte wat moeite om de meiden wakker te krijgen, maar ja, ze hadden er heel de week al naar toe geleefd om het vuurwerk te zien.
Uiteindelijk tegen 12 uur werden ze dan toch wat beter wakker, en hebben we getoost op een super 2010. En natuurlijk dat er bij allebei een brusje zou komen.
Daarna begon het geknal, en de meiden hebben zitten genieten.
Ook kwamen Ton en Ingrid nog even langs.
Het werd niet zo laat, want mama had gisteren een vroege dienst.
De dag begon goed, maar halverwege de ochten werd mama niet lekker.
Dit werd alleen maar erger, en uiteindelijk is ze om 13.45 uur toch maar op aanraden van haar collega's naar huis gegaan.
Toen mama thuis kwam is ze gelijk op bed gaan liggen, en had het ontzettend koud.
Ondertussen waren papa en Sam naar opa en oma gegaan, we zouden tenslotte bij hen blijven eten.
Maar mama was echt hondsberoert, dus zijn papa en Sam maar met z'n tweeën blijven eten.
Papa kwam tussendoor nog even naar huis om te kijken hoe het met mama ging, maar mama voelde zich steeds beroerder worden.
Rond 19.00 uur waren papa en Sam weer thuis en was mama beneden op de bank gaan liggen.
Maar om 20.00 uur is mama weer naar bed gegaan, en heeft ze geslapen tot vanmorgen 7.30 uur.
Het gaat nu iets beter, en mama wil vanmiddag toch maar weer gaan werken.
De rest van het weekend doen we maar rustig aan.
Als dit een voorteken is voor de rest van het nieuwe jaar, dan belooft het niet veel goeds, maar daar zullen we maar niet van uit gaan.

Ook in dit jaar is er weer een Tai Tea.

Tai Tea 2010